ციტატები, ვიდეო ამონარიდები

ნიშნები ერთად უნდა შევკრიბოთ და ჩავყაროთ კოცონში

სხეულის მეხსიერება

ჩვენ გვაქვს ჩვენი მეხსიერება, მაგრამ სხეულსაც აქვს თავისი მეხსიერება. შესაბამისად, ჩვენი სხეული გვისიგნალებს, რაღაც დროს გვაძლევს სიგნალს, მინიშნებას.
ხშირ შემთხვევაში ტრავმები დაავადებად გვევლინება. იმას, რასაც ფსიქიკა ვერ გადაამუშავებს, იმ ემოციებს, რომლის უტილიზაციასაც ადამიანი ვერ მოახერხებს, შინაარსებს, რომლებსაც ადამიანი სახელს ვერ დაარქმევს, - გაიტყორცნება სხეულში და სხვადასხვა სიმპტომების და დაავადებების სახით მოვა

არტ-თერაპია ეს, შესაძლოა იყოს, როდესაც ჩვენ ინდივიდუალ დონეზე ვმკურნალობთ პაციენტს ან პაციენთა ჯგუფს, სხვადასხვა ტიპის პრობლემით ვინც არის შეწუხებული და შეიძლება ასევე იყოს საზოგადოებრივიც.

საზოგადოებრივი ხელოვნება ძალიან სპონტანურად, თვითონ აღმოცენდება ხოლმე. 9 აპრილის ტრაგედია რომ მოხდა მთელი რუსთაველი გაივსო ყვავილების ზღვით, სანთლებით. თავისთავად შედგება ხოლმე, ბუნებრივად, რიტუალი, სადაც მთლიანი საზოგადოება თვითგანკუნებას, ვალის მოხდას ემსახურება. გეგონება შეთანხმებულები არიანო, ისეთი რიტუალური ქცევა აღმოცენდება ხოლმე, იმწუთას.

მე მაგალითად ვხუმრობდი, პირველად რომ გამოგვკეტეს პანდემიის დროს, რომ ეხლა აუცილებლად გვჭირდება საზოგადოებრივი ხელოვნება, ყველანი გამოვიდეთ, ჩვენი ჩუსტები მოვიტანოთ და გიგანტური ჩუსტი ავაწყოთ ბევრი ჩუსტით და მემორია¬¬ლი მივუძღვნათ აი ამ ამბავშთქო. რა თმა უნდა მე ვიხუმრე და ამის ორგანიზება არ დამიწყია მაგრამ, სინამდვილეში ეს იქნებოდა იუმორით გამართული ეგტეთწოდებული Community art, საზოგადოების განმაკურნებელი, რომელმაც რაღაც ეტაპი დაასრულა, რაღაც ეტაპს წერტილი დაუსვა, რაღაც ეტაპი გამოიგლოვა ან აღწერა, მდგომარეობა აღწერა ხელოვნებაში.

ქმარს ჰგონია, რომ სახლშია | ერთ საქმეს გადაყოლა

ადამიანს კიდევ ერთი ცუდი თვისება აქვს - რაღაცის დამთავრება იმდენად გვინდა, რომ ამას რომ ჩავაცივდი იმ საქმეებსაც ვაფუჭებ, რომლებიც კარგად გამომდიოდა. ერთ-ერთი კარგი თვისებაა, რომ როდესაც რაღაც არ გამოდის, გადავდოთ, ვთქვათ, რომ ამ საქმეს მოვუტრიალდებით ცოტა ხანში, იმისთვის, რომ არ დავღუპოთ დანარჩენი საქმეებიც.
ჩვენ ასე ვიცით, რაღაც ერთს გადავყვებით, მაგალითად - სამსახურს გადავყვებით და არ გვახსოვს ოჯახი. ხანდახან არცერთი საყვარელი ადამიანი აღარ გვახსოვს ხოლმე.
კაცების ტექსტები მომწონს ხოლმე ოჯახებში - რა უნდა ჩემ ცოლს, ხომ სახლში ვარ. - ქმარს ჰგონია რომ სახლშია, როცა ფიზიკურად დევს სახლში კომპიუტერთან. ეს თქვენ გგონიათ ერთი ადამიანის ტექსტია? ბევრი ფიქრობს ასე.
თუ ჭკუა გაქვს, ყველა საქმეს გადაუნაწილებ დროს, ძალიან კარგად შეგვიძლია ვიცხოვროთ