ციტატები, გამონათქვამები

მოკლე
ციტატები, გამონათქვამები

ქალისთვის კაცი ხდება საინტერესო, თუ ...

აღმოჩნდა, რომ ქალისთვის კაცი ხდება საინტეროსო, თუ მასში წაიკითხა დომინანტობა. თუ დომინანტობას ვერ კითხულობს ის მისთვის საინტერესო მამაკაცი არ არის. კაცი უნდა იყოს დომინანტური. მაშინ დააინტერესებს. (საპირისპიროდ ვერ დავარქმევ სახელს, დაახლოებით ესეთი რაღაცა გამოდის, მამაკაცმა უნდა გაიფიქროს ობიექტზე , რომ მოერევა მას, ოღონდ ფიზიკურად ჭიდაობაში არ ვამბობ, ეს ილუზია უნდა შექმნას, და ამის მესიჯიც არის როგორ უნდა გააგზავნოს ქალმა, რომ იმან ეგ გაიფიქროს, არაფერი პრობლემა არ არის და პირიქით.) ... ეს უფრო კაცების სასარგებლოდ ვლაპარაკობ, დომინანტობა არის სამი ტიპის, რაც ჩვენ მივიღეთ, ეს არის ფიზიკური... და დომინანტობას ნახეთ რამხელა მნიშვნელობა აქვს, ჩვენ რომ ვეუბნებით, აბა დაწერე როგორი გინდა წარმოიდგინო, რომ იყოს შენი პარტნიორი, ერთი ქალი არ მინახავს ვინც დაწერა, რომ ჩემზე დაბალიო, არ არსებობს და მაღალი უკვე გიჩვენებს რომ დომინანტობა სჭირდება, მარტო ფიზიკურ მახასიათებლებში. ანუ მარტივი დომინანტობა, პირველი ეს არის ფიზიკური მხარე, აი მხარი, ბეში, მაღალი, აი რო აგიყვანს ხელში... მეორე ტიპის დომინანტობა არის - სოციალური დომინანტობა, ანუ მოსწონთ პოპულარული ტიპები, ანუ ნახე ისეთი ტიპია, ლიდერია, ჯგუფს უყვარს. მესამე არის ინტელექტუალური დომინანტობა, ამ სამი ნიშნიდან, ერთი მაინც თუ ვერ დაინახა, ის კაცი ინტერესს არ წარმოადგენს. და თქვენ წარმოიდგინეთ სამივე თუ ერთ კაცში დაინახა, ხომ სულ გაგიჟდება. მაგრამ, როგორც წესი, სამივე ერთში თითქმის არ არსებობს.

ზურაბ მხეიძე
ქალისთვის კაცი ხდება საინტერესო, თუ ...

ჩაიხედე უჯრედში!

სამსახური შექმნა ადამიანმა, რამდენიმე წლის მერე, და უჯრედში ჩაგიხედავთ? იცით ვინმემ უჯრედის აგებულება? ზუსტად სამსახურს რომ იმეორებს. ბირთვი არის ხელმძღვანელი, ანალიტიკური მარკეტინგის დეპარტამენტი არის საინფორმაციო, რომელიც აგროვებს ინფორმაციას, რა ცილებია საჭირო, ლოჯისტიკა გაქვს სატრანსპორტო ერნემი, რომელსაც ის ცილები მოაქვს, რაც შენ გინდა. დაცვის სამსახურის თანამშრომლების ფუნქციებს, ლიზოსომები ასრულებენ, კარებს - მემბრანა. ყველა ფუნქცია, რომელიც ამან, ძაან ჭკვიანმა - ჩვენ, მოვიფიქრეთ რაღაც ,,28“ საუკუნეში, და მანამდე რას ვაკეთებდით, არ ვიცი, იქ უჯრედში გიდევს, უბრალოდ უნდა ჩაგეხედა, როგორ არის ფუნქციები გადანაწილებული.

ზურაბ მხეიძე
ჩაიხედე უჯრედში!

განვითარდი და გამრავლდით!

გითხრა ორი რაღაც ბუნებამ: განვითარდი და გამრავლდი! გადაუხვევ ამ გზას? შენი აჯობებს... ვერ აჯობებს! და ჩვენ რაღაცებს ვიგონებთ, ვხოცავთე რთმანეთს. ერთმანეთთან აგრესიულები ვართ!

ზურაბ მხეიძე
განვითარდი და გამრავლდით!

როგორც გინდა, ისე იქნები! | "მაგრამ" კლავს!

ფიქრში მაგრამ რას აკეთებს? დააკვირდით ემოციასთან მიმართებაში როგორ არის. - მინდა მყინვარწვერზე ასვლა, მაგრამ შესაძლებლობა არა მაქვს. სიტყვა „მაგრამ: მოკლა ჩემი სურვილი და გააჩერა და რო დამირეკავ გეტყვი მყინვარწვერზე მინდოდა ასვლა, მაგრამ ვერ ავდივარ მოდი დაჯექი.
ეხლა მარტო სიტყვა - „მაგრამს“ შევცვლი, მხოლოდ მაგრამს, მინდა მყინვარწვერზე ასვლა, მიუხედავად იმისა, რომ შესაძლებლობა არა მაქვს, ხედავთ რომ ცოცხალი დარჩა ეს და მე გავაკეთებ რომ ეს შესაძლებლობა შევიძინო, როცა მაგრამის შემთხვევაში დავამთავრე.
დასკვნა:როგორც გინდა ისე იქნები, გინდა უბედურები იყავით, გინდა ბედნიერები.

ზურაბ მხეიძე
როგორც გინდა, ისე იქნები! | "მაგრამ" კლავს!

მოდი აბა თავიდან გაიფიქრე!

რეალურად, შენზეა დამოკიდებული როგორ ცხოვრობ, აბსოლიტურად შენზეა. შენ შინაგან მდგომარეობაზეა. შენი შინაგანი მდგომარეობა დამოკიდებულია შინაარსებზე, რომელსაც შენ ფიქრობ. შინაარსების ავტორი შენ ხარ.
ერთს ვუთხარი - თუ გაიფიქრე რაღაც და არ მოგეწონა, მოდი აბა თავიდან გაიფიქრე ისე, როგორც შენ მოგეწონებოდა. ვუთხარი, რომ ემოცია შეიცვლებოდა. სამსახურში ვიყავი და გავაკეთე და გამოვიდაო

ზურაბ მხეიძე
მოდი აბა თავიდან გაიფიქრე!

ნეგატიური ინფორმაციის ზეგავლენა

ტელევიზიაში რომ უსმენ, რომ ვიღახამ ვიღაცა მოკლა, ხომ ნეგატივია? ნახე, გავიგონე, ისე, ფონურ რეჟიმში, ამან დააპროვოცირა ჩემში სხვა მსგავსი ნეგატიური ემოციები, ეს დამავიწყდა და დავდივარ ცუდ ხასიათზე, ვიბღვირები. ვერ გავიგე საიდან წამოვიდა ცუდ ხასიათზე ყოფმა, აი ამან ქნა. ეს არის საშინელი ზემოქმედება. ამიტომ, როცა თქვენი თავი დაიწყებს მობილიზებას ყველა უმსგავსობის, გააჩერე რა. დაახლოებით იცი როგორი განცვდა მქონდა, რომ ვაჩერებდი, ეხლა საერთოდ არ მოდიან ეგთი აზრები, რომ წამოვლენ და გამეცინებოდა, რომ ეს რა შუაშია, უკან რომ წავლენ, აუ ამასთან ხომ არაფერი არ გამოდის.

ზურაბ მხეიძე
ნეგატიური ინფორმაციის ზეგავლენა

რა შუაშია ის ძველი ამბები?

ძალიან პრაქტიკულ რჩევას მოგცემთ და გაითვალისწინეთ. ნეგატიურ ემოციას, უარყოფით ემოციას ახასიათებს გამრავლებისკენ სწრაფვა, ანუ ის მრავლდება პოზიტიურისგან განსხვავებით უფრო სწრაფად.
რას ნიშნავს ეს? თუ რამე შემემთხვა ცუდი, მაგალითად: სამსახურიდან გამიშვეს. ამ დროს იცით რა მახსენდება? სამსახურიდან ხომ გამიშვეს და ცუდად ვარ, მახსენდება 5-ის რომ ვიყავი და დედაჩემმა მდუღარე რომ გადამასხა, 9 წლის - მამაჩემმა მიგვატოვა, 12 წლის - ფეხი მოვიტეხე, 15 წლის - შეყვარებული სადღაც გამექცა, 17 წლის - მანქანა დამეტაკა,... რა შუაშია ეს? ჩვენი ტვინი აგენერირებს როგორ იცით, ცოტა უბედური კი არა, ეხლა უფრო მაგარ უბედურს გაგხდი და რაც კი რამე ჰქონდა ცხოვრებაში, ამოაქვს,... თავში კალათბურთის ბურთი მოგარტყეს და ა.შ.
პოზიტივს არ ახასიათებს, წარსული სასიხარულო ინფორმაციების გახსენება, როცა რამე გაგიხარდებათ, თუმცა ნეგატივზე მუშაობს. ჩემთან აღარ მუშაობს, ჩავუშალე გეგმები, იმიტომ, რომ როგორც კი ეს დაიწყება, მეცინება, რა შუაშია ახლა ის ძველი ამბები?

ზურაბ მხეიძე
რა შუაშია ის ძველი ამბები?

ქმარს ჰგონია, რომ სახლშია | ერთ საქმეს გადაყოლა

ადამიანს კიდევ ერთი ცუდი თვისება აქვს - რაღაცის დამთავრება იმდენად გვინდა, რომ ამას რომ ჩავაცივდი იმ საქმეებსაც ვაფუჭებ, რომლებიც კარგად გამომდიოდა. ერთ-ერთი კარგი თვისებაა, რომ როდესაც რაღაც არ გამოდის, გადავდოთ, ვთქვათ, რომ ამ საქმეს მოვუტრიალდებით ცოტა ხანში, იმისთვის, რომ არ დავღუპოთ დანარჩენი საქმეებიც.
ჩვენ ასე ვიცით, რაღაც ერთს გადავყვებით, მაგალითად - სამსახურს გადავყვებით და არ გვახსოვს ოჯახი. ხანდახან არცერთი საყვარელი ადამიანი აღარ გვახსოვს ხოლმე.
კაცების ტექსტები მომწონს ხოლმე ოჯახებში - რა უნდა ჩემ ცოლს, ხომ სახლში ვარ. - ქმარს ჰგონია რომ სახლშია, როცა ფიზიკურად დევს სახლში კომპიუტერთან. ეს თქვენ გგონიათ ერთი ადამიანის ტექსტია? ბევრი ფიქრობს ასე.
თუ ჭკუა გაქვს, ყველა საქმეს გადაუნაწილებ დროს, ძალიან კარგად შეგვიძლია ვიცხოვროთ

ზურაბ მხეიძე
ქმარს ჰგონია, რომ სახლშია | ერთ საქმეს

კრიზისები ურთიერთობაში | თუ ვერ კითხე, დაგუგლე!

რაც შეეხება ვითომ უბედურებები როა, კრიზებს რომ ვეძახით, არ არსებობს, რომ კრიზისი არ იყოს. კრიზისი არის ჩვეულებრივი მოვლენა. ისევე არ არსებობს, შენ რომ თქვა, რომ წვიმა არ არსებობს, ან თოვლი, ან ქარი. კრიზისი კი არ არის პრობლემა, როგორ გამოდიხარ კრიზისიდან ის. მართალი გითხრათ, ჩემთან ცხოვრებაში, თუ რამე კრიზისები იყო, ყველგან გამოვსულვარ უკეთეს მდგომარეობაში, ვიდრე კრიზისამდე ვიყავი, იმიტო, რომ ჩემთვის კრიზისი არის ამოცანა.
რაც არ უნდა ჭკუიდან გადადიოდეთ და ერთმანერთი გიყვარდეთ, ერთ სივრცეში რომ მოგათავსოთ, იჩხუბებთ, დარწმუნებული ვარ იჩხუბებთ, თუ გინდა ხელს მოვაწერ რამდენი ხანი გაძლებთ, რომ არ იჩხუბოთ. ამიტომ კრიზისი არ არის პრობლემა, კრიზისი არ არის მოულოდნელობა. მთვარი არის როგორ ხარ ამ კრიზისში, ურთიერთობებს მართვა უნდა, ესე თავისით მიშვებული, შედარება რომ გავაკეთო ხოლმე ოჯახური წყვილებისთვის, ვეუბნები, წარმოიდგინე, დაქორწინდი იგივეა იახტაზე რომ დაჯექი, და სადღაც ზღვაზე გახედე, ძალიან კარგი ხედია, მაგრამ გაუშვი საჭეს ხელი, მანამდე ხართ კარგად სანამ რაღაცას არ მიეხეთქება ეს, თუ არ იცი როგორ უნდა მართო სიტუაცია. იმიტომ ქვია თაფლობის თვე, სადმე თაფლობის ხუთწლედი გინახავთ, არა, თვე ქვია, ამიტო თავში ტვინი თუ გაქ და აზროვნებ , ყველაფერს ალაგებ ნორმალურად და ცხოვრობ კარგად. ვერ ალაგებ? - განვითარდი, თუ ვერ განვითარდი, ვინმეს კითხე, თუ ვერ კითხე - დაგუგლე.

ზურაბ მხეიძე
კრიზისები ურთიერთობაში | თუ ვერ კითხე,

ეს უნდა გეწყინოს თუ გაგიხარდეს?

ერთმა დამირეკა უცხოეთიდან, მეუბნება - ორი წელია ქმარმა ჯოჯოხეთი გამიხადა ცხოვრება, მერე წავიდა, დამშორდა და მე ცუდად ვარ.

ვეუბნები - თუ ადამიანმა თუ ჯოჯოხეთი გაგიხადა ცხოვრება,.. ჯერ თავიდან გავამეორებინე, რომ ნამდვილად ჯოჯოხეთი გაუხადა ცხოვრება და მერე ეს ჯოჯოხეთის წყარო წავიდა. და მერე ვეკითხები, ჯოჯოხეთის წყარო წასულა, ცუდად რატომ ხარ? კი არ დაფიქრებულა ამაზე.

სხვათა შორის, ახლა ბიზნესი დაიწყო და მშვენივრად არის. სანამ მე არ დავუსვი კითხვა, ეს უნდა გეწყინოს თუ გაგიხარდეს-მეთქი, მანამდე ვერ შეძლო გააზრება.

ჩვენ, ხანდახან გვწყინს ის, რაც უნდა გვიხაროდეს, ხანდახან სრულიად არ ვაკონტროლებთ რა შინაარსისგან შედგება ესა თუ ის მოვლენა

ზურაბ მხეიძე
ეს უნდა გეწყინოს თუ გაგიხარდეს?

თუ შეყვარებულმა მიგატოვა ...

ორი ადამიანი ერთად იყო, უყვარდათ ერთმანეთი, ახლა აღარ არიან ერთად. ფაქტი არის ასეთი.
იცით, მე მიმატოვა. მიმატოვაო - თუ გაიფიქრეთ, ცუდად გახდებით, აბა რა? თქვენ რომ წახვალთ, მე რომ გავიფიქრო, რომ მიმატოვეთ, როგორ ვიქნები?
ავიღოთ მეორე სიტყვა, რომელიც იგივე ფაქტის აღმნიშვნელია - დავშორდით. ხედავთ? ახლა ცუდად აღარ ვარ, ვიყავით ერთად და დავშორდით.
გინდათ უკეთესად ვიყოთ? "თავისუფალი ვარ" - ერთიდაიგივე ფაქტზე სამი სხვადასხვა კომბინაცია წინადადების, გვაძლევს სხვადასხვა ემოციებს.
ვიღაც იკითხავს - თავი უნდა მოვიტყუოთ?
- თქვენთან უნდა იყოს ის ადამიანი, ვისაც თავად უნდა თქვენთან ყოფნა. ვინმე არის ამის წინააღმდეგი? გინდათ ადამიანი თქვენ გვერდზე, რომელსაც თავად არ სურს თქვენთან ყოფნა?
- მეორე - ის ადამიანი, რომელსაც თქვენთან არ სურდა ყოფნა, წავიდა. შეეძლო წასულიყო 2 წლის მერე, ანუ 2 წელი ტყუილად დაგაკარგინებდათ დროს, ხომ სწორია? წამსვლელი მაინც წავიდოდა. ე.ი. რაც ადრე წავა, მით მეტი დრო გრჩება შენი თავისთვის და რაღაცების გააზრებისთვის.
ყველა ვარიანტში, ყველა ლოგიკით, უნდა გახსნა შამპანური და იყვირო - "თავისუფალი ვარ"

ზურაბ მხეიძე
თუ შეყვარებულმა მიგატოვა ...

რატომ მოგვწონს ცუდად ყოფნა?

შეიძლება, შენ გჭირდებოდეს მტკიცება იმისა, რომ ცუდად ხარ, იმიტომ, რომ ცუდად ყოფნას ფქისოლოგიურად მეტი სარგებელი აქვს, ვიდრე კარგად ყოფნას. იცით თქვენ თუ არ იცით?

ახლა აგიხსნით რატომ: ცუდად რომ ვარ, წყალი უნდა მომიტანოთ თქვენ, თან უნდა მეფეროთ. კიდევ, უნდა მომიკითხოთ, იმიტომ, რომ თუ არ მომიკითხავთ, დაგცოფავთ ეგრევე. კარგად რომ ხართ, ყველა რომ თქვენ გავალებთ არ დაკვირვებულხართ?

თუ ტყუილი მინდა, ცუდად ყოფნა ჯობია მოვიტყუო, ვიდრე კარგად ყოფნა. კარგი ბატონო, ნუ მოიტყუებ შენ თავს და იყავი ცუდად. მე მოვიტყუებ თავს და აგერ გოგონა რომ არის გვერდით, ვეცეკვები, შეიძლება? შენ გვიყურე შორიდან დაბღვერილი. ასეთი ადამიანი ყველა ვარიანტში წააგებს, ცხოვრებასაც წააგებს და ჩემთანაც წააგებს.

დარწმუნებული ვარ, რომ რა მდგომარეობაც გვინდა, იმ მდგომარეობას მივიღებთ ჩვენ. მინდა ვიქნები ბედნიერი, მინდა არ ვიქნები.

სწორად ურთიერთობა საკუთარ თავთან, არის მნიშვნელოვანი. ჩვენზეა დამოკიდებული როგორ დავაწყობთ და შევხედავთ რაღაცას და რანაირი ცხოვრება გვექნება. ამ კონცეფციებზეა დამოკიდებული. არავითარ ქონებაზე არ არის დამოკიდებული როგორ ვიგრძნობ თავს.

ზურაბ მხეიძე
რატომ მოგვწონს ცუდად ყოფნა?

ციცინათელა ლამაზია თუ მახინჯია?

სტუდენტებს ვეკითხები ხოლმე - ციცინათელა ლამაზია თუ მახინჯი?
საქმე იმაშია, რომ თუ ციცინათელა ნანახი გყავთ ცოცხალი, მწერებს შორის სულ არ არის სიმპატიური. ამიტომ, ვინც გეუბნება, რომ მახინჯია, მართალს გეუბნება. ვინც გეუბნება, რომ ლამაზია - ისიც მართალს გეუბნება.
ამათ შორის განსხვავება იცით რა იქნება? პირველი მთელი ცხოვრება სიმახინჯეებს დაინახავს, მეორე - სილამაზეებს.
ეხლა გადაწყვიტეთ, გინდათ დაინახოთ სიმახინჯეები და იყოთ უბედურები? დავიწყოთ იმით, თუ სად დავიბადეთ, რატომ ვართ აქ და ა.შ.
შეგიძლიათ დაინახოთ სილამაზეები და კარგად იყოთ

ზურაბ მხეიძე
ციცინათელა ლამაზია თუ მახინჯია?

ბედნიერებისთვის ღიაობა

შენი ბედნიერების განცდა აბსოლიტურად არ არის დამოკიდებული ქონების მომენტებზე. ეს თემა ერთგან ვთქვი და რატომღაც ტელევიზიაც დაინტერესდა. მე ვთქვი, რომ შენ თავს სჯერა შენი და თუ მე ვამბობ, რომ ბედნიერი არ ვიქნები სანამ მილიონი არ მექნება, აწია შენმა თავმა თამასა, დადო მილიონზე და ქვედა ინდექსი ბედნიერებას აღარ ანიჭებს, იმიტომ, რომ შენ უთხარი, რომ ეგრე უნდა იყოს.
მე მაგალითად, ჩემი თავისთვის არ მითქვამს როდის ვიქნები ბედნიერი. მე რა ვიცი, ეს არის განცდა და შეიძლება აგერ რაღაც დავინახო და ვიყო ბედნიერი იმ წუთას. არაფერი ჩამონათვალი არ მაქვს, იმიტომ, რომ განცდა სხვანაირია, უნდა მოვიდეს თვითონ და როდის მოვა არ ვიცით. თბილისის დინამომ რომ მოუგო ლივერპულს, ხმა აღარ მქონდა. რომ გეკითხა მაშინ ბედნიერი ხარო, ვიქნებოდი აბა რა. თასები რომ ავიღეთ, სპორტზე რომ არაფერი ვთქვა, სადღაც რომ ვიყავით, იყო მსგავსი შემთხვევა. მე არ ამიკრძალია ჩემი თავისთვის ბედნიერება, სანამ ის არ მოხდება და ეს არ მოხდება. ამიტომ, ღია ვარ ამისთვის და განსაზღვრებაც არა მაქვს. რაც მეტ პირობას ჩადებ, მით მეტს იმახსოვრებს და შენი თავი რეაგირებს ამაზე, იმიტომ, რომ შენ უთხარი, არ დაგინახო მანამდე გაბედნიერებული, სანამ რაღაცა არ მოხდება

ზურაბ მხეიძე
ბედნიერებისთვის ღიაობა

ორი სველი კაცი მოყვა წვიმაში. ერთი გამწარებული და გაბრაზებულია, იმიტომ, რომ დასველდა, ხოლო მეორეს სულ არ აინტერესებს დასველდა თუ არა, იმიტომ, რომ ბედნიერია.

ორი სველი კაცი გვყავს, ორი სველი ყმაწვილი. ორივე შეიძლება ერთიდაიგივე ასაკის, ერთიდაიგივე სკოლა აქვთ დამთავრებული... მნიშვნელობა არ აქვს. ერთი გაბრაზებულია, რომ სველია, მეორეს - სულ არ აინტერესებს, სველია თუ არა.

ფიზიკური და ობიექტური მდგომარეობაც არ განსაზღვრავს თქვენს განწყობას

ზურაბ მხეიძე
ორი სველი კაცი

ცუდ ხასიათზე ყოფნის დრო არ მაქვს!

მე მაქვს ასეთი დამოკიდებულება, რომ, ცხოვრება იმდენად პატარაა, რომ მე არ მაქვს დრო ცუდ ხასიათზე ყოფნის . მე არ დავუთმობ ჩემი ცხოვრების დიდ ნაწილს ცუდ ხასიათზე ყოფნას. ეს კონცეფცია გეხმარება ურთიერთობებში. პირველი მარტივი კითხვა: ხო გჯერათ, რომ შეიძლება პარიზში, ყველაზე ცუდი დრო გავატაროთ ჩვენმა ჯგუფმა და ხაშურში ყველაზე მაგარი. კი... მეტყვით, რომ ჰო... გააჩნია რა სიტუაციაა

ზურაბ მხეიძე
ცუდ ხასიათზე ყოფნის დრო არ მაქვს!

ამ ცხოვრებას ფხიზელი თვალით ...

ადამიანი სამყაროსთან ურთიერთობის, გარკვეული შინაარსობრივი ფანჯარით უყურებს სამყაროს. ეს კონტრუქციები არის ასევე შინაარსის მატარებელი, აი მაგალითად "ამ ცხოვრებას ჩემმა მტერმა უყურა, ფხიზელი თვალით, დავლიოთ ... გადი ქალო გვაცალე ეხლა ვლაპარაკობთ", ანუ ტიპები სვამენ სულ, კონცეფციაა ესეთი. მეორე კონცეფციაა დავუშვათ, ბიჭების გოგოებთან სალაპარაკო კონცეპცია, რომ "ყოველი დღე ისე უნდა იცხოვრო, გეგონება შენი ბოლო დღეა." კონცეფციაა, გოგოებს მოსწონთ, ნუ ბიჭებიდან რატომ მოდის ეს? - რომ უარი არ თქვა, ხვალ შეიძლება მოკვდე, დაახლოებით ეგეთი კონცეპციაა.

პირველი კონცეფცია არ მომწონს, სმის, მე პირადად. მეორე, მე რომ წარმოვიდგინო, რომ ბოლო დღეა მეთქი, იმდენი საქმე მაქვს, რომ ძალიან ცუდ დღეში აღმოვჩნდები, ვერ მოვასწრებ უბრალოდ.

შესაბამისად ყველას თავისი აქვს, შენ შეგიძლია აიღო შენი დამოკიდებულება. მე მაქვს ჩემი დამოკიდებულება, რომელიც ასეთია: ცხოვრება ისეთი პატარაა, რომ არ მაქვს დრო ცუდ ხასიათზე ყოფნის, მე არ დავუთმობ ჩემი ცხოვრების დიდ ნაწილს ცუდ ხასიათზე ყოფნას. ეს კონცეფცია გეხმარება ურთიერთობებში. პირველი მარტივი კითხვა: ხომ გჯერათ, რომ შეიძლება პარიზში ყველაზე ცუდი დრო გაატოროს ჩვენმა ჯგუფმა და ხაშურში ყველაზე მაგარი? მეტვით, რომ კი, გააჩნია რა სიტუაციაა.

ზურაბ მხეიძე
ამ ცხოვრებას ფხიზელი თვალით ...

ჯერ საკუთარი თავის მართვა

საკუთარი თავი რომ ვერ გიმართია, მაშინ ნუ გაქ პრეტენზია შეყვარებული მართო, ბავშვმა დაგიჯეროს, უფროსმა დაგინახოს, რომ მაგარი ხარ და ასე შემდეგ. ჯერ პრეტენზია საკუთარ თავთან! დავაწყოთ ეგ ემოციები და მერე უკვე ლოგიკურად შეგვიძლია გადავიდეთ სხვის მართვაზე.

ზურაბ მხეიძე
ჯერ საკუთარი თავის მართვა

არ შემიძლია

ყველა სიტყვა ხატებთან და ემოციებთანაა დაკავშირებული. ჩვენ ვიცით ხოლმე რაღაც სიტყვების წამოსროლა, რომლებსაც საერთოდ არ ვაკონტროლებთ, რა ვთქვით ახლა.
მაგალითად სიტყვა - "არ შემიძლია".
- კინოში წამოხვალ? - არ შემიძლია.
- აუ, იმ კაცის დანახვა არ შემიძლია.
- გაიტანეთ ახლა ეს, არ შემიძლია,..
დღის განმავლობაში თქვენი "არ შემიძლია" არის ემოციური დარტყმა თქვენ თავთან, რომ უსუსურები ხართ და თქვენ ამას ვერ აცნობიერებთ ამდენი "არ შემიძლია"-ს თქმით.
ერთხელ უთხარი, ორჯერ, სამჯერ,..
კინოში წამოხვალ? - "არ შემიძლია" არა, არამედ - "არ მინდა".
ახლა მეტყვით, რომ ცუდი ფორმაა, კინოში დაპატიჟების შემდეგ"არ მინდა" რომ ვუთხრათ.
კარგი, უკეთესი ფორმა: - კინოში წამოხვალ? - საქმეები მაქვს, თორემ წამოვიდოდი,.. სიამოვნებით, მაგრამ სხვა დროს - თუ უფრო ზრდილობიანი ფორმა გვინდა.
"არ შემიძლია" რა უბედურებაა? ძალიან კარგადაც შეგიძლიათ. შეყვარებული არ გყოლიათ? აბა გითხრათ წამოდი კინოშიო,.. სამსახურსაც მიატოვებ, უფროსსაც ჩაარტყამ, ისე გახვალ სამსახურიდან...
"არ შემიძლია" ისედაც არასწორია და შენ თავსაც კიდევ უფრო ასუსტებ. რასაც ვამბობთ, ვთქვათ სწორად, ფსიქიკისთვის სწორად გასაგებად

ზურაბ მხეიძე
არ შემიძლია

როგორც კი სხვას დააბრალებ, ...

თუ რაღაცა თქვენს ცხოვრებაში არ ხდება ისე, როგორც თქვენ გინდათ, მხოლოდ და მხოლოდ არის თქვენი ბრალი. და რატოა ესე? იმიტომ კი არა რომ თვითგვემას მიეცეთ, თავი ჩამოიხრჩოთ და ასე შემდეგ. იმიტომ რომ, როგორც კი მე სხვას ვაბრალებ, მე განვითარებას ვწყვეტ, ჩემი თავი აღარ მუშაობს განვითარებაზე, იმიტომ რომ მან მიიღო პასუხი, რატომ არ გამოვიდა, ესა თუ ის რაღაც, პასუხი მიიღო და დაამთავრა.

ზურაბ მხეიძე
როგორც კი სხვას დააბრალებ, ...

ცოლ-ქმრული გაუგებრობები | რა გვინდა?

ვხვდები ხოლმე ხალხს, ვუყურებ რა ხდება და ისევ და ისევ ვრწმუნდები, რომ კომუნიკაციის გაგებაში, რომ არ ვართ, ყველა პრობლემა იქიდანაა. ხანდახან რომ მიკითხავს, აი რა გინდა შენ ეხლა, უცებ მეუბნება რომ: - უი რა კარგი კითხვაა, ესეიგი 15 წელია რაღაცას აკეთებ, პრობლემები გაქ, და რა გინდაზე, პასუხი შენ თვითონ არა გაქვს, თითქოს მარტივია ხომ? მეორე - უნდა რომ ერთი შედეგი მიიღოს და ქცევა მისი საპირისპიროა, განსაკუთრებით მაშინ, ცოლ-ქმარს რომ გაუგებრიბები აქვთ, უნდათ რომ კარგად იყვნენ, მაგრამ, მაგალითად, კარგათ რომ გინდა იყო, როგორ ფიქრობთ, ესეთი ტექსტი ნიორმალურია? - სად დაეთრეოდი? - რა შენი საქმეა.... კომუნიკაცია ერთია და შედეგი მინდა სხვა დადგეს, ამიტომ გაუაზრებელბი ვართ ძალიან, ძირითადად ვხემძღვანელობთ ჩვენი სურვილებით, ანუ რა გვინდა ამას ვამბობთ და არ ვფიქრობთ, როგორ უნდა მივიღოთ ის რაც ჩვენ გვინდა, არ ვფიქრობთ ამ ემოციებზე.

ზურაბ მხეიძე
ცოლ-ქმრული გაუგებრობები | რა გვინდა?

უნებლიე წარმოდგენები და აღძრული ემოცია

დავაკვირდეთ როგორ მუშაობს ჩვენი ფსიქიკა, როცა რაღაცას ვსაუბრობთ ჩვენი მფისქიკა ისმენს, ჩვენ ვუსმენთ მას, წარმოგვიდგება ხატები და ეს ხატები, რომელიც წარმოდგება დაკავშირებულია ემოციასთან

აი ესე მაგალითად, ერთხელ რუსთაველზე მოვდივარ და მოდის ძალიან ლამაზი ქალი...

მე გავაკეთე პაუზა იმიტომ რომ თქვენ უკვე წარმოიდგინეთ სად მივდიოდი და ვინ მოდიოდა, მიუხედავად იმისა, რომ მე ეს არ მითქვამს. ვიღაცამ წარმიდგინა, რომ სადღაც მაგდონალდთან მივდიოდი, ვიღაცამ ოპერასთან, ვიღაცამ პარლამენტთან , ვინც ძაან ფანტაზიორები ხართ შეიძლება წარმოიდგინეთ, რომ იმ ქალს შლაპა ეხურა, ქარი უბერავდა, შემოდგომა იყო... მე ესენი არაფერი არ მითქვამს, თქვენი ფანტაზია ჩაირთო და ეს ხატები წამოვიდა.

ასე მუშაობს ჩვენი თავი უნებურად, ისე, რომ ჩვენ ვერ ვაკონტროლებთ. ცხელ ხაზზე რომ გოგონას ველაპარაკები, სულ არ ვცდილობ წარმოვიდგინო როგორია. რომ ვრეკავ, ნეტავ როგორია, ეს განცდა არ მაქვს. რომ ველაპარაკები რაღაცა ხატი ყალიბდება ავტომატურ რეჟიმში. ამიტომ არის რომ შინაარსი, რომელ შინაარსსაც ჩვენ ვიყენებთ ურთიერთობისთვის, რეალურად მისი ფუნქცია თვითონ რას ვამბობთ ის კი არ არის, რა ემოციას აღძრავს ის არის. იმიტომ რომ ადამიანს შინაარსი კი არა, ახსოვს თავისი დასკვნა თქვენს კომუნიკაციის პროცესში ნათქვამზე და ის თავისი დასკვნის ემოცია, ამიტომ თავს ნუ მოვიკლავთ შინაარსზე თუ არ ვიცით რა ემოცია უნდა აღვძრათ და ჩვენი შინაარსი რას ემსახურება.

ზურაბ მხეიძე
უნებლიე წარმოდგენები და აღძრული ემოცია

ლანძღვაში თავს არ ვიკავებთ!

... ვერ გიცანი. ეს არ არის ხოლმე გამიზნული ...

ზურაბ მხეიძე
ლანძღვაში თავს არ ვიკავებთ!

გავლენების სამყარო

ყველა ურთიერთობა არის გავლენის შესაძლებლობა და გავლენის საშუალება. ჩვენ თითოეული ადამიანი ვცხოვრობთ გავლენების სამყაროში.

ნახე ეხლა როგორ არის, დილას მაგალითად მეუღლე ცდილობს გავლენა იქონიოს თქვენზე, ბავშვი ცდილობს გავლენა იქონიოს თქვენზე, იმიტომ, რომ ველოსიპედი უნდა. გამოდიხართ ქუჩაში და ბილბორდი, რომელიც დგას და წარწერაა ის ცდილობს გავლენა იქონიოს თქვენზე, აი ეს რაღაცა მოკლედ შეტყობინებები, რომ ფასდაკლებაა და შაქარი და კარაქი რაღაცა ფასად, ესენი ცდილობენ, რომ გავლენა იქონიონ.

ამიტომ თითოეული ადამიანი ხვდებით გავლენების სამყაროში, თქვენზე ცდილობს უამრავი ვიღაცა და რაღაც, რომ გავლენა მოახდინოს, ნუ ზოგი ახდენს და რომელიც ახდენს თქვენ აკეთებთ იმას, რაც ჩაფიქრებული ჰქონდა მეორე მხარეს, ნუ თუ ვერ ახდენს წარუმატებელი მცდელობა აქვს.

თქვენც ასევე იქცევით როცა ხვდებით ადამიანს, თქვენც გინდათ თქვენს მეუღლზე გავლენა მოახდინოთ, ბავშვზე, რომ იმეცადინოს გავლენა მოახდინოთ, თქვენს უფროსზე, რომ პრემია მოგცეთ საახალწლო და ა.შ.

ყველა ერთმანეთზე ცდილობს გავლენის მოხდენას. გავლენის მექანიზმი რა არის დააკვირდით, ეს არის კომუნიკაცია. კომუნკაციის შემადგენელი ნაწილი არის ინფორმაცია, რომელსაც აქვს შინაარსობრივი მხარე და ამ შინაარსს მოყვება ემოცია, თქვენ ვიღაცას ეტყვით ცუდს, ნამდვილად იცით, რომ არ დადგემა კარგ ხასიათზე, ანუ ემოციას გამოიწვევთ უარყოფითს. ვიღაცას ეტყვით კარგს, აქაც ნამდვილად იცით, რომ რეაქცია ექნება.

ზურაბ მხეიძე
გავლენების სამყარო