ჩვენ აქედან რაღაც დიდი გვაქვს წასაღები თან. ამისთვის, ჩვენ უნდა მოვიცილოთ ის საზრუნავები, რაც ჩვენ ცხოვრებას ახურდავებს. ხშირად ჩვენ ცხოვრებას ვახურდავებთ უაზრო სანახაობებზე, გართობებზე, დროსტარებაზე...
შალვა ამონაშვილიმშობელი შვილს აძლევს თავისუფლებას!
მშობლებელი თან გაძლევს დიდ თავისუფლებას, თუ კარგი მშობელია რა თქმა უნდა, თუ განათლებული ადამიანები არიან, ამ შემთხვევაში ცდილობენ, მოგცენ ეს თავისუფლება, იმიტომ, რომ ყველაფერი კარგი უნდათ შენთვის. მეორე მხრივ, ამავე მიზეზის გამო, რომ ყველაფერი კარგი უნდათ შენთვის, ფიქრობენ რომ შენ ჯერ არ ხარ მზად, იმისთვის რომ მართებული გადაწყვეტილებები მიიღო, ამიტომ ხანხადან ჭკუას ჭამენ ხოლმე, როგორც იტყვიან ახალგაზრდები, შეგონებებით. ეს ძალიან დამღლელია ხოლმე. მე მგონია რომ ცოდნა, ნამდვილი ცოდნა არის რომელიც შენი ცხოვრების პირად გამოცდილებად იქცევა - აი ეს უნდა იყოს მთავარი გზამკვლევი ნებისმიერი მშობლისთვის, აცალოს შვილს, რომ მან მიიღოს ის გამოცდილება, რომელიც მას საბოლოო ანგარიშით, უკეთეს გადაწყვეტილებებს მიაღბინებ როცა ამისი დრო დადგება.
გია მურღულიასულელური კითხვები არ არსებობს
კამერების და ხალხის წინ, ადამიანს გეშინია იმის, რომ ვაიდა რამე სისულელე არ თქვა, რომ ვიღაც, ვინც ზის სახლში ტელევიზორთან მოკალათებული, არ თქვას რომ ეს მე მეგონა ვიღაც მოაზროვნე და რა სისულელეს ამბობს, ერთი საუკუნით აცდა, და ასე შემდეგ. რა არის ის ზღვარი, რაც შენ გაკონტროლებს რომ სისულელე არ თქვა ან თუ გაქვს ეგ კონტროლი საერთოდ?
- “ რა, სად, როდის? - ში მეორე დაუწერელი კანონი არის რომ ყველაფერი უნდა თქვა, არ უნდა შეიკავო თავი, არ უნდა დამალო ვერსიები. რაც მოგდის თავში, შეიძლება რაღაც სისულელე იყოს, მაგრამ სხვას მიახვედროს ან სწორი მიმართულებით გაუშვას, ამიტომ, მე ვცდილობ რომ არ გავაკონტროლო თავი, თუნდაც ვთქვა სისულელე. ჩემს სტუდენტებს, ვეუბნები ხოლმე რომ, არასოდეს არ მოგერიდოთ კითხვის დასმა, სულელური კითხვები არ არსებობს. აქაც იგივე არის საბოლოო ჯამში, კი შეიძლება ვიღაცამ იფიქროს რომ, აუ ეგ რა სისულელე თქვა, თქვას, it’s okay, რა მოხდა.