ციტატები, ვიდეო ამონარიდები

ციხე არის სივრცის ნაკლებობა, კომპენსირებული დროის სიჭარბით

ციხე არსებითად არის სივრცის ნაკლებობა, კომპენსირებული დროის სიჭარბით, ისევე, როგორც გარეთ ჩვენი ყოფნა არის პირიქით, ჩვენ გვაქვს ძალიან ბევრი სივრცე და ძალიან ცოტა დრო. და ამბობს, რომ ადამიანი არის არსება, რომელიც, სწორედ რომ მეხსიერებაზე დაფუძნებული ფიქრით, გარკვეულწილად ახერხებს იმას, რომ თავი გაიტანოს, გადაირჩინოს და ახალი თავისუფლება გამოიგონოს.

ციხე, რომელიც ძალიან რთული მოცემულობაა, ბუნებრივია, ის უარესია გარკვეულწილად, რაღაც ტიპის ავადმყოფობაზე, რომელმაც შეიძლება საწოლს მიგაჯაჭვოს, იმიტომ, რომ იმას აღიქვამ, როგორც ობიექტურ მოცემულობას, მეტნაკლებად. და ციხე შენივე თამანსგავსთა მიერ შექმნილი პყრობილებაა.

არის ამის ერთერთი საუკეთესო საშუალება, რომ შენ გარკვეულწილად გამოიყენო ფიქრის უპირატესობა, გარდაქმნა შენივე თავი და აქციო ახალ მოცემულობად.

ცოდნა მუდამ შენი თანმდევია, რომელსაც ვერავინ წაგართმევს.

თითქოს რაღაცა გაუფერულდა

პირდაპირ მინდა დავიწყო მაგალითებით. სამი გამონათქვამით მენეჯმენტიდან.
1. იშა გადისეზმა თქვა: თუნდაც ერთ ადგილზე ირბინო, მაინც გაივლი დასაწყისს, განვითარებას და დასასრულს.
2. აბრაამ მასლომ თქვა: ყველა მენეჯერის კარგი ვარჯიში, არის საკუთარი თავის ჩარჩოდან გამოყვანა და სხვისი ჩასმა.
3. ვორენ ბაფეტმა თქვა: ნებისმიერ სიმაღლეზე ფრენისას მზად უნდა იყო დასაშვებად.
ეს გამონათქვამები,როგორ ფიქრობთ მენეჯმენტშია აქტუალური, თუ ამ კუთხით რომ შევხედოთ შეიძლება დავასკვნათ, რომ რაღაცა ცხოვრებისეული ანდაზებიცაა.

თვალებში გატყობთ, რომ მეთანხმებით. დიდი მადლობა, ექსპერიმენტმა წარმატებით ჩაიარა. რა რეაქცია გექნებოდათ თუ მე გეტყოდით, რომ ეს გამონათქვამ,ები არ ეკუთნის არც იშა გადიზეს, არც აბრაამ მასლოს და არც ვორენ ბაფეტს? არამედ ეკუთვნის ჩვეულებრივ ჩვენს თანამედროვე ქართველებს. პირველი ეკუთნის აჩიკო ჩანგსელიანს, მეორე ეკუთვნის ნათია ფარცხალაძეს და მესამე ეკუთვნის მირიან სარიშვილს. ეხლა თითქოს რაღაცა გაუფერულდა ეს გამონათქვამები ხო?

ქალბატონებო და ბატონებო - ტვინის ხაფანგი. ნომერი 14. არ მინდა ვილაპარაკო პირველ 13 ხაფანგზე, ბაზერმანის თეორიაზე და ა.შ. არც იმაზე მინდა ვილაპარაკო,თუ როგორმა შექმნილმა გარემომ განაპირობა, რომ ანდაზის თქმა შევძელით. მოდი ვილაპარაკოთ ტვინის ხაფანგ ნომერ 14. რომლის შინაარსიც ვხვდებით ალბათ ამ პატარა სავარჯიშოდან არის შემდეგი: როცა გვესმის უცხოური ავტორი, უცხოური ბიზნესპრაქტიკა, უცხოური კომპანია,უცხოური კონცეფცია, ვამბობთ, რომ ვა რა მაგარია. ხომ არ ჯობია, რომ ქართული მაგალითებიც მოვიშველით, ეგება და აქაც რამე არანაკლებ საინტერესო ანალოგები ვნახოთ..

ბავშვის აღზრდის ჭეშმარიტება (ახლა არ გაგიკვირდეთ როგორც ეს დამთავრდება) საკუთარი თავის აღზრდაშია