ბედნიერება რომ მოიპოვოთ, ამისთვის საჭიროა ბრძოლა, ნებისყოფა, ხვალინდელი დღის დანახვა და სიხარულით სვლა ამ გზაზე
შალვა ამონაშვილი
კონცენტრაციის აშენება თამაშის დღეს, აი ვცდილობ ხოლმე, რომ თამაშის დღე იყოს ყველა დღეებისგან განსხვავებული, იმიტომ რომ კონცენტრაციას როგორც ავაშენებ, როგორც მოვემზადები ისე ვითამაშებ.
ამიტომ არ მიყვარს ხოლმე, გარე ფაქტოირები რომ ერევიან ხოლმე. მირჩევნია, რომ წყნარად, მარტო ვიყო. ერთადერთი ვისაც ვეკონტაქტები არის ჩემი ოჯახი. იმათმაც იციან თუ რაღაც გადაუდებელი არც არის, არ მაწუხებენ საერთოდ, იმიტომ რომ უნდა მოვეზადო, მხოლოდ და მხოლოდ უნდა ვიფიქრო დღრევანდელ თამაშზე.
ჩემი საქმეა და მე ვუდგები ესე. ძალიან ბევრი ფეხბურთელი უდგება ესე ზოგი საერთოდ თიშავს ტელეფონს.
ინტეგრირება VS გათქვეფა / გენეალოგიური ხე
რა თქმა უნდა,თავისუფლების და რაც კი დასავლეთში კარგია თუ მივდივართ იქით, ინტეგრირება უნდა მოვახდინოთ, მაგრამ არის ინტერგრირება და არის ის რაც საპირისპიროა ინტეგრირების, ეს არის გათქვეფა, საკუთარი იდენტობის დაკარგვით. მაშიმ შეძლებ შენ ინტეგრირებას ,თუ კარგად იცი ვინა ხარ.
შვეიცარიაში, მაგალითად, ყველა ოჯახს აქვს გერბი და აქვს გენეალოგიური ხე, რომელიც ეკლესიაში ინახება, ვისგან ვინ მოდის, ამასაც მნისვნელობა აქვს, ზოგჯერ წინაპრების ზეგავლებაა ჩვენზე.
გარშემომყოფების სიყვარული
ზოგადად, თვითონ ეს გამოთქმა ხშრად მესმის ამ ბოლო დროს, საკუთარი თავის სიყვარული. და არის ხო ლიტერატურაშიც, რომ, თუ არა გაქ .... აი მაგ მომენტს, ჩემთვის ცოტა არასწორი ჟღრადობა აქვს, საკუთარი თავის სიყვარული - აი ამ წინადადებას.
საკუთარი თავის გაგება და პატივისცემა კიდე მესმის, და სიყვარული ვიცი მე გარშემო მყოფი ხალხის. შენ უნდა ეცადო, რომ ამათთვის იყო და რა თქმა უნდა შენთვის. აი მანდ არის უკვე, რომ შენ თუ შენთვის არა ხარ, ვერც ამათთვის ვერ იქნები, მანდ არის ბალანსი დასაჭერი, ეგოიზმსა და სიყვარულს შორის.
ყოველდღიურობა შეიძლება ისეთი გაიხადოს ძალიან ბევრი ყურადღებით, რომ ცხოვრების ბოლოს მიხვდეს, რომ თავისთვის ვერ იცხოვრა, ეგეც ხო ნამეტანია. აი ეგ ბალანსია ალბათ ოჯახი.
Wisdom
