ციტატები, ვიდეო ამონარიდები

არის თუ არა ღმერთში გრძნობები?

- იტანჯება და სტკივა თუ არა ღმერთს, როცა ადამიანს სტკივა და იტანჯება? რას ნიშნავს ღმერთის ტკივილი?

- საერთოდ ღმერთში ვნება, ტკივილი, სიხარული, ხარხარი, კისკისი,.. ასეთი რამ არ ხდება. ღმერთი არ არის გრძნობადი არსება. ეს ყველაფერი არის სიმბოლური, რომ თვალის წინ, ღმერთის მხედველობის გარეშე ადამიანს არ სტკივა, ღმერთის მხედველობის გარეშე ადამიანს არ უხარია, წარმატებას არ იღებს და ა.შ

განკაცებულ ქრისტეს თავისთავად სტკიოდა, მას ჭეშმარიტი ხორცი ჰქონდა მიღებული, ჭეშმარიტი ტკივილით სტკიოდა.

ყოვლადწმინდა სამებაზე როდესაც ვსაუბრობთ, ტკივილი, შეშფოთება,.. სრულიად გამორიცხულია

მოსწავლის გზა

რაც არ უნდა დიდხანს ვიცხოვროთ, მაინც ვერ ვიტყვით, რომ ჩვენ უკვე შევიმეცნეთ ცხოვრება.
ამრიგად, ყველაზე კარგი გზა ცხოვრებაში - მოსწავლის გზაა.
ყოველთვის მოსწავლე ვიყოთ და ვსწავლობდეთ.
რას ვსწავლობდეთ?
ყველაფერს, რაც არ ვიცით, რასაც ვერ ვაკეთებთ. რისთვისაც ჯერ არ მიგვიღწევია. მივაღწიოთ. დავეუფლოთ.
თანაც, ამ სწავლაში ჩვენს ძალებსაც დავინახავთ, თურმე რამდენი შეგვძლებია. თურმე ღმერთსაც ცოტათი მივუახლოვდით. მისი ძალები გადმოგვეცა

არ არსებობს უნიჭო და ზარმაცი ბავშვი, არსებობს მხოლოდ შეზღუდული პედაგოგიკა

სამი ტიპის ადამიანი

პლატონს აქვს ასეთი დიფერენცირება, გარჩევა, სამი ტიპის ადამიანს გამოყოფს ადამიანის სულის სამი ნაწილის შესაბამისად. სულის სამ ნაწილს ასე განარჩევს: უმდაბლესი ნაწილი, რომელსაც წადილისმიერ ნაწილს ეძახის, ეს არის ჩვენი ბაზისი, ელემენტარული მოთხოვნილებების დაკმაყოფილებისა, კვება იქნება თუ გამრავლება; სულის მეორე ნაწილს მგზნებარე ნაწილი ჰქვია, ჩვენი სულის "დრაივი", მუხტი, ერთგვარი აგრესია, ტემპერამენტი და მესამე ნაწილი არის გონება. ამის მიხედვით სამი ტიპის ადამიანია, ბოლო ტიპის ადამიანი არის სარგებლისმოყვარე ადამიანი, ფილოკერნესი, რომელიც ცხოვრობს ამ წადილებით და მისთვის მთავარია რა დააგროვოს, მიიღოს, იკვებოს, სხეული შეიმოსოს და სხვა ვნებები. შემდეგი დონე არის ადამიანი, რომელიც დიდებას ესწრაფვის და აქ შეიძლება ლიდერები, იგივე პოლიტიკური ლიდერები გავაერთიანოთ, ანუ ფილონიკროს ტიპის ადამიანები. ფილოსოფოსს რაც შეეხება, ეს არის ადამიანის სახე, რომელსაც თავისთავად ცოდნა აინტერესებს, ცოდნის თავისთავადი ღირებულება, სიბრძნეს ეზიარება, ის სიბრძნეს არც ეუფლება, არც იყენებს, ეზიარება და იმას აღარ დაუდევს აქედან რა სარგებელი შეიძლება მიიღოს. დღესაც, ადამიანს შეიძლება არ ჰქონდეს უმაღლესი განათლება მიღებული, მაგრამ თავისი ბუნებით, განწყობილებით და ტემპერამენტით იყოს ფილოსოფოსი და სიამოვნებდეს თავისთავად ცოდნასთან ზიარება.