ყველა კლასიკოსი თავის მოძღვრებას მეცნიერებას კი არ უწოდებს, არამედ - მოძღვრებას, ხელოვნებას.
ყველა კლასიკოსი თავისი მოძღვრებისთვის ერთიდაიგივე საფუძველს იყენებს. ეს არის - სახარება
პრაქტიკული მაგალითი მასწავლებლისგან
როდესაც შენ ასწავლი მაგალითად "გამზრდელს", როდესაც ასწავლი სულიერ სიმაღლეებს, მწვერვალებს, ამავდროულად შენ უნდა ასწავლო, და ამას აკეთებს კიდეც სკოლა, სულიერი სიდაბლეებიც. საზოგადოება როგორ თრგუნავს ადამიანს, ამასაც ასწავლის. მაგრამ სწავლება ერთია და ეს ადამიანის გამოცდილებად რომ აქციო, ეს მეორეა. და რაც მთავარია, შეიძლება არსებითი სათქმელი ესეც იყოს, რომ შენ თვითონ თუ არ განასახიერებ იმას, რასაც ასწავლი, ეს არის მკრეხელობა პედაგოგიური. ისინი ამას არ იჯერებენ, ისინი ადვილად ხვდებიან როგორ და როცა იტყუები.
გია მურღულიაგმირობის მაგალითი
დღეს ანწუხელიძეზე როცა გჭირდება, როცა მაგალითის მოყვანა გინდა მაშინ საუბრობ, არა, მან შენთვის დატოვა მაგალითი, ამ კაცმა, შინდისის ბატალიონის ბიჭებმა, ჟიული შარტავამ, შენთვის დატოვეს მაგალითი, სასაუბროდ კი არა რომ, მათზე ისაუბრო, შენი ცხოვრების წესად დანერგო ეს მაგალითი. ჩვენ რომ შეგვეძლოს, იმათი მაგალითის ცხოვრებაში გადმოტანა, ვერავინ თითს ვერ დაგვიქნებდა, ვერც ერთი ქვეყანა.
ტარიელ ხარხელაურირას ნიშნავს ადამში ვცოდეთ?
ადამისგან მე, როგორც ადამიანმა, მივიღე სნეული ბუნება, ავადმყოფური ბუნება. ამ ბუნებაში ჩადებული ცოდვები მე ნათლისღების წყლებით ჩამომერეცხება.
პიროვნულად მე ვარ ჩემ საქმეებზე პასუხისმგებელი. არავითარ შემთხვევაში ადამის პიროვნება ჩემ საქმეებს ვერ განსაზღვრავს, ეს არის აბსოლიტურად გამორიცხული.
ადამმა სცოდა და ადამში ვცოდეთ, ნიშნავს იმას, რომ ჩვენ რადგან ადამიანები ვართ, ამ ცოდვას ვიზიარებთ ბუნების წესით, როგორც ამ ბუნების თანაზიარნი. ცოდვა შემოვიდა ამ ბუნებაში, რომელიც ერთი გვაქვს ყველას. ამით განსხვავდება ადამიანური ბუნება ანგელოზებრივი ბუნებისაგან, ვინაიდან ანგელოზის ცოდვა დარჩა პიროვნულ ცოდვად. ის ყველა ანგელოზს არ გადაედო. რომელ ანგელოზმაც პიროვნულად მიიღო, იმ ანგელოზს გადაედო, მაგრამ რომელმაც პიროვნულად არ მიიღო, მას არ გადაედო, მიუხედავად იმისა, რომ მათ ერთი ბუნება აქვთ.
ადამიანში სხვანაირად არის, რადგან ადამიანი ხორცშია. ადამიანის ხორციელება გულისხმობს, რომ ბუნებით წილნაყარობა აქვს ამ ცოდვასთან და არავითარ შემთხვევაში პიროვნული