შვილის ავადმყოფობა სირცხვილი არ არის
ყოველთვის მშობლებს ვეუბნები, რომ ეს რა პრობლემაც აქვს ამ ბავშვს, ამის სირცხვილი შეუძლებელია, თუ ვთქვათ დაზიანების ან ტრამვის მერე მოხდა მისი ამ მდგომარეობაში მიყვანა ის არა არის სირცხვილი? და თუ ბავშვობიდან ეს პრობლემა აქვს...
ეს ძალიან მტკივნეული საკითხია, ეს არის ძალიან რთულია მშობლებისთვის და ძალიან ძნელად მისაღები. დედებს ძალიან უჭირთ.
ერთი მშობლისგან ვისწავლე ესეთი წინადადება და მინდა გითხრათ ძალინ საჭირო და მნიშვნელოვანი. (და ამას ყველას ვუყვები, ყველა მშობელს, ახალმოსულს) - როგორც შენ წარუდგენ შენს შვილს შენს ქმარს, შენ დედას, შენს დედამთილს, შენს ოჯახს და საზოგადოებას, ისე მიიღებს ყველა შენს შვილს. სულ ვეუბნები: შენ უნდა იყო ძლიერი, შენ უნდა იყო მაგარი, შენ უნდა გინდოდეს, იმიტომ, რომ შენ ხარ დედა და დედაზე მეტად... მამებს ნუ ეწყინებათ, მამები დედებს უნდა უმაგრებდნენ ზურგს და გადაფარებულები იყვნენ ფარად. როგორც დედა წარადგენს და არ ივიშვიშებს: უი შე საწყალო... როგორც კი დედა ეძახის შენ საცოდაო, არ შეგიძლია... აუცილებლად ბავშვზე ეს ყველაფერი მოქმედებს. მე კიდე ვეუბნები: შენ უნდა იყო ძლიერი და როგორც შენ წარუდგენ, ამას ასე მიიღებს საზოგადოება.
ეს წინადადება იმ დედის, რომელსაც უკვე დიდი შვილი ჰყავს, 14 წლის, თითქოს გამომადგა და ძალიან ბევრ რამეს ვსწავლობ, რომ შემდეგ მშობელს მივეხმარო.
Wisdom
