ციტატები, ვიდეო ამონარიდები

ბავშვს მოაქვს თავისი დანიშნულება ამ ცხოვრებაში - რა უნდა გააკეთოს, რა უნდა იღვაწოს, რა გზა უნდა გაიაროს - ციურ სამყაროში ეს უკვე განსაზღვრული იყო. და რომ მოდის ბავშვი, ეს უნდა გაიხსენოს მან. ცხოვრებაც მიგაგდებს ამ ბილიკებზე, თუკი მიხვდები

ადამიანს რა სჭირს ცხოველისგან განსხვავებით?

ადამიანს რა სჭირს ხო ცხოველისგან განსხვავებით, რაღაცა არსებები ვართ ისეთი, რომ არ ვიცით საიდან მოვდივართ და საით მივდივართ. ცხოველებს ეს არ ადარდებთ.

ჩვენ ვიცით, რომ ეს უნდა მორჩეს ერთ დღეს, როგორც ყველაფერი სრულდება.

ხომ არის ეხლა ხელოვნური ინტელექტისთ საუბარი, რომ რაღაცა უკვდავება, უსასრულობა და ასე შემდეგ. განიხილავენ, რომ არასოდეს არ ყოფილა ეს უსასრულობა, რაღაცას ქონდა დასაწყისი და ექნება როდესმე დასასრული.

ნუ ეს კიდე სხვა თემაა, რომელმაც რელიგიასთან დაიწყო უკვე მეგობრობა ამ თემებმა, ასე თუ ისე...

რას დავარქვათ ბედნიერება?

ბედნიერება არის შინაგანი მდგომარეობა.
ბედნიერება არ ნიშნავს, რომ მე სულ ცეკვა-თამაშში და სიმღერებში ვარ.
შეიძლება რაღაცაში ჩაფიქრებული ვიყო, ქვეყნის ბედი მაწუხებდეს, მაგრამ ბედნიერი ვიყო მაინც. ბედნიერი იმით, რომ რაღაცას ვემსახურები

ადამიანად ყოფნის პასუხისმგებლობა

მამაჩემმა მაჩუქა სიცოცხლე, არისტოტელემ კი მაჩუქა ის, რისთვისაც ღირს სიცოცხლე. ალექსანდრე დიდს, მაკედონელს ეკუთვნის ეს სიტყვები და ნათქვამია მის მასწავლებელზე, არისტოტელეზე და სრული ჭეშმარიტებაა, რადგან ნამდვილ მასწავლებელს, ნამდვილად შეუძლია დაგანახოს ცხოვრების საზრისი, შეუძლია გონების გამდიდრებასა და განათებასთან ერთად, სულის გადარჩენაზე იზრუნოს. ამას ცდილობდა ყველა ნამდვილი მოძღვარი და მასწავლებელი, ყველგან და ყველა დროს. ამას ღაღადებდნენ და ღაღადებენ პედაგოგიკის თუ ლიტერატურის გამორჩეული ძეგლები. გაასმაგებულია ასეთი მასწავლებლების საჭიროება დღეს, როდესაც ტექნოლოგიების არნახული განვითარების ფონზე ადამიანსში ადამიანია გადასარჩენი.

"მე თავისუფალი მასწავლებელი ვარ, ღმერთის გარდა უფროსი არ მყავს, ყველაზე მნიშვნელოვანი 4 მცნებაა ჩემთვის: სიყვარული, ღირსება, მსახურება და თავისუფლება. დრო მთლიანია, სამყარო დასაბამიდან, პირველი წამიდან ბოლო წამამდე, ყველაფერს ერთმანერთს უკავშირებს, ყველაფერი ერთმანერთს გამოხატავს და არავინ და არაფერია უერთმანერთო აზრით სავსე, მთავარი რაც ბავშვებს და დაგვიანებულ დიდებსაც უნდა ვასწავლოთ სწორედ ეს არის, ამის გაცნობიერების გარეშე კაცის მთავარი პასუხისმგებლობა ვერ დაიბადება, ეს ადამიანად ყოფნის პასუხისმგებლობაა.