რას დარბიხარ ამდენს / კალორიების დათვლის აკვიატება
შეიძლება ჩვენს თავს რომ გადავხედოთ და ჩვენს ცხოვრებას, ჩვენც გვაქვს რაღაცა აკვიატებები. მაგალითად შეიძლება ეს იყოს: ჯანსაღი კვების აკვიატება. მე მყავს ახლობელი, ამერიკაში ცხოვრობს და მარაზმამდეა მისული: გრამების დათვლა, სასწორი, სირბილი. ნაყინი შეჭამა და მერე უნდა ირბინოს. ხანდახან ვფიქრობ, არ ცხოვრობს ეს ხალხი. ხანდახან რო მოდუნდე, ან ის გააკეთო რაც გინდა, ან შეჭამო რაც გინდა. ესეც ხო აკვიატებული ქცევაა. აი რას დარბიხარ ამდენს, რაღაცის გამო აკეთებ ხო ამას? ისევე როგორც შეიძლება აკვიატებული იყოს გაუთავებელი ვარჯიში. პოზიტიური რაღაცეებიც კი შეიძლება ისეთ შკალას გადასცდეს, მერე ანაბოლიკებს რომ იკეთებენ და კუნთებს და უკვე სხვა წრეში რომ გადის ადამიანი, თორემ ზომიერად ვარჯიშიც, კვებაც, ნაყინიც, სირბილიც, თამაშიც და მასაჟიც, ყველაფერი კარგია. მაგრამ თუ მე შეპყრობილი ვარ ამით, ჩემი უმაღლესი მოთხოვნილების ადგილას რასაც დავაყენებ, ის მომიყოლებს მე ქვემოდან. იქ რაც უნდა იყოს ის უნდა იდგეს. ეს არის უმაღლესი ღირებულება.
მარინა კაჭარავა
რიცხვების, დღეების შიში
ეხლა თქვენ გაგეცინებათ, მაგრამ არიან ადამიანები რომლებსაც ციფრების ეშინიათ. აი მაგალითად, ეშინია რვის ან თორმეტის, რატო ეშინია არ ამბობს. შესაძლოა რვა რიცხვში მოხდა რაღაც, შესაძლოა რაღაცას დაედო ეს. აი იყო მაგალითად ერთი, რომელსაც ეშინოდა სამშაბათის, ხუთშაბათის და შაბათის, არ გამოდიოდა ამ დღეებში და მერე გავაცნობიერეთ, რომ ამ დღეს არის დასაფლავებები, ანუ სიკვდილის შიშის ტრანსფორმირებული შიში ჰქონდა, სიკვდილზე კი არ ლაპარაკობდა, ამბობდა, რომ სამშაბათი არის საშიში დღე და ხუთშაბათი, მერე აღმოჩნდა, რომ შეხვდეს ეს პროცესია ეკვიატება და გაუთავებლად ცუდად ხდება, ანუ მიცვალებულის ხსენებაც კი, ტელევიზორში რომ გაიგებს ვიღაც მოკლეს, ესეც კი აშინებს. არც სამშაბათს გამოდის, არც.
მარინა კაჭარავა
შიშის ემოცია
შიში კარგი ემოციაა, არაა ცუდი ემოცია. იმ 4 ძირითადი, საჭირო ემოციიდან, რომელიც ადამიანსაც აქვს და ცხოველსაც, დაბადებიდან მოჰყვება ყველა ცოცხალს, ერთ-ერთია შიში, შიში არის სასიგნალო, მაკონტროლებელი. ცეცხლის მეშინია, ხელს არ შევყოფ ცეცხლში, არ დავიწვები. რაღაცის მეშინი, იმას არ გავაკეთებ ანუ შიში მე მაკონტროლებს, მაგრამ ცოტა თუ მეშინია ეს მე ფორმაში მამყოფებს, თუმცა ეს თუ შკალას ცდება, ამ შემთხვევაში, ეს შიში დეზორგანიზაციას იწვევს ჩემი ქცევის მთიანად, მე ვეღარ ვახერხებ პრეზენტაციას, მე ვეღარ ვახერხებ ვერაფერს, არ შემილია რამე მოვყვე, რამე გავაკეთობ და ასე შემდეგ.
მარინა კაჭარავა
სუფრის ტრადიცია
უთქვამთ უცხოელებს, მათ შორის ფსიქოლოგებს - თქვენ ისეთი ფსიქოთერაპია გაქვთ სუფრის სახით, და აი ამ ურთიერთობებით, საერთოდ რაში გჭირდებათ ფსიქოთერაპევტიო, - ნამდვილად, ბევრს არ სჭირდება და არც არის საჭირო!
მარინა კაჭარავა
ქალი, რომელიც თავს არ უვლის
როდესაც ქალს უჩნდება იმის განცდა, რომ მას ყველაფერი ხელში უჭირავს და აკონტროლებს, და საკუთარ თავს არ უვლის... არსებობს ქალთა ტიპოლოგია, მაგალითად ქალი - კრუხი, რომელიც ბავშვებს რომ გააჩენს, ჩათვლის რომ მისია ამოწურა, აღარაფერი უნდა მეტი, უნდა ბავშვები გაზარდოს მარტო, აღარც თავს უვლის, აღარც გარეგნობას, აღარც ჰიგიენას და ასე შემდეგ და კიდევ შეიძლება ამადლიდეს თავის ქმარს, რომ - ,,ქალი ესეთი უნდა იყოს,“ და ამ როლში შესული ეს ადამიანი შეიძლება გახდეს პრობლემა მეორესთვის.
მარინა კაჭარავა
მადლიერების და სიხარულის ურთიერთკავშირი
სიხარული ხშირად არის მადლიერებასთან ბმაში. სიხარული წვრილმანებით, სიხარული ყოველი დღით, სიხარული მზის ამოსვლით, წვიმით,.. ყველაფრით, რაც მოგვეცა!
მარინა კაჭარავა
თავისუფალი ნება (არსებობს თუ არა ბედისწერა)
ადამიანი არის ავტორი თავისი ცხოვრების. არ არსებობს ბედისწერა, არსებობს განგებულება. განგებულება განსხვავებული რამ არის. ბედისწერაა ის რაც მე დეტერმინირებას მიკეთებს და ეს უკვე გამოდის რომ თავისუფლება აღარ არის. ადამიანი არის თავისუფალი.
სხვათაშორის აკრძალვებზე დგას თავისუფლება. სადაც არის არჩევანი, იქ ვიყენებ ამ
თავისუფლებას. სადაც არ არის არჩევანი იქ ვერც ვიყენებ. შეიძლება თავი თავისუფალი მეგონოს, მაგრამ ვიყო მონა, მონა ჩემივე გულისთქმების, ჩემივე მოთხოვნილებების, სურვილების და ასე შემდეგ.
Wisdom
