როდესაც შეჯიბრზე გამოდიხარ...
გავიხსენებ, როდესაც საჩხერეში ჩავედი და გაიგეს, დამირეკეს საჩხერე-ჭიატურის მეუფე დანიელის სახელით, წირვაზე მოდი, მეუფეს საჩუქარი აქვს შენთვისო და როდესაც მივედი, სატრაპეზოში შემიყვანა, ყველაფერს დასმასწრო და მისი სიტყვები ჩამრჩა გულში, რომ როდესაც შეჯიბრზე გამოდიხარ, უფალს ვხედავ შენშიო და აი იმ მომენტში გავიაზრე ის ყველაფერი თუ რამხელა ძალას ვგრძნობ, იმ მომენტში, როდესაც გულით შევთხოვ უფალს დახმარებას.
რაღაცნაირი განცდა არის, რომ ვიცი, დარწმუნებული ვარ ჩემს შესაძლებლობებში, რომ ის ჩემი დღე არის და გამარჯვებას მოვიპოვებ. და ყოფილა მომენტი, როდესაც ემოციების გარეშე გავსულვარ, უფალისთვის არც დახმარება მითხოვია და რაღაც განსაცდელი მოვლენილა, ან წონა ვერ დამიძლევია და მერე მინანია ხოლმე ეს ყველაფერი.
ფუნქციის დაკარგვა არის ყველაზე საშინელი რამ, რაც შეიძლება ადამიანს დაემართოს
ზურაბ მხეიძეშვილთან მეგობრობა და ცოლის სიყვარული!
აღზრდაში ბევრი რაღაცა იცვლება, მაგრამ ზოგი რამ უცვლელია და წითელი ხაზივით უნდა გაჰყვეს ბოლომდე - შვილთან მეგობრობა და ცოლის სიყვარული.
თუ ცოლის სიყვარული დაირღვა, ოჯახი ლაყლაყებს. შეიძლება გაექცნენ კიდეც ერთმანეთს
მომავალი რომ შექმნა, დღესვე უნდა დაიკაპიწო ხელები და იმუშაო, მიუხედავად იმისა, პრესტიჟულია ეს, თუ არა!
უნდა ისწავლო, მიუხედავად იმისა, მოგიმატებენ ამის გამო ხელფასს, თუ არა!
უნდა იყო შემოქმედი, მიუხედავად იმისა, დაგიფასდება ეს, თუ არა!