პატარ-პატარა სიკეთეების მიღება და გაცემა
ძალიან სასიამოვნო გრძნობაა, როცა ქუჩაში გზას დაგვითმობენ მანქანით, როცა კომპლიმენტს გვეტყვიან, როცა გაგვიღიმებენ, როცა გვკითხავენ - როგორ ხარ? და მართლა აინტერესებთ პასუხი, და არა ისე, როცა გვეუბნებიან ხოლმე - ერთი, გადავიკვეთოთ რა... ან როცა ლიფტში კარები იკეტება და შიგნიდან ვიღაც დაიჭერს ხელით, ჩვენც რომ მოვახერხოთ შესვლა, და ა.შ.
მოკლედ, ასეთი პატარ-პატარა სიკეთეების მიღება ძალიან გვსიამოვნებს. თუმცა, რამდენადაც მიღება გვსიამოვნებს, იმდენად პირდაპირპროპორციულად გვავიწყდება ხოლმე გაცემა. არადა, მეორე მხრივ, გაცემა შეიძლება უფრო სასიამოვნოც კი იყოს. ერთი მოქმედებით, ერთი ფრაზით, ერთი ღიმილით შეიძლება მეორე ადამიანის მთელი დღის, ან კვირის, ან კვარტლის კარგი განწყობა გამოვიწვიოთ (და შეიძლება არც კი ვიცოდეთ ამის შესახებ, ვერც ვაცნობიერებდეთ) და ამით ჩვენც ავიმაღლოთ განწყობა.
- შესაძლებელია აღზრდისას დაშვებული შეცდომის გამოსწორება?
- ყველაფრის გამოსწორება შეგვიძლია. გამოსწორდება არის საკუთარ თავში იმ თვისების აღზრდა, რომელიც გვინდა, რომ ბავშვში იყოს
როდის იბადება გამზადებული პასუხები?
ერთობას ყოველთვის ქმნის ღირებულებათა საერთოობა და მათი გაცნობიერება. იმიტომ, რომ შენ თუ სხვადასხვა ღირებულება გაქ, შენ თუ მოვლენებს აპრიორი სხვადასხვაგვარი კუთხიდან აღიქვამ, უყურებ, მაშინ იბადება გამზადებული პასუხები.
მე სანამ კითხვას დამისვამენ თუ მანამდე ეს პასუხი ვიცი, წინასწარ განზრახვით თუ ვიცი და წინასწარი განწყობით თუ ვიცი, რომ თუ შენ ამბობ ეს ტყუილია და თუ მე ვამბობ ეს მართალია, მაშინ ასეთი საქმიდან არაფერი გამოვა, მაშინ საზოგადოება ვერ შეიქმნება.