ადამიანი ბედნიერებისთვის არის შექმნილი
ორივე მხარე საუბრობს ბედნიერების წყაროზე, საუბრობს რაღაცაზე - მნიშველოვანზე, რომ ჭირდება და რომ აწუხებს. მოდი გადავხედოთ, შეგვიძლია ვნახოთ, ვიპოვოთ ადამიანი, რომელიც იტყვის, რომ ბედნიერება არ მინდა, ასეთი რამე არ არსებობს.
აი მივიდეთ ძალიან დიდ, დაყუდებულ, წმიდა მამასთან, რომელიმე საუკუნეში გადავინაცვლოთ, და ვკითხოთ: რა უნდა მას ამ უდაბნოში? რაღაცეებს გვეტყვის, გვეტყვის... და ბოლოს იტყვის, რომ თურმე ამ უდაბნოში მოსულა იმიტომ, რომ მარადიული ბედნიერება იპოვოს. ისიც ბედნიერებისთვის არის იქ, იმ უდაბნოში, ყველა ადამიანი... იმიტომ, რომ ადამიანი ბედნიერებისთვის არის შექმნილი.
და ადამიანის უბედურება საიდან იწყება? ილუზორული ბედნიერებიდან. დაცემულმა ძალამ ადამიანს ის კი არ უთხრა, ამას თუ გააკეთებ ღმერთთან არ იქნები, პირიქით უთხრა, რომ აი ამის მერე იქნები ღმერთთან , ამის მერე იქნები ბედნიერი. შესთავაზა ალტერნატიული და იოლი გზა, ძალიან ბევრი და იოლი საშვალება ეძლევა ადამიანს თავისი ვნება დაიკმაყოფილოს. ეს ვნება რა არის? ეს დაახლოებით იგუვეა, გამაყუჩებელ წამალს, რომ დალევ და ტკივილს გაგიყუჩებს მაგრამ, ტკივილის წყაროს ვერ სპობს, სულ გამაყუჩებელი უნდა სვა.
გონიერება სადაა? - როდესაც ტკივილის წყაროს მოაკითხავ და ტკივილის წყაროს მოსპობ. ბედნიერება ამას გეუბნება, რომ ტკივილის განცდას კი ნუ სპობ, ტკივილის წყარო მოსპე. აქ იწყება ბედნიერებს.
როდესაც შენ რაღაც ტიპის წარმატებას აღწევ, ადამიანების ნაწილს შენი შეშურდება.
გიორგი კეკელიძეუსაქციელობის "გაპრავება"
მე, პირველ 40 წელიწადში მოვახერხე და ჩემი საყვარელი ხალხი მივატოვე, მამაჩემი, დედაჩემი, ბებიაჩემი,.. არ მინახავს მე მგონი, არ მახსოვს... ტელევიზორში პრეზიდენტებს უფრო ხშირად ვნახულობდი, ვიდრე ბებიაჩემს.
როგორ შეიძლება, რომ ესეთი რაღაც საერთოდ არსებობდეს ბუნებაში. როგორ უნდა დაგარწმუნოს ვიღაცამ, რომ ეს თამაში ისეთი დიდი თამაშია, ისეთი უთამაშესი, რომ ბებიაშენს ურჩევნია, რომ არ ნახო, ოღონდ კი ეს თამაში ითამაშო.
აი ეს არის ისეთი დიდი ტყუილი, რომ მეტი არ შეიძლება. ოღონდ ბებიაშენი გიდასტურებს. გეუბნება, რომ შენ ძალიან დაკავებული ხარ, ჩვენ ყველანი. ამაყობთ იქ, ბოლნისში, შენ რომ არასდროს არ მოდიხარ ბოლნისში.
ტყუილია ეს ყველაფერი. შენ გიკეთებენ გულს. მიხვდნენ, რომ მაგარ მუღამში ხარ და არ უნდათ, რომ ტვირთად დაგაწვნენ და გქაჩონ იმ ბოლნისში, და "გიპრავებენ" ამ შენს უსაქციელობას ასე ვთქვათ. დედაც "გაგიპრავებს, მამაც და ზოგადად, ყველა.
ამას თუ გაარჩევ, მაგარი იქნება. შენი შვილები ამხელა არასდროს აღარ იქნებიან. შენთან დროის გატარება აღარ ენდომებათ. თუ ენდომებათ, სულ სხვანაირი და თვისობრივად განსხვავებული დრო იქნებოდა, რომელიც მაშინ შეიძლებოდა გატარებულიყო