როცა საკუთარ თავს ძალიან ფუნდამენტურად ატყუებ
შენი პირადი შეგნება თუ არის, აწონ-დაწონილი თუ გაქვს, რა თქმა უნდა, უნდა გააკეთო ის, რასაც აკეთებ. მაგრამ, თუ არ არის პირადი შეგნება და შენ ბოლომდე არ გიფიქრია, თუ აყოლილი ხარ ვიღაცას ან რაღაცას და გეშინია, რომ თუ არ აჰყვები არ დაგამუნათონ, მხდალად იქცევი და მერე ამ სიმხდალეს არქმევ სახელს - "მე ასე მინდა რომ გავაკეთო, ეს ჩემი საკუთარი ნებაა" - ეს იმას ნიშნავს, რომ საკუთარ თავს ძალიან ფუნდამენტურად ატყუებ.
ლევან გიგინეიშვილიყველაზე ძვირფასი, რაც ჩვენ გვეძლევა
დრო ყველაზე ძვირფასია რაც ჩვენ გვეძლევა. ჩვენ კი არ ვუფრთხილდებით ამ დროს.
ყოველთვის უნდა ავწონოთ:
ღირს იქ წასვლა?
ღირს ამ წიგნის კითხვა?
ღირს ტელევიზორის ჩართვა და ამ რაღაცის ყურება? - იქიდან თითქოს ნარეცხს მასხამენ თავზე, სულ რაღაცისკენ მეწევიან, რაღაცას მარწმუნებენ...
ვთქვათ, არ მიყვარს ეს მეზობელი მე. მაგრამ, ქრისტე გვეუბნება - შეიყვარე მტერი შენი. - და დასვა წერტილი. არ გიყვარს? მაშინ დამანებე მე თავიო. ქრისტიანს მაინც ნუ დაუძახებ შენ თავს, თუ არ გიყვარს მტერი შენი, თუ არ გიყვარს მოყვასი, როგორც საკუთარი თავი.
შალვა ამონაშვილიტანკა სიყვარულზე
ახლა იმ ტანკას წაგიკითხავ, მე რომ დავწერე წეღან:
გამოიარა ისტორიამ და მითხრა - რა მოხდა.
გამოიარა ძალაუფლებამ და მითხრა - რატომ მოხდა.
გამოიარა სიყვარულმა და მითხრა - რისთვის მოხდა.
გამოიარა მშვენიერებამ და მითხრა - როგორ ცდილობდა, რაღაცისთვის მაინც მიეცა აზრი.
გამოიარა სიკეთემ და მითხრა - რა გზით მევლო.
გამოიარა ბოროტებამ და უდღეურად გამიცინა.
გამოიარა სიკვდილმა და მიბრძანა - ყველაფერი დამევიწყებინა.
ახლა მარადისობას შევცქერი და ერთი რამ მახსოვს მხოლოდ, როგორ გამოიარა სიყვარულმა