ციტატები

ჰუმანური საქართველოს მე-3 მცნება

ოჯახი ფუძეა ჩვენი განვითარებისა, ჩვენი ცხოვრებისა. ეს პატარა სახელმწიფოა.

ყველამ უნდა გაიხსენოს (ვისაც მამა ჰყავს წასული) ყველა სიტყვა, მოქმედება მამისა. რომ ეყვირა კიდეც მამას, არა მგონია, რომ მხოლოდ შვილის დაჩაგვრისთვის ეყვირა. [შვილის აღზრდისთვის] გზა ვერ გამოუნახიათ სხვა. არადა კარგი უნდოდათ და უკეთესი რომ ვერაფერი მოიფიქრეს, ეს უძლურების გამოხატულებაა

სულ შიშებშია ჩემი შვილი...

ბევრი ბავშვი გვყავს, რომლებსაც შიშები აწუხებთ. დედები მოდიან და ჩივიან - ჩემი შვილი სულ შიშებშია, - შეაშინეს და შიშებშია. არ ახლო ხელი, არ მიხვიდე, ჯერ შენი საქმე არ არის, გაიზრდები და მერე,.. იქ წავაქეზე, სადაც მე სიმშვიდე არ დამეკარგებოდა, იქ ავუკრძალე, სადაც ჩემი სიმშვიდე დაირღვეოდა. მაშასადამე, ვისზე ვიზრუნე, შვილზე, თუ ჩემზე?

ყველაზე დიდი რამ, რაც კი ქართველს შეუქმნია, არის პოეზია. ამ თვალსაზრისით, ჩვენ ვართ მსოფლიო კლასი!