განსხვავებული აზრი
ჩვენ გვაქვს, გონება, შეგნება და ენა, იმიტომ, რომ რაც არ მოგვწონს იმაზე ვილაპაარკოთ. არ არის აუცილებელი ამაზე ბღავილი, გინება. არ მოწონს? ვთქვათ რატო არ მოგწონს. ბოლოს და ბოლოს ხომ საზოგადოებამ უნდა გადაწყვიტოს ყველაფერი, დაე საზოგადოებამ თქვას და გააკეთოს დასკვნა, რომელი მხარე ჯობია, cancel culture, ჩვენ ფაქტიურად ვამუნჯებთ ერთმანერთს , ენას ვუგდებთ პირში. რატო? დაველაპარაკოთ ერთმანერთს და გავარკვიოთ, ვინ არის მტყუანი და ვინ მართალი. ზოგადად ნებისმიერი განსხვავებული აზრი არის საპატივცემულო, მაგრამ იმ განსხვავებულმა აზრმა, ნება უნდა იბოძოს, მოგცეს საშვალება დაელაპარაკო, რომ ეს ასე არ არის. სხვანაირად არის ამოუხსნელი კონფლიქტი.
ნუგზარ რუხაძე
მსოფლიო დიქტატურა
დიდი და საბოლოო სიტყვა ეთქმით , მათ ვინც ყველაზე ძლიერია, ვისაც კარნახი შეუძლია. ისინი სარგებლობენ ამით და რა თქმა უნდა კარნახობენ ეს დიდი მოთამაშეები თავიანთ ნებას და თავიანთ აზრებს დანარჩენ სამყაროს, დანარჩენ ქვეყნებს და მათ უნდათ, რომ სამყარომ მათ ჭკუაზე იაროს, მაგრამ ამ სურვილების ჯახში იჩაგრებიან ის დანარჩენები, იმიტომ, რომ უფრო ხშირად არ არის მისაღები, რასაც ისინი გადაწყვეტენ ხოლმე. მიუხედავად იმისა, რომ თითქოს დრომ მოიტანა თანასწორობა დიდსა და პატარას შორის, მაინც ამ თანასწორობის მოსვლას არ დაადგა საშველი, მაინც ხარ ძალის დიქტატის ქვეშ, შენ ეს გინდა თუ არა. ამიტომ უფრო ხშირად შეგუება ხდება. მართალია ხანდახან არ ეგუებიან ამას, მაგრამ უმეტეს წილად გვიხდება შეგუება.
ნუგზარ რუხაძე
Wisdom
