შალვა ამონაშვილის გამონათქვამები, ციტატები

"ბედნიერი კაცი ხართ"

ბედნიერება ის არის, რასაც შენი ხელით ქმნი, რაც არავის ხელს არ შეუშლის და სხვასაც მოუტანს სიხარულსა და წარმატებას

წარსულს არ ვუბრუნდები. ჩემთვის მარტო მომავალია ყოველთვის

შვილის აღზრდით ქვეყნის ბედზე ზრუნავთ. და თუ საქართველო მართლაც რაღაცად გიღირთ, აჩუქეთ შვილი

რამდენი ბავშვი ვიყოლიოთ?

თითებზე დაითვალო და - უფალო, ცხრაზე მეტი შვილი არ გამომიგზავნოო, - ასე არ შეიძლება. ცხრა ძმანი იყვნენ ხერხეულიძეები და ისინი რომ არა, ისტორიის ეს მშვენიერი ფურცელი არ გვექნებოდა.

ასეთ ოჯახიდან რა შვილი გამოვა?

ლოთი რომ არის კაცი, გავარდნილი, ნარკომანი რომ არის, დედა რომ ოჯახში არა ჩერდება,.. ამათ ოჯახში რომ ბავშვი გაჩნდება, ეს მამა რა მამა გახდება? დედა როგორი დედა გახდება და შვილი რა გახდება?

საკუთარი თავის აღზრდის გარეშე შვილის აღზრდა ძნელია

შენთან საუბრის სურვილი როგორ შეიძლება გაუჩნდეს შვილს?

გულწრფელი იყავი შვილის მიმართ. რჩევები ჰკითხე: როგორ ვიცხოვრო, ასეთი რამ შემემთხვა, ასეთი იდეა მებადება, ან ეს მინდა ვიყიდო, დედა მინდა გავახარო და რა ვქნა... ჰკითხე მსგავსი რჩევები ქალიშვილს, ვაჟს... და დაინახავენ გულწრფელობას და გულის მესაიდუმლეები გახდებიან

შვილთან მეგობრობა და ცოლის სიყვარული!

აღზრდაში ბევრი რაღაცა იცვლება, მაგრამ ზოგი რამ უცვლელია და წითელი ხაზივით უნდა გაჰყვეს ბოლომდე - შვილთან მეგობრობა და ცოლის სიყვარული.
თუ ცოლის სიყვარული დაირღვა, ოჯახი ლაყლაყებს. შეიძლება გაექცნენ კიდეც ერთმანეთს

ძალადობრივი აღზრდა არ ვარგა

ყველამ უნდა გაიხსენოს (ვისაც მამა ჰყავს წასული) ყველა სიტყვა, მოქმედება მამისა. რომ ეყვირა კიდეც მამას, არა მგონია, რომ მხოლოდ შვილის დაჩაგვრისთვის ეყვირა. [შვილის აღზრდისთვის] გზა ვერ გამოუნახიათ სხვა. არადა კარგი უნდოდათ და უკეთესი რომ ვერაფერი მოიფიქრეს, ეს უძლურების გამოხატულებაა

თუ მამამ თავისი მეგობრული სიყვარული გიჩვენა, მაშინ მამის სიტყვა შენი ფარი ხდება. რატომ არ მოვკიდე ხელი სიგარეტს? - მამამ მთხოვა. მამა იმდენად მიყვარდა, რომ მისი სიტყვა ფარი გახდა ჩემი

გაღიზიანებული მშობელი საშიშია, ბავშვი გარბის ასეთი მშობლისგან.
ხმამაღალი საუბარი ნიშნავს იმას, რომ მე მივეცი მაგალითი, ჩემი შვილი რომ თავის შვილთანაც ასე მოიქცეს. რა ქცევაც ვუჩვენე, ის ქცევა გაჰყვა მას და თუ მე ცოტათი მაინც პატივს მცემს, ეს ქცევა განმტკიცდება მასში და იგივეს გამოავლენს.
ამრიგად, გაღიზიანება უნდა მოიცილონ მშობლებმა

დარიგება ცოტას აკეთებს, დარიგება მერე გააკეთებს საქმეს, რომ გაიზრდება და გაიხსენებს, დედამ დამარიგაო, მამამ ასე მითხრაო, როცა გაიხსენებს... ამ წუთას დარიგება ცოტას აკეთებს, მაგრამ ბევრს აკეთებს მაგალითი, ჩვენი ქცევა, თუ როგორ ვიქცევით და რას ხედავს ბავშვი

მახსენდება სურათები / ასე არ უნდა მოვქცეულიყავი

ხანდახან, მახსენდება ხოლმე სურათები, როცა შვილთან ისე არ უნდა მოვქცეულიყავი; ის არ უნდა გამეკეთებინა; ის სახე არ უნდა მეჩვენებინა... ახლა, მასთან რომ ურთიერთობა მაქვს, ეს ყველაფერი წინ მიდგას და დანაშაულის განცდა მაქვს - ხომ არ ახსოვს და იქიდან რაღაც ცუდად ხომ არ ჩარჩა. დღემდე გრძელდება ჩემი მამობა.

ბავშვი რომ იბადება, მამაც იბადება, დედაც, ბებიაც, დეიდაც იბადება... ე.ი. ბავშვის დაბადება სხვათა დაბადებასაც ნიშნავს, სოციალურად

ძალიან საჭიროა სკოლაში ბავშვმა ისწავლოს დედობა და მამობა

აღზრდა გადაზრდილი თვითაღზრდაში

კარგი აღზრდა ოჯახში ორი რამით ხდება:
1. მშობლების კვალი უნდა იყოს ნათელი
2. აღზრდა უნდა გადაიზარდოს თვითაღზრდაში

თუ მამა საკუთარ სახელს არ გაუფრთხილდება, შვილის ცხოვრებაში ეს იქნება ფეხწამოსაკრავი ქვა. მამის სახელზე შვილმა არ უნდა იბორძიკოს

მიწისძვრები ოჯახში

არ შეიძლება მამა დაამციროს დედამ. არ შეიძლება სახლში წიოკობა. "სად იყავი", "რად დაიგვიანე", "ვისთან დაეთრეოდი"... არის ხოლმე ხანდახან ასეთი შეხლა-შემოხლა. ოჯახში ასეთი მიწისძვრები სიკეთის მომტანი არ არის

დედისა და მამის ქცევა უკვე აღზრდაა ბავშვისა.
დედა როგორ ხვდება შინ დაბრუნებულ ქმარს, ან როგორ გააცილებს, ან როგორ ზრუნავს, ან შვილს რას ეუბნება მამაზე...

ცოლის მიმართ სიყვარული

ჩვენ ვიცით ფიზიოლოგიური სიყვარული, და როცა ფიზიოლოგია ამოგვეწურება, ეს სიყვარულიც გვისუსტდება. მაგრამ, თუ გვეყვარება ადამიანი, როგორც ღვთის შვილი, სიყვარული შენარჩუნდება. ცოლი მარტო ცოლი კი არ არის, უფლის შვილია (როგორც ჩვენ ყველანი), და თუ მე ცოლი აღარ მიყვარს, მაშასადამე - უფალიც აღარ მიყვარს. ვისაც ადამიანი სძულს, ღმერთი არ უყვარს, ეს ნამდვილად ასეა. თუ ადამიანს პატივს არ სცემ, ე.ი. იმ წამს შენ ღმერთსაც არ სცემ პატივს.

კარგი მამა რომ იყო...

კარგი მამა რომ იყო, ცოლი უნდა გიყვარდეს. თუ ცოლი არ გიყვარს, მამა ვერ გახდები. არ შეიძლება ცოლი არ გიყვარდეს და შვილი გაგიჟებით გიყვარდეს, იმიტომ, რომ მან გააჩინა

ვისაც ადამიანი სძულს, ღმერთი არ უყვარს. თუ ადამიანს პატივს არ სცემ, ე.ი. იმ წამს პატივს არ სცემ ღმერთსაც

რატომღაც, როცა აღზრდაზე ვსაუბრობთ, სულ დედაზე გადაგვაქვს მთელი სიმძიმე. ეს ასეც არის, მაგრამ მამას დიდი როლი აქვს ბავშვის აღზრდაში და საერთოდ, ოჯახის ცხოვრებაში