ციტატები, ვიდეო ამონარიდები

რატომ მოგვწონს ცუდად ყოფნა?

შეიძლება, შენ გჭირდებოდეს მტკიცება იმისა, რომ ცუდად ხარ, იმიტომ, რომ ცუდად ყოფნას ფქისოლოგიურად მეტი სარგებელი აქვს, ვიდრე კარგად ყოფნას. იცით თქვენ თუ არ იცით?

ახლა აგიხსნით რატომ: ცუდად რომ ვარ, წყალი უნდა მომიტანოთ თქვენ, თან უნდა მეფეროთ. კიდევ, უნდა მომიკითხოთ, იმიტომ, რომ თუ არ მომიკითხავთ, დაგცოფავთ ეგრევე. კარგად რომ ხართ, ყველა რომ თქვენ გავალებთ არ დაკვირვებულხართ?

თუ ტყუილი მინდა, ცუდად ყოფნა ჯობია მოვიტყუო, ვიდრე კარგად ყოფნა. კარგი ბატონო, ნუ მოიტყუებ შენ თავს და იყავი ცუდად. მე მოვიტყუებ თავს და აგერ გოგონა რომ არის გვერდით, ვეცეკვები, შეიძლება? შენ გვიყურე შორიდან დაბღვერილი. ასეთი ადამიანი ყველა ვარიანტში წააგებს, ცხოვრებასაც წააგებს და ჩემთანაც წააგებს.

დარწმუნებული ვარ, რომ რა მდგომარეობაც გვინდა, იმ მდგომარეობას მივიღებთ ჩვენ. მინდა ვიქნები ბედნიერი, მინდა არ ვიქნები.

სწორად ურთიერთობა საკუთარ თავთან, არის მნიშვნელოვანი. ჩვენზეა დამოკიდებული როგორ დავაწყობთ და შევხედავთ რაღაცას და რანაირი ცხოვრება გვექნება. ამ კონცეფციებზეა დამოკიდებული. არავითარ ქონებაზე არ არის დამოკიდებული როგორ ვიგრძნობ თავს.

შევატრიალოთ! სასწაული მოხდება!

თუ დავაკვირდებით, როდესაც პასუხისმგებლობაზე და მოვალეობაზეა საუბარი, თითი სხვისკენაა გაშვერილი, ეს იმან უნდა აკეთოს და უფლებებზე როცაა საუბარი, ჩემზეა. აი, ერთი წუთით წარმოვიდგინოთ, ეს შევატრიალოთ ახლა, იმიტომ კი არა, რომ უფლებები არ უნდა იყოს, როგორ არ უნდა იყოს, მაგრამ, პასუხისმგებლობა ჩვენ ავიღოთ საკუთარ თავზე და სხვის უფლებებზე ვიზრუნოთ. სასწაული მოხდება, თვალით უნახავი.

სწორედ სამოთხიდან იწყება ეს ამბავი, როდესაც გველი ადამიანს ეუბნება, რომ უფლება აქვს ის შეჭამოს, მაგრამ არ ხდება აპელირება იმაზე, რომ მოვალეობაში შედის, რომ ის ნაყოფი ჯერ არ შეჭამოს. ეს დეზორიენტირება, ღირებულებითი ვექტორის მოტრიალება, აზროვნებით პროცესს უკავირდება.ეს რაღაცა ლოზუნგები ან სადღეგრძელოები კი არაა, ეს ქმედითია, თავისი პრაქტიკული შედეგებით, რომ როდესაც მე ვსაუბრობ უფლებებზე, 24 საათი საუბარი მაქვს უფლებებზე, კითხვა ხო უნდა გამიჩნდეს, მოვალეობათა სივრცე სად არის ჩემში. და აღმოჩნდება რომ ძალიან მიზერულია ან საერთოდ არ არის.

გარდაცვლილის უპატივცემლობა - დაკრძალვამდე მიტოვება

გქონია შემთხვევა, როდესაც გაგკვირვებია, ჭირისუფლების საქციელი, ადამიანების საქციელი მიცვალებულთან მიმართებაში.

- კი როგორ არა, მაგალითად მიცვალებული დამიტოვეს და წავიდნენ. თავიანთ მიცვალებულს პატივი არ სცეს და არ ჩამასვენებინეს, რომ მიწა მიმეყარა

- ვინ არის მესაფლავე, აი როგორი პროფესიაა?

მძიმე სამსახურია ფსიქოქოლოგიურად. მე ის მსიამოვნებს, ბოლო გზაზე ვაცილებ მიცვალებულს, ბევრჯერ ყოფილა შემთღხვევა, დაულოცივალ ადამიანს ისე გულიანდა... ერთი ის არის საწყენი, საზოგადოების უმეტესობა, თავიანთ მიცვალებუკლს რო მოასვენებემ ხოლმე, ბოლომდე არ რჩებიან ხოლმე დიდხანს.

ერთხელ მქონდა ესეთი შემთხვევა, ძლიერი წვიმა იყო... მიცვალებული რომ მოასვენეს, სასახლე პარკში იყო შეხვეული, ჭირისუფალი მეუბნება ბოდიში, ამინდის გამო უნდა წავიდეთო, ჩამასვენებინე მაინც და ისე წადი მეთქი, წავიდა მოკლედ, დავურეკე მერე ჩემს სიმამრს და ბიჭები ამოვიდნენ და ჩავასვენეთ

მიცვალებული ჩასვენებული არ არის საფლავში, მოიხედავ და ჭირისუფალი არ არის.

მარტო ერთი კაცი ვერ იქნები ბედნიერი ცხოვრებაში. მე ვერ ვიქნები ბედნიერი ახლობლების ბედნიერების გარეშე. ვერ ვიქნები ბედნიერი შვილების ბედნიერების გარეშე, ბებიების და პაპების, მშობლების, ამ სოფლის გარეშე...