სულის სრულყოფას მივყავართ ზნეობის სრულყოფამდე, ურთიერთსიყვარულამდე, მეტად გვესმის ერთმანეთის და ცხოვრებაც უფრო ლაღი ხდება
შალვა ამონაშვილიროცა რაღაც არ გამოგდის
როცა რაღაცა არ გამოგდით, ყოველთვის დააბრალეთ თქვენს თავს. არც ლექტორს, არც მამას, არც დედას, არც მთავრობა და რატომ... როცა თქვენ აბრალებთ სხვას, ვიღაცის ბრალია... გახსოვს გითხარით თქვენს ფსიქიკას ეს ესმის. მე, რომ გავიფიქრე, რომ ვიღაცის ბრალია, ამან შეწყვიტა განვითარება, პასუხი მიიღო, იმიტომ ვერ გავაკეთე, რომ სხვა ვიღაცის ბრალი ყოფილა. როცა მე ვამბობ, რომ ჩემი ბრალია, თქვენი ტვინი მუშაობს, აბა როგორ უნდა გამეკეთბინა.
ამიტომ, განვითარებისთვის გეუბნებით და არა თვითგვემისთვის, რაღაცა ვერ მივიღე, უნდა ვიფიქრო, რომ რაღაცა არასწორად გავაკეთე, მაშინ თქვენი ტვინი მუშაობს და დებს ალტერნატიულ ვარიანტებს რა უნდა გაგეკეთებინა, რომ მიგეღო და ეს არის მუდმივი განვითარების შესაძლებლობა, თან, რომ იცოდეთ ახალი სიტაუციები ხშირი არ არის, თავიდან ყველაფერი ახალია, მერე სიტუაციები მეორდება.
როცა შენ განვითარების რაღაც ეტაპზე ხარ, რესურსი უკვე გაქვს და იმ სიტუაციაში, რომ ვარდები ის უკვე გავლილი ეტაპია, ნახევარ წუთში წყვეტ იმ პრობლემას და იშვიათად, რომ რაც დრო გადის რამე უნიკალური შემთხვევა მოხდეს.
ბედნიერების კომპასი
ბიბლიაში სიშიშვლე სისუსტეს ნიშნავს და თუ გავიხსენებთ პირველად რა გააკეთა ადამიანმა, შეეცადა თავისი ხელით დაეფარა ეს სიშიშვლე, სისუსტე, იმ საშვალებებით, რასაც თვითონ მისწვდა, მაგრამ ვერ გაუჩერდა, სისუსტე ამით არ ამოივსო, სიშიშვლე ამით არ დაიფარა.
და იოანე ოქროპირი ამას მიგვითითებს, რომ ბიბლია სწორედ არის ის, რაც იმ სისუსტეს ამოგვავსებინებს და ნეტარ ავგუსტინეს გავიმეორებ თქვენთან ერთად: იმ მიმართულებით წაგვიყვანს, რა მიმართულებითაც უნდა
ადამიანი მარადისობისკენ მიდიოდეს, ოღონდაც ზუსტადაც ავგუსტინისეული აზრით, სწორედ გაშლილი აფრა, აი ბიბლია, აი ეს არის სწორედ ის სივრცე, ის ინსტრუქცია, რომელიც მე, აი ამ აფრებს სწორედ გამაშლევინებს, მივყავარ იმ წიაღისკენ, რომლისკენაც ისედაც მივდივარ, ადამიანი ვარ მე, მარადისობასთან წილნაყარი ვარ.
ერთერთი მამა საოცარ რამეს ამბობს ადამიანზე, რომ ის უკვდავებამისჯილია, უნდა თუ არ უნდა უკვდავია. კითხვა ისმის: ამ უკვდავებაში ბედნიერი ვარ თუ არა? აი ბიბლია მეუბნება; მე მაქვს ბედნიერების კომპასი
რას გამორიცხავს სათუთობაში აღზრდა?
სათუთობაში აღზრდა გამორიცხავს უხეშობას, იძულებას, დასჯას, დაჩაგვრას, გაღიზიანებას, ყვირილს...
ხმას არ აუმაღლოთ!
თქვენი სახლიდან წივილ-კივილი არ უნდა გავიდეს გარეთ