ციტატები, ვიდეო ამონარიდები

ბედნიერების კომპასი

ბიბლიაში სიშიშვლე სისუსტეს ნიშნავს და თუ გავიხსენებთ პირველად რა გააკეთა ადამიანმა, შეეცადა თავისი ხელით დაეფარა ეს სიშიშვლე, სისუსტე, იმ საშვალებებით, რასაც თვითონ მისწვდა, მაგრამ ვერ გაუჩერდა, სისუსტე ამით არ ამოივსო, სიშიშვლე ამით არ დაიფარა.

და იოანე ოქროპირი ამას მიგვითითებს, რომ ბიბლია სწორედ არის ის, რაც იმ სისუსტეს ამოგვავსებინებს და ნეტარ ავგუსტინეს გავიმეორებ თქვენთან ერთად: იმ მიმართულებით წაგვიყვანს, რა მიმართულებითაც უნდა
ადამიანი მარადისობისკენ მიდიოდეს, ოღონდაც ზუსტადაც ავგუსტინისეული აზრით, სწორედ გაშლილი აფრა, აი ბიბლია, აი ეს არის სწორედ ის სივრცე, ის ინსტრუქცია, რომელიც მე, აი ამ აფრებს სწორედ გამაშლევინებს, მივყავარ იმ წიაღისკენ, რომლისკენაც ისედაც მივდივარ, ადამიანი ვარ მე, მარადისობასთან წილნაყარი ვარ.

ერთერთი მამა საოცარ რამეს ამბობს ადამიანზე, რომ ის უკვდავებამისჯილია, უნდა თუ არ უნდა უკვდავია. კითხვა ისმის: ამ უკვდავებაში ბედნიერი ვარ თუ არა? აი ბიბლია მეუბნება; მე მაქვს ბედნიერების კომპასი

როცა ერთმანეთს კეთილი თვალებით უყურებთ, კეთილდებით. აბა ხშირად გამიღიმე... მე სხვანაირი გავხდები შენთვის. სულ სხვანაირი. და შეიძლება სხვასაც უკვე სხვა თვალით შევხედო და შენი გამოცდილება სხვაზეც გადავიტანო

ღვთისმსახურების როლი ჩვენ ცხოვრებაში

ღვთისმსახურება, უწინარეს ყოვლისა, ჩვენი გამყვანია სამშვიდობოზე, გამყვანია ჩვენი ერთობისკენ, ურთიერთპატივისცემისკენ. ღვთისმსახურებით შემოდის ჩვენში ის ძალები, ის ხედვა, ის საზომი, რითაც ჩვენ შეგვიძლია ერთობა ჩამოვაყალიბოთ და მშვიდი გარემო შევქმნათ.

მასწავლებლობა ცნობიერებაზე და გულზეა დამოკიდებული

მასწავლებელი მიხურავს სკოლის კარს და რაც აქვს თავში, იმას გამოიტანს გარეთ, რაც უდევს გულში, ისე მოქმედებს. თუ გულში უდევს - ეს რა ბავშვები არიან, რა თაობა მოვიდაო, - აი ამ განწყობით ჩაუტარებს გაკვეთილს. მაგრამ, თუ ამბობს - ნეტა ამათი ტოლი ვიყო, ამ თაობას ვენაცვალეო, - ასეთ შემთხვევაში სულ სხვა გაკვეთილს ჩაუტარებს მასწავლებელი. ცნობიერებაზე და გულზეა დამოკიდებული მასწავლებლობა.