სულ ყოველთვის მინდა, რომ...
ოღონდაც ვიღაცას გამოვადგე და შემიძლია მთელი საათები ვირბინო, სხვისთვის ვიმუშაო, არ დავიღლები, არც ვიწუწუნებ... სულ ყოველთვის მინდა, რომ მტლად ვედებოდე ვიღაცას
შალვა ამონაშვილიმამის გარდაცვალება / რწმენაში მყოფი ადამიან მუშაობა
მამის გარდაცვალება იყო… თან მე ძაან მამიკოს გოგო ვიყავი, რაღაც დასრულდა. ვიტირე, გამოვიგლოვე და რელიგიურ ჭრილში გადავიყვანე ეს ყველაფერი, მითუმეტეს მე თვითინ რწმენაში ვარ და ცოტა მომეშვა.
სამყაროსთან არ მიჩხუბია, მიუხედავად იმისა, რომ ყველაფერი გაკეთდა, მივიღე უფლის ნება. ნახეთ მიმღებლობა რა ხარისხით მაქვს? ანუ როდის მიდგება მიმღებლობა. საოცარი კომფორტია რწმენაში
მყოფ ადამიანთან მუშაობა. ოღონდ ეს არ არის ბრმა მიმღებლობა. ნეტა რატომ კი არა, ნეტა რატომ… რას უნდა მივხვდე, რას მიმანიშნებს. აქაც ისევივდივარ ფიქრთან, აქაც ისევ მივდივარ წინაპირობებთან.
ნახეთ: წინაპირობა, ქცევა, შედეგი, ვიცით ხო ეს ტრიადა? რატო, ეხლა რას ვაკეთებ და რა იქნება ხვალ? იმიტომ რომ ისევ ჩემი ფსიქიკური სიჯანსაღე შევინარჩუნო.
ჰუმანური საქართველოს მე-6 მცნება
ყველა დავეძებთ თავისუფლებას. ესაც ერთ-ერთი მცნებაა ჰუმანური საქართველოსი.
თავისუფლება ისე კი არ უნდა იყოს გაგებული, რომ "აკეთე, რაც გინდა", არამედ, უნდა შეგვეძლოს - ავირჩიოთ
თუ ჩარჩოს მსხვერპლი ხდები, მაშინ რაღაცებს ვერ ბედავ.
დავით გოგიჩაიშვილი