როდის მაქვს სატირლად საქმე?
მოვუფრთხილდეთ ამ ჩვენს იშვიათ განძს [სულს]. ამიტომ ვართ აქ ამქვეყნად. რომ წავალთ, სულს წავიღებთ. სხეული ძველდება, რაღაც დაემართება და გამოვა მწყობრიდან. ასე ხდება ყველას მიმართ, მეც იგივე უნდა დამემართოს, და სატირელი რა მაქვს? ვიტირო მაშინ, თუ მე მარტო ამ სხეულს მივაგე ყოველი სიკეთე, ვასვი, ვაჭამე, გავართე და გავალაღე და სული დავივიწყე
შალვა ამონაშვილისახელის გასაკუთრება
ბიბლიაზე ვსაუბრობთ, როგორც წიგნთა წიგნზე. ბიბლია თვითონ წიგნს ნიშნავს, მაგრამ ისტორიაში ხდება ხოლმე ისეთი რაღაცეები, რის შედეგადაც სახელის გასაკუთრება ხდება.
მაგალითად, შეიძლება ბევრი ვიღაცა იხსნა, მაგრამ, როდესაც მხსნელს ვიტყვით, ერთ ვინმეს ვგულისხმობთ ამაში. გაისაკუთრა ეს ტერმინი ჩვენმა მაცხოვარმა. როცა ქალწულს ვიტყვით, დედოფალს ვიტყვით, განა სხვა დედოფალი არ არის, განა სხვა ქალწული არ არის, მაგრამ გაისაკუთრა ყოვლადწმიდა დედოფალმა. ბიბლიამაც გაისაკუთრა სიტყვა წიგნი. განა სხვა წიგნი, წიგნი არ არის, მაგრამ მან გაისაკუთრა ეს სახელი.
გარემო და იდეის გარშემო გაერთიანება
ელდარ შენგელაიას ფილმი "შერეკილები", რეზო გაბრიაძის სცენარით. ქრისტეფორე მგალობლიშვილი - გარიყულადან და ერთაოზ ბრეგვაძე - ძუყნურიდან, ციხეში რომ მოხვდებიან ერთად. არის თუ არა ეს ორი პერსონაჟი, რაღაცა დიდი იდეის გარშემო შეკრებილი ადამიანების ერთობლიობა? ორივეს ქალი შეუყვარდა, ერთაოზი რომ ეუბნება, "ქალი შემიყვარდა ნამეტნავად" და ბიძია ბაბუას პერსონაჟი: "ვაი, რომ მეც ქალი შემიყვარდა, - შენც ნამეტნავად?"
თამუნია, რომ შეუყვარდება, რომელმაც თავისი სიცოცხლე მდინარის ტალღებას გაატანა და ამით ზე შთაგონებულმა ბიძია ბაბუამ გადაწყვიტა, რომ აეგო ცათმფრენი, რათა მათ სულებს ცაში ერთად ეფრინათ.
გარემო არის თუ არრა მნიშვნელოვანი ასეთი ადამიანებისთვის? გაგახსენებთ მომენტს, როდესაც გაქცევა უნდათ და ბიძია ბაბუა ეუბნება რომ: სად ნახავ გარეთ ასეთ მყუდრო გარემოს სამუშაოდ? თან ხომ იცი , დაიწყება დროს ტარება, ქეიფი, არ იცი ქართველების ამბავი, ზედ გადაგყვებია.
ანუ, აქ რომ რაღაცას შევქმნით, იმას გარეთ ვერ შევქმნითო. და ბოლოს შედეგებს აღწევენ ისეთს რომ ჩვენ გვიკვირს, ესენი გიჟები არიანო და ფილმი მთავრდება იმით, რომ ესენი ცათმფრენს ააშენებენ და გაფრინდებიან.
"ხომ გითხარი გაფრინდებიანო, შენ გარსტუკიანო შენა"...