ციტატები, ვიდეო ამონარიდები

კერპი ითხოვს შენგან მთელ შენს არსებას!

კერპი ითხოვს შენგან მთელ შენს არსებას და მერე გაკარგვინებს ყველაფერს. როგორც პატარა ბავშვებს სწირავდნენ მოლოქს, ისე შეგაწირინებს ყველაფერს - ადამიანების მიმარტ პატივისცემას, დისტანციებს, უფროს-უმცროსობას, მასწავლებელსა და მოსწავლის მიმართ დისტანციას,.. ყველა დისტანციას გადაგათელინებს.

სამშობლო ადამიანებისთვის მინდა!

პირველ რიგში ჭეშმარიტებას ვენათესავებით, მერე ყველაფერ დანარჩენს. პატრიოტიზმიც კი, დიდი ფასეულობა არისო, მაგრამ ჭეშმარიტება უფრო დიდი ფასეულობა არისო, იმიტომ, რომ ჭეშმარიტებაა ის შუქი, რითიც პატრიოტიზმიც უნდა განვსაზღვროთ, რამდენად შორს წაგვიყვანა პატრიოტულმა აღტყინებამ, გრძნობამ, სამშობლოს სიყვარულმა... სამშობლოს სიყვარულიც ხომ დაბალანსებული უნდა იყოს სხვა რაღაცების სიყვარულით, მათ შორის ადამიანის სიყვარულით, ადამიანის ღირსების დაფასებით... სამშობლო კარგად მყავდეს და ადამიანები გავთელო - ეგრე სად არის! სამშობლო ადამიანებისთვის მინდა!

სასაცილო ისტორია "ზარმაც" შვილზე

ძალიან უნდოდა, რომ ჩემგან მიეღო რაღაცა რჩევა ამ გოგოს აღზრდასთან დაკავშირებით და თბილისში გამოგყვებიო, მანქანით მოვდიოდი და გამომყვა. ეს გოგოც უკან ჩაისვა და მოვდივართ, პირველი 30 წუთი მიყვებოდა რა ზარმაცია ეს მისი გოგო და აღწერა ასე: სკოლიდან მოვა, დივანზე წამოწვება, დედას არ ეხმარება, საშინაო დავალებების გაგონებაც არ უნდა, ტელევიზორს თვალს არ მოწყვეტს.

ეს ხომ მოვყევი 30 წამში, ეს ყვებოდა 30 წუთი, და ნუ ამოწურა თავისი თავი, ვუსმინე ბოლომდე და კარგი ახლა იმას გავესაუბრები მეთქი, მივუბრუნდი და ვეკითხები; აბა ერთი ამიღწერე მამაშენი რომ მოდის სახლში, როგორია? ეს გოგო მეუბნება: დივანზე წამოწვება, ტელევიზორის პულტს ხელიდან არ გაუშვებს, დედაჩემი რასაც გინდა თხოვდეს ყურადღებას არ აქცევს.

ეს აღშფოთდა; რას ამბობ, აბა სამსახურიდან მოვდივარ დაღლილი და არ დავისვენო? შრომის მოყვარე ადამიანია, ზარმაცი არ არის საერთოდ, მაგრამ მოდი ხანდახან შევხედოთ სამყაროს ჩვენი შვილების თვალით.

13 წელი გოგო იზრდება და ვის სურათ ხატებს უყურებს? შრომისმოყვარეობა მამისა არ უნახავს არც ერთხელ, არც ვენახში წაყოლია, არც ტრაქტორზე უნახავს, როგორ მუშაობს და ნუ მუშაობს მართლა, მაგრამ ყოველდღიურად ხედავს ერთი და იგივეს და ბუნებრივია რასაც ხედავს ბავშვი, აი ამ გამოვლინებებს, შეიძლება ჰქონდეს ეს სასუქის ეფექტი, ანუ ანაყოფიერებენ იგივე ნიშან-თვისებებს და ახლა ჩვენ აღვიქვამთ ამას როგორც ზარმაცს, ეს მაგალითი ხო რეალისტურია?!

კიდე მეტყვით ზეციური სამყარო არ არსებობსო?

იცის იმან რომ უნდა წავიდეს, მეც ვიცი რომ უნდა წავიდეს, რომ დღეები უკვე ხელზე ჩამოსათვლელია.
მამაო მოვუყვანე რომ ზიარება მიიღოს. ექიმმა მითხრა, რომ მაქსიმუმ 3 დღე იციცხლოსო, ვეჯექი გვერდით ხელი მეჭირა მისი და როცა თვალები გაახილა, რაღაც წერტილს დაუწყო ყურება, უყურებს და არაფერს არ ხედავს. იქიდან ესმის მას, მე ასე ვგრძნობ, რომ არიგებს მას, ვიღაცა არსი, რომ ასე უნდა ისუნთქო, და სუნთქავს თითქოს ჯაჭვი უნდა აწყვიტო.. მეთოდურად, თვლით, რიტმულად წყვეტ ჯაჭვს, წყვეტ და გიხარია. ჩემს ხელში მისი ხელი ჩაცხრა. არაფერს არ ხედავდა გარდა იმისა, - კიდევ მეტყვით რომ ციური სამყარო არ არსებობსო?! ეს ჩემთვის ისეთი ნათელი, ხელშესახებია. სურათი რომ გადაგვეღო, იქ ვიღაცა ანგელოზი, ვიღცა არსი გამოჩნდებოდა.