ციტატები, ვიდეო ამონარიდები

ადამიანი დათქმების გარეშე ქაოსში აღმოჩნდება. ქაოსში ცხოვრება არ გვინდა, გვეშინია, მაგრამ, ამავდროულად, წესრიგში ცხოვრებაც მტანჯველია.

მსხვერპლის და შემოქმედის როლები

მუდმივად ვიწუწუნებ, ათას მიზეზს გამოვძებნი, რაღაც თუ არ მომწონს, აი ჩემი ცხოვრება თუ არ მომწონს და იმ შედეგებს არ ვდებ, ამის ათას მიზეზს გეტყვი, რატო არ ხდება ესე, ეს არის მსხვერპლის როლი.

და ამისგან საპირისპირო შემოქმედის როლი არის რომ, ეხლა ამ სიტუაციაში რას ვაკეთებ? გავიგე რომ არ მომწონს ის რაც მაქვს, რა უნდა ვქნა, რომ მომეწონოს?

ამ კითხვას როცა ვსვამ, ეს ნიშნავს, რომ უნდა ავდგე სკამიდან და რაღაცეები გავაკეთო, უნდა ვიმოქმედო, ჩემი კომფორტის ზონა უნდა გამოვარღვიო და ეს იმდენად მტკივნეული პროცესია, რომ მირჩევნია, მოდი მსხვერპლის როლმში დავრჩები, არაფერს არ გავაკეთებ და წუწუნი არის უფრო ადვილი.

გულისყურით მოსმენა

ქართულ ენაში გვაქვს მნიშვნელოვანი გამოთქმა "გულისყურით მოსმენა". როცა გულისყურით ვისმენთ, მეტი შანსია, რომ რამე ახალი გავიგოთ სამყაროს შემეცნების გზაზე, სამყაროს მრავალფეროვნების შესახებ. როცა მხოლოდ ვლაპარაკობთ, ჩვენ უბრალოდ კიდევ ერთხელ ვიმეორებთ იმას, რაც ვიცით უკვე. ანუ, ახალი არაფერი არ ხდება. ხოლო როცა გულისყურით ვისმენთ, მაშინ მეტი შანსია, რომ რამე ახალი გავიგოთ, ან ვისწავლოთ.

მწერალი უნდა თვლიდეს, რომ არის გადამწერი

წმინდა სამება თუ არ შეეხო მწერალს, მწერლად არ ითვლება. და საერთოდ, მწერალი უნდა თვლიდეს, რომ არის გადამწერი, მხატვარი - გადამხატველი, კომპოზიტორი - გადამღერებელი. ასე თუ არ თვლის, მისგან... ღმერთია ერთადერთი შემოქმედი. შემოქმედს ძალიან უყვარს სოფელ-სოფელ სიარული. ჩვენი კლასიკოსები რომ გავიხსენოთ, სულ ყველა არის სოფლიდან. სხვა მადლი აქვს სოფელს.