იქნებ მიაგნო იმ ადამიანებს
მიმოიხედე და დააკვირდი შენს გარემოცვას. რას სწავლობ ეხლანდელი შენი გარემოცვისგან? გინდა თუ არა მათნაირი იყო? რა აკლია, როგორი ხალხი აკლია შენს გარემოცვას, იმისთვის, რომ განგავითაროს.
იქნებ მიაგნო იმ ადამიანებს, რომლებიც უკვე ისეთები არიან, როგორიც შენ გინდა, რომ გახდე. მარტივია, რომ თქვა - მე მინდა, რომ დავიწყო ვარჯიში და დისციპლინა გამოვიმუშაო, - მაგრამ, იქნებ მიაგნო იმ ადამიანებს, რომლებმაც დაიწყეს უკვე ვარჯიში და დისციპლინაც გამოიმუშავეს, მათთან ურთიერთობით შეიძლება გაგიადვილდეს. ან, გახდომა თუ გინდა, ვინც უკვე გახდა, იმათ უნდა მიაგნო. კომპანიიდან წამოსვლა და ბიზნესის დაწყება თუ გინდა, იქნებ მაგ ხალხს მიაგნო. ეს არის, ასე ვთქვათ, ჩვენი საშვი ბედნიერ მომავალში.
ეს უნდა იყოს შენი პირველი დობილი!
გოგო გყავს? დობილები გყვანან ხო? ხანდახან ხვდებით ხოლმე მეგობარი ქალები ერთმანერთს? რო ხვდებით რაზე ლაპარაკობთ? აი შეიკრიბეთ და უნდა იჭორავოთ მესამეზე, იმიტო რო ჭორაობა ყოველთვის მესამეზეა, მე შენზე ვერ ვჭრაობ როცა შენთანა ვარ, როცა შენთან არ ვიქნები მაშინ ვიჭორავებ შენზე. ამ ჭოროაობის დროს რას ვუამბობთ ერთმანერთს? რაღაცა საიდუმლოებს რაც გულზე გვადევს არა? მინდა რომ ეს ამოვიღო და შენს სეიფში შევინახო, იქ ჩავკეტო და დავმშვიდდები ცოტა ხანს.
აი ეს უნდა იყოს შენი პირველი დობილი, დობილებს შორის არის დიდი და პატარა? ერთი უბძანებს და მეორე ემორჩილებაა? აი პირველი დობილი ეგ არის,
მეგობრად უნდა გაზარდო რომ შვილი გაგიხდეს. ეს სიბრძნე რატომღაც ძნელად ედება ადამიანს თავში, და თუ გაიგო გაკეთება არ უნდა, კი ვიციო იტყვის, ჰუმანური პედაგოგიკა, მაგრამ კეთება არ უნდა ჰუმანური პედაგოგიკის და პედაგოგიკა კეთებაში იწყება და არა ცოდნაში.
ძლევამოსილი ქართველი მეფეები
სიძლიერითაც გამორჩეული ხალხი: დავით აღმაშენებელი ისეთი ღონიერი ყოფილა... და მეფე ერეკლე, თავი რომ ჭააჭრა თურმე მალაჩინს, თავი ზედ ქონდა და მერე გადავარდა, გორგასილზე ამბობენ, რომ არტყავდა შუაზე ჩეხდაო.
აი ამ ხალხმა, მათმა სულებმა და მადლიანმა ჯიშმა და გენეტიკამ გადაგვარჩინა საქართველო, ერთი ბეწო ქვეყანა.
პედაგოგის დამოკიდებულება მოსწავლის მიმართ
მე პედაგოგი ვარ და ეს სივრცე, ჩემი საკლასო ოთხი თუ ჩემი აუდიტორია, ეს ის აუდიტორიაა, სადაც შემოვედი, იმიოტომ კი არა მარტო, რომ თვის ბოლოს ხელფასი ავიღო, იმიტომ რომ თუ სხვაგან სხვა სამუშაო გამომიჩნდება, შეიძლება მივაგდო ეს აუდიტორია, სულ არ ვიდარდო.
არა! ამ აუდიტორიაში, რომ შევდივარ, მოვალეობათა სივრცეში შევდივარ. მე არ მაქვს უფლება ლექცია მომზადებული არ მქონდეს, არ მიყვარდეს, პატივს არ ვცემდე, არ ვზრუნავდე.
აი ეს ყველაფერი, რომ გათავისებული მაქვს, ამ დროს მე ჩემს თავს, რაღაც რაღაცეების უფლებას ვერ ვაძლევ, ამ დროს მე ჩემს თავს ვუბრძანებ, რომ რაღაცა მეტი ვიყო, ვიდრე ეს მე მინდა.