ციტატები

მწვანე წითლის ნაცვლად | სამაგალითო პედაგოგიკა

მეორე კლასია, შევდივარ გაკვეთილზე და ბავშვებს ვურიგებ მათემატიკის საკონტროლო რვეულებს, (ეს იყო 60 იანი წლების დასაწყისში, მაშინ ჯერ კიდევ არ ვიყავი ჩამოყალიბებული, ვეძიებდი) დავურიგე ბავშვებს ეს რვეულები.

ერთი პატარა გოგო იყო ლელა, ფანჯარასთან იჯდა. ეხლაც მახსოვს წარმოდგენით: ფუნთუშა , თეთრი თმებით, თეთრი ქათქათა გოგო. ატირდა ეს ლელა, ტირის: არ მიყვარს მათემატიკაო, მე კიდევ ბავშვის ტირილს ვერ ვიტან, მე მინდა ვიტირო მის მაგივრად.

მივედი, ვეალერსები: - ლელა, შენი ჭრიმე, რა მოხდა, რატო არ გიყვარს მათემატიკა? - სულ წითელი, წითელი, წითელი... ესეიგი რვეულში, რომ წითელი ხაზები გვქონდა გასმული, ნიშნად შეცდომებისა. შეცდომა, შეცდომა, შეცდომა... დახედა ბავშვმა ამ შეცდომებს და გადაირია, სულ შეცდომებში ყოფილა და ატირდა. ეხლა ლელა როგორ დავამშვიდე ეგ ერთი ამბავია, მაგრამ ჩემში რა მოხდა? სწორედ იმ დღიდან, გავაქრე წითელი მელნის ხმარება ბავშვის რვეულებში, ეს გავაქრე არა მარტო ჩემთვის, არამედ მთელს პირველ ექსპერტულ სკოლაში, ამოვიღე ხმარებიდან წითელი მელანი. რა ვიხმაროთ? - მწვანე. რა გავაკეთო მწვანე მელნით? -შეცდომები კი არ ეძებო ბავშვისა, ეძებე წარმატება! აი თუ ასო დაწერე ლამაზად გახაზე, სიტყვა გამოუვიდა სწორი - გახაზე. ეძებე წარმატება, ხომ აქვს? არ შეიძლება ყველაზე ჩამორჩენილსაც კი ერთი რაღაცა არა ქონდეს. აი ამ მწვანეებით უთხარი - რა კარგი ხარ, მომწონხარ, მომწონხარ, მომწონხარ.

რა ვუქნათ წითელ მელანს? - დაიდე შენს გვერდით და თუ ბავშვს შეცდომები აქვს ამოწერე შენთვის რვეულში, ეს შენი შეცდომებია. ცუდად აუხსენი, კარგად ვერ უთხარი, ვერ გააგებინე, არ მოაწონე და შეცდა ბავშვი, ვერ დაიხსომა და ვერ ისწავლა. მაშ გაასწორე ეს!
ეს იყო და ეს როცა ბავშვების ცხოვრებაში შევიდა სიხარული. იმიტომ რომ ასწრებს, ყველა ხედავს რომ ასწრებს. ჰუმანურ პედაგოგიკას პრინციპი აქვს, ბავშვი უნდა ატარო სიხარულიდან სიხარულამდე, წარმატებიდან წარმატებამდე. აი ეს მითხრა ლელამ, პატარა გოგონამ. პედაგოგიკაში მოახდინა გადატრიალება. ეხლა დიდია და ალბათ იცის ეს ამბავი, იმიტომ, რომ ხშირად ვწერ და წაკითხული ექნება, დიდი ხანია არ მინახავს. მაგრამ გადატრიალება მოხდა, ეს უკვე ჩემი მეთოდი კი აღარ არის, მსოფლიოში დასეირნობს ეს მეთოდი.

ზიარების ბოლომდე გააზრება წარმოუდგენელია

იოანე ოქროპირი ამბობს - რაც საკურთხეველზე აღესრულება (როცა პური და ღვინო იქცევა ქრისტეს ჭეშმარიტ სისხლად და ხორცად), ამაზე დიდი სასწაული ის არის, რომ თქვენ ხდებით წმინდანები, ღმერთს ეხებით, ღმერთი შემოდის თქვენშიო. - ამის ბოლომდე გააზრება ალბათ წარმოუდგენელია. ამიტომაც არის, რომ ზიარების წინა და შემდგომი ლოცვები ერთი შინაარსით არის დატვირთული - მადლობა და ბოდიში. მეტს ვერ ეუბნები, მეტი რა უნდა უთხრა, მადლობა და ბოდიში უნდა უთხრა. იმდენად ბედნიერია, ძალადაკარგულია ამ დროს ადამიანი, ამას რომ გაიაზრებს.

სად იყო მეცნიერება პანდემიის დროს?

როგორც აქ გვესმოდა რომ, პანდემიის დროს სად იყო მეცნიერება? ეს მარტო საქარველოთი არ შემოიფარგლება. პანდემია იყო მეცნიერების ტრიუმფი, არც მოელოდა არავინ, რომ ასე სწრაფად ვაქცინას გააკეთებდნენ. ფორსირებულად დაიწყო მუშაობა და ვაქცინა მივიღეთ თვეებში. უსწრაფესად მოხდა ვაქცინის გაკეთება. ეს ყველაფერი იყო მეცნიერების ტრიუმი და როგორ შეიძლება, ადამიანმა თქვას, რომ მეცნიერება სად იყო პანდემიის დროს. მანდ იყო, თუ იყო მეცნიერება.

როდის გვაქვს ყველაზე ცუდი პერიოდები?

რაც არ უნდა შეუძლებელი გვეჩვენოს თავიდან, როცა ვიცით რა გვინდა, ნახევარი ნაბიჯი გადადგმული გვაქვს უკვე