ციტატები

მეორე ადამიანის ენაზე საუბარი

კაკაბას ისტორია მინდა გაგიზიაროთ, ჩემი მეგობრის ირაკლი კაკაბაძის. კაკაბა და თავისი ოჯახი, გერმანიაში იყვნენ წასულები, ერთი წელი ირაკლიმ იქ ისწავლა და ოჯახით იქ იყვნენ.

ბახტრიონზე, კაკაბას მეზობელი არის ერთი კაცი, რომელსაც გერმანიიდან ჩამოჰყავს მანქანები და ეგ ბიზნესი აქვს, დაიწყი ერთი მანქანით, მერე ისე განავითარა ეგ ბიზნესი, რომ ეხლლა კონტეინერით ჩამოჰყავს მანქანები და ჰყიდის.

ჩამოდიან ესენი, კაკაბას ოჯახი, ეს ტიპი ხვდება სადარბაზოში და ეკითხება: ბიჭო, გერმანიაში თუ იყავი, მანქანა რატო არ ჩამოიყვანეთო. ანუ აი როგორ შეიძლება, ადამიანი წავიდეს გერმანიაშ და იქიდან დაბრუნდეს და იქიდან მანქანა არ ჩამოიყვანოს.

მიშა ბიძია ცდოლობს, რომ მისთვის ჰასაგებ ენაზე აუხსნას და ეუბნება რომ, აი ბავშვების განათლება, იქ ცხოვრება და ფული აღარ დაგვრჩო, ამიტომ ვერ ჩამოვიყვანეთო.

აი რას ნიშნავს მაინც ჭკვიანი კაცი, პროფესორი. ბავშები წაიყვანა, ენა ასწავლა, ესენი გაითქვიფებიან და უკეთეს მანქანებს ჩამოიყვანენო. ანუ ის იქ არის.

ეს ხომ განსხვავებული ენებია. ჩვენ კი ყველა ქართულად ვლაპარაკობთ, მაგრამ იდეაში ასეა, ჩვენ ჩვენს ენაზე ვლაპარაკობთ და თანამშრომელი თავის ენაზე ლაპარაკობს, ან თუნდაც უფროსი, და ერმანერთს ვერ ვუგებთ.

ნებისმიერ კომუნიკაციას ამ თვალით, რომ შევხედოთ, აი რა შემიძლია მე ვთქვა მეორე ადამოანის ენაზე?

მამა ცელქი უნდა ჰყავდეს ბავშვს / ბავშვს მამა უნდა

ბავშვს მამა უნდა. მამა რომ ეყოლება სახლში, ითამაშებს, ფორიაქს, ალიაქოთს ატეხენ,.. ბავშვს ცელქობა უნდა. მამა ცელქი უნდა ჰყავდეს. წაიყვანს შვილს სადღაც, "გადაიკარგებიან", ტყეში თუ სადმე სხვაგან "დაიკარგებიან", ამას თუ არ გაუკეთებს მამა შვილს, სხვა რით ამოქმედდეს ბავშვის სული?

სულელური კითხვები არ არსებობს

კამერების და ხალხის წინ, ადამიანს გეშინია იმის, რომ ვაიდა რამე სისულელე არ თქვა, რომ ვიღაც, ვინც ზის სახლში ტელევიზორთან მოკალათებული, არ თქვას რომ ეს მე მეგონა ვიღაც მოაზროვნე და რა სისულელეს ამბობს, ერთი საუკუნით აცდა, და ასე შემდეგ. რა არის ის ზღვარი, რაც შენ გაკონტროლებს რომ სისულელე არ თქვა ან თუ გაქვს ეგ კონტროლი საერთოდ?
- “ რა, სად, როდის? - ში მეორე დაუწერელი კანონი არის რომ ყველაფერი უნდა თქვა, არ უნდა შეიკავო თავი, არ უნდა დამალო ვერსიები. რაც მოგდის თავში, შეიძლება რაღაც სისულელე იყოს, მაგრამ სხვას მიახვედროს ან სწორი მიმართულებით გაუშვას, ამიტომ, მე ვცდილობ რომ არ გავაკონტროლო თავი, თუნდაც ვთქვა სისულელე. ჩემს სტუდენტებს, ვეუბნები ხოლმე რომ, არასოდეს არ მოგერიდოთ კითხვის დასმა, სულელური კითხვები არ არსებობს. აქაც იგივე არის საბოლოო ჯამში, კი შეიძლება ვიღაცამ იფიქროს რომ, აუ ეგ რა სისულელე თქვა, თქვას, it’s okay, რა მოხდა.

ბრძოლა სიკეთეს და ბოროტებას შორის

სანამ ეს ქვეყანაა, ბოროტება არასდროს არ შეურიგდება სიკეთეს. მთავარია, სიკეთემ არ მოუხაროს თავი ბოროტებას. მტრობის არსიც ეს არის - სიკეთემ უნდა გააგრძელოს თავისი მყოფობა, სიკეთემ უნდა გააგრძელოს თავისი გზა, ხოლო ბოროტება ამას ვერ აიტანს ვერასდროს, მაგრამ, სიკეთეს ამ დაპირისპირების არ ეშინია, ბოლო მისი - გამარჯვებაა. მთელი მისი ბრძოლა, შევიწროების გზაა, - სიკეთეს ყოველთვის უჭირს, შევიწროებულია, ცოტაა, არ ჩანს, ჩუმად არის,.. მაგრამ, ბოლოს აუცილებლად იმარჯვებს. ბოროტება პირიქით - ბევრია, ხშირად ჩანს, ხმაურობს, თითქოს გამარჯვებასთან ახლოს არის, მაგრამ, ვერასდროს ვერ იმარჯვებს.