ჭიდაობა საკუთარ თავთან
"მე ჩემებურად ვფიქრობ, მაგრამ შეიძლება ღვთიური სიბრძნე სხვა იყოს" - ეს ჭიდაობა საკუთარ თავთან და ამის გამო მოსმენა და აწონდაწონვა სხვისი აზრისაც არის ამოცანა ადამიანის, თუ არადა წამოვეგებით რაღაცას და შეიძლება ბოროტების უნებლიე მსახურებაშიც ჩავდგეთ.
ლევან გიგინეიშვილიგაფლანგული 10-ე, 11-ე, 12-ე კლასები
ჩვენ შევკარით მასწავლებლები რით? - იმით, რომ მოამზადონ ბავშვები სახელმწიფო გამოცდების ჩასაბარებლად. იგივეთი შევზღუდეთ მშობლის აზროვნება და ცნობიერება.
10-ე, 11-ე, 12-ე კლასებში მთელი ყურადღება გამოცდების კარგად ჩაბარებაზეა გადართული. ეს წლები კი ისეთი დროა, როცა ბავშვის სულიერი მსოფლმხედველობა ყალიბდება.
ჩვენ კი ეს დრო მოვახმარეთ არა სულიერ მსოფლმხედველობას, არამედ, რომ მოიცილოს რაღაცა გამოცდები, თანაც ისეთი გამოცდები, რომლებიც არ აინტერესებს არ უნდა, იძულებით აკეთებს ამას.
ნაკლებად ვინერვიულებდით, რომ ვიცოდეთ...
ჩვენ ნაკლებად ვინერვიულებდით იმაზე, თუ რას იტყვის ჩვენზე ხალხი, ჩვენ რომ ვიცოდეთ, რა იშვიათად ფიქრობს ხალხი ჩვენზე
დავით გოგიჩაიშვილირაც უფრო მეტად ვმდიდრდებით... / სიღარიბის შიში
რაც უფრო მეტად ვმდიდრდებით, უფრო ვღარივდებით და მთელი კაცობრიობა დღეს, ეხლა არის შეპყრობილი შიშით. ყველაზე დიდი რამ, რაც არის ჩვენთვის დამახასიათებელი არის შიში და ამ შიშის სუბიექტები ვართ ჩვენ და ობიექტებიც ვართ ერთობლივად, უნდა ითქვას მომავლის, გაურკვეველი მომავლის. ეს სიღარიბის შიშია და ეს შიში უფრო მეტად აქვთ დაუფლებული მდიდრებს.
რაც უფრო ვმდიდრდებით, უფრო ვღარიბდებით. ერთის გამდიდრებას, ძალიან ბევრის გაღარიბება მოჰყვება, მაგრამ საქმეც ის არის, რომ ამ სიმდიდრის ზღვარი მაღლა და მაღლა მიიწევს. თუ დღეს მე შეიძლება ვიყო მილიონერი, მე უკვე ხვალ ღარიბი ვარ და განცდაში მეძლევა სიღარიბე, იმიტომ, რომ 2 მილიონი აქვს აგერ ამ ადამიანს, მილიარდი მაქვს, მაგრამ 3 მილიარდი აქვს სხვას და აი ასე მიექანება.
შიში ყველაზე უფრო აქვთ მდიდრებს, გაღარიბების შიში. 10 მილიარდი, რომ აქვს, 5 მილიარდზე არ ჩამოვიდეს ეს. შორს პერსპექტივაში, რომ გაიხედო, ერთადერთი ჩვენი არსებობის გამსაზღვრელი, სამწუხაროდ გადაიქცა ფული.