ციტატები, მოკლე გამონათქვამები

იმ წამისთვის ღირდა ცხოვრება

რატომ არის საინტერესო ცხოვრება? ესეთი პერსონაჟები რატომ გვხიბლავს? - დიმიტრი მეორე, თავდადებული. საქართველოს ეკლესიის წმინდანია, მაგრამ პირველი ნაწილი სრულიად განსხვავებული ამბავია. ამას ვერავინ იფიქრებდა, მაგრამ გმირობის ფაკულტეტი ხომ არ არსებობს, რომ შეხვალ და გმირი ხდები.

არა, იქ რაღაც ხდება იმ წამში, ის წამია... იმ წამისთვის ღირდა ცხოვრება.

ესე მოხდა ჩემს ცხოვრებაშიც, ძალიან გვიან მოვინათლე, ძალიან გვიან ვისწავლე რაღაცეები...

მოსმენა უფრო მნიშვნელოვანია თუ საუბარი?

დიალოგში რა უფრო მნიშვნელოვანია თქვენთვის, მოსმენა თუ საუბარი? - გააჩნია ვინ ზის წინ, ვის ელაპარაკები. თუ შენ ხვდები, რომ შეგიძლია სარგებლობა მოუტანო შენი ლაპარაკით იმ მეორეს, ან მეორეებს, მაშინ ჯობია შენ თვითონ ილაპარაკო, თუ სათქმელი გაქვს, რა თქმა უნდა. მაგრამ თუ შენს წინ, ისეთი საინტერესო ადამიანი ზის, რომელსაც შეუძლია, რომ გაგამდიდროს და შენი ცოდნა შეავსოს, შენი ადამიანური ბუნება უკეთესი გახადოს, მაშინ სიამოვნებით უნდა მოუსმონო.

პროგრესის აუცილებლობა ადამიანში

ადამიანებზე მაქვს უფრო როგორი იმედგაცრუება იცით? რაღაცა დიდი დრო, რომ გავა და არ გინახავს, ჩემი ჰიპოთეზით, დროის გასვლის პარალელურად, ადამიანმა ან პროგრესი უნდა განიცადოს ან რეგრესი, ანუ რაღაც უნდა შეიცვალოს.

თუ ინტერესები იგივე აქვს, თუ საწუწუნო, რაზეც მაშინ წუწუნებდა, იგივეზე წუწუნებს, თუ სიხარულები, რაც მაშინ უხაროდა კონკრეტულად, იგივე უხარია. რაღაცნაირი გრძნობა მაქვს ხოლმე მაგ დროს და იმედგაცრუების ნაირია თითქოს ეგ გრძნობაც.

არ გავაჩერებ ასეთ მასწავლებელს სკოლაში

მე რომ სკოლის დირექტორი ვიყო, ასეთ მასწავლებელს სკოლაში არ გავაჩერებ, იმიტომ, რომ მე ბავშვების დამცველი ვარ, და არა - მასწავლებლისა. მასწავლებელი, რომელიც ბავშვებს შეურაცხყოფას აყენებს, ამცირებს, წყევლის, მშობლის ხელფასებს ეკითხება,.. ეს მასწავლებელი არ არის. მისთვის კარი უნდა იყოს ჩაკეტილი. ჯობია, სუსტად იცოდე შენი საგანი (თუმცა ესაც ცუდია), მაგრამ, ბავშვი გიყვარდეს. ამ სიყვარულში უფრო მეტს გაიგებს მასწავლებელი და ბავშვიც გაიზრდება.

სხეულის მეხსიერება

ჩვენ გვაქვს ჩვენი მეხსიერება, მაგრამ სხეულსაც აქვს თავისი მეხსიერება. შესაბამისად, ჩვენი სხეული გვისიგნალებს, რაღაც დროს გვაძლევს სიგნალს, მინიშნებას.
ხშირ შემთხვევაში ტრავმები დაავადებად გვევლინება. იმას, რასაც ფსიქიკა ვერ გადაამუშავებს, იმ ემოციებს, რომლის უტილიზაციასაც ადამიანი ვერ მოახერხებს, შინაარსებს, რომლებსაც ადამიანი სახელს ვერ დაარქმევს, - გაიტყორცნება სხეულში და სხვადასხვა სიმპტომების და დაავადებების სახით მოვა

რაზე ოცნებობ?

ყველაზე ხშირად ვოცნებობ, საქართველო რომ დალაგდება, რომ აეწყობა, წყნარად რომ ვიცხოვრებთ ყველანი და გავაკეთებთ ჩვენს საქმეს. იგივე პარლამენტის წევრი იქნება კაცი თუ სხვა ვიღაცა, დილით სამსახურში მივა, ნორმალურად იმუშავებს, არ შეეშინდება, რომ რადიოთი გადმოსცემენ, არიქა ის სოფელი აიღეს, ეს სოფელი აიღეს, იქ კაცი მოკლეს, აქ რაღაც უბედურება მოხდა. დაჯდება და იმუშავებს, აი ვიმუშავებ ეკოლოგიაზე, მხოლოდ ეს იქნება ჩემი საზრუნავი, ამაზე ვოცნებობ.

ყველა დანარჩენი არის სუროგატი შიშები

მთავარი, რისიც უნდა გეშინოდეს, არის ის, რომ არ დაკარგო გემოვნება, მუხტი და აზარტი - ჭეშმარიტების შეცნობის. სწორედ ეს არის ღმერთის შიში. ღმერთის შიში თუ არ გექნება, შეგეშინდება საზოგადოების გაკიცხვის, სტატუსის დაკარგვის,.. შეგეშინდება - სამსახურში საყვედური არ გითხრან, პოლიტკორექტულად თუ არ თქვი რაღაც. უამრავი რაღაცის შეგეშინდება, რაც არის სუროგატი შიშები. მთავარი შიში არის ღვთისმოშიშება და დანარჩენი შიშები უნდა დაძლიო ღვთისმოშიშებით.

ეკლესიას ღმერთი იცავს და ინახავს!

ეკლესია არ არის ადამიანის მოგონილი, შენახულიც არ არის ადამიანის, - სულიწმინდა ინახავს ეკლესიას.
წარმოგიდგენიათ? 2,000 წელია გასული და ისევ იმ მსახურებას აღვასრულებთ, რა მსახურებაც იესო ნაზარეველმა აღასრულა საიდუმლო სერობაზე. ხომ არ შეიძლება 20-21 საუკუნე რაღაც არ წყდებოდეს, თუ მას ღმერთი არ ინახავს. ადამიანს არ შეუძლია ამის შენახვა. ადამიანმა შეიძლება ისტორიის ფურცლებზე რაღაც დააფიქსიროს და მერე გაიხსენოს, მაგრამ შენახვით ვერ შეინახავს.

ორი სველი კაცი მოყვა წვიმაში. ერთი გამწარებული და გაბრაზებულია, იმიტომ, რომ დასველდა, ხოლო მეორეს სულ არ აინტერესებს დასველდა თუ არა, იმიტომ, რომ ბედნიერია.

ორი სველი კაცი გვყავს, ორი სველი ყმაწვილი. ორივე შეიძლება ერთიდაიგივე ასაკის, ერთიდაიგივე სკოლა აქვთ დამთავრებული... მნიშვნელობა არ აქვს. ერთი გაბრაზებულია, რომ სველია, მეორეს - სულ არ აინტერესებს, სველია თუ არა.

ფიზიკური და ობიექტური მდგომარეობაც არ განსაზღვრავს თქვენს განწყობას

გიხაროდეთ

სიხარული ატარეთ ყოველთვის.
დარდი ძალებს წაგართმევთ, სიხარული ძალებს შეგმატებთ, რომელი ჯობია ცხოვრებისთვის?
ამიტომ, გიხაროდეთ:
რომ გაიღვიძეთ,
რომ ვიღაცა დაინახეთ,
რომ ჩიტის ხმა მოგესმათ,
თუნდაც რომ შვილმა, შვილიშვილმა გაგაბრაზათ,
ქმარმა რომ დაიგვიანა, ესაც გიხაროდეთ, ბოლოს ხომ დაბრუნდა სახლში.
გიხაროდეთ ყველაფერი!
ეცადეთ, სიხარული დაინახოთ იქაც, სადაც თითქოსდა არაფერია სასიხარულო, იმიტომ, რომ ყოველთვის, ყველგან რაღაცაა სასიხარულო

რატომ უნდა უხაროდეს ადამიანს მარხვის დაწყება?

წმ. იოანე ოქროპირი ამბობს - მარხვა არის სულის ზეიმი ხორცზე - სული ზეიმობს ამ დროს და ამიტომაც უნდა უხაროდეს ადამიანს მარხვის დაწყება, და არა იმიტომ, რომ რაღაცას ძალით მოიკლებს. ყველა ადამიანი ნებაყოფლობით იმდენს სწირავს ღმერთს, რამდენიც მას სურს,.. ყველა თავისი გადაწყვეტილებით, ვისაც რამდენი სურს, რომ შესწიროს ღმერთს მხიარული გულით, მარხვა იქნება ეს, თუ სხვა სახის ღვაწლი, იმდენს სწირავს და იმდენადაც მისი სული ხარობს და კიდევ უფრო მეტადაც

შენდობას ვთხოვ ყველა ჭირისუფალს ...

შენდობას ვთხოვდი ყველა ჭირისუფალს ვისაც მოვემსახურე მე, არასასიამოვნო მომენტია, მე თვითონ კარგად ვიცი. ჩემებს, ნათესავებს რომ კრძალავდნენ, რაღაცა მტრულად ვიყავი განწყობილი მათზე, იმ ადამიანებს ვინც მე მიყვარდა, იმათ რომ მიწას აყრიდნენ და ის ხმაც დღემდე ჩემს ყურში არის, ის მიწის მიყრის ხმა.

ვიცი, ყველა ჭირისუფლისთვის ესე არ არი, მაგრამ, მე ყველას შენდობას ვთხოვ, იმისთვის რა მუშაობაც მომიწია მათი ახლობლების დაკრძალვასთან დაკავშირებით.

ბოროტებას როგორ უყურებ, როგორც პათოლოგიას თუ განზრახვას?

ადამიანი არის მცდელობა, რომ იყოს იმაზე უფრო მეტი, ვიდრე თავიდანვე არის. ჩვენ, ადამიანები, ბოროტები ვართ, შურიანებიც, გულშიც ბევრჯერ ისეთი ცუდი რამ გვიფიქრია, რომ განგვეხორციელებინა, მკაცრად დავისჯებოდით.
ჩვენი "უპირატესობა", იმ ბოროტმოქმედთაგან განსხვავებით, რომლებსაც ახლა თავისუფლება აქვთ აღკვეთილი, არის ის, რომ ისინი თავისუფლები არ არიან, იმიტომ, რომ თავს ვერ დაეუფლნენ, ჩვენ - დავეუფლეთ.
ადამიანი არის მცდელობა იმისა, რომ თავს დაეუფლოს.

რა ასაკში მივიყვანოთ ბავშვი სკოლაში?

თუ ბავშვს პირველი სექტემბრისთვის უსრულდება ექვსი წელი, ის უთუოდ უნდა შევიდეს სკოლაში, ოღონდ სამი პირობა უნდა დააკმაყოფილოს: 1. გონებრივად უნდა იყოს ნორმალური; 2. ფიზიკურად უნდა იყოს ჯანმრთელი; 3. ცოტათი მაინც უნდა ჰქონდეს სოციალური გამოცდილება - ან ბაღის გამოცდილებით, ან და-ძმა უნდა ჰყავდეს,.. თუ ამ პირობებს აკმაყოფილებს, აუცილებლად უნდა მივიდეს პირველ კლასში. თუ არა და 1 წლით გვიანდება ბავშვის აღზრდა. ერთი წლით ადრე წავართმევთ მას ბავშვობას.

განსხვავება აღმოსავლურ და ქრისტიანულ სიმშვიდეს შორის

აღმოსავლურ სიმშვიდეში თითქოს ყველაფერი სულ ერთია, უკან აშენდება, დაინგრევა, თუ რა მოხდება. ხოლო ქრისტიანულში - სიმშვიდის ქოლგის ქვეშ არის ყველა ემოცია, ბრაზიც, სევდაც, ტირილიც (ცრემლი მოადგა მაცხოვარს, როდესაც უთხრეს - ლაზარე მოკვდაო). ეს არის ყველაზე მნიშვნელოვანი, რომ ცოცხალი ადამიანი რასაც არ უნდა განიცდიდე, მშვიდად ხარ და სიხარული გაქვს, და რა თქმა უნდა მადლიერება (რომელიც არის ყველაზე მაღლა) იმისა, რომ ხარ ადამიანი და მოგეცა ეს ბედნიერება.

10000-ჯერ უჩვენე

ჩვენი სურვილები კი არ აღზრდის ბავშვს, არამედ ჩვენი ოფლის ღვრა, შრომა.
რაც მინდა ბავშვში აღვზარდო, ის უნდა ვუჩვენო მას.
გინდა, კეთილი იყოს? - კეთილი ინებე და 10,000-ჯერ უჩვენე, როგორი კეთილი ხარ თავად, და ეს ჩაითესება.
გინდა, უყვარდე შენ და უყვარდეს ყველა? - 10,000-ჯერ დაანახე, როგორ გიყვარს ცოლი, შვილი, მეზობელი და სხვებიც კიდევ, ყველანი.
გადახნულზე მარცვლის ჩათესვის მსგავსად, მასში ჩაითესება და ამოვა - გავა დრო და დაინახავ - თურმე შენ შვილში ეს სათნოება არის

ჭიდაობა ღვთიური სახეობაა

ჭიდაობაში ძალიან ბევრი წარმატებული გვყავდა და გვყავს. აი, რა ფენემენია ეს, ქართველები რომ სულ ასეთები ვიყავით ჭიდაობაში.

- ეს ჩვენი გენეტიკური კოდია. ლომის წილი მედლებისა მოდის ჭიდაობაზე, თვითონ ჭიდაობა ღვთიური სახეობაა, არც ვმალავ ამას და თქვენც უკეთ იცით.

ძველ აღთქმაში აღწერილია, იაკობი რომ მოდის ძმასთან და ანგელოზს რომ ეჭიდავება და ბეჭს რომ ამოუგდებს .

ეს შემთხვევითი ამბები არ არის. ეს ჩვენს წელთაღრიცხვამდე, ანტიკური პერიოდიდსან მოდის.

ბიბლიური ისტორიები თითქოს სულ გრძელდება

ბიბლია არ არის მკვდარი ტექსტი, ის არის ცოცხალი ტექსტი. ის დღესაც მუშაობს. ის ისტორიები, რაც მაშინ იყო, კაცობრიობის ისტორიაა. ეს კაცობრიობის დღევანდელობაც არის. რაც მაშინ ხდებოდა, თითქოს გაგრძელებაა დღეს. ბიბლიური ისტორიები თითქოს სულ გრძელდება. ამიტომ, ძალიან დიდი მნიშვნელობა აქვს ბიბლიის ცოდნას და გააზრებას, იმიტომ, რომ გვასწავლის აზროვნებას, მიზეზ-შედეგობრივ კავშირებს. ლოგიკას, რომელიც ერთი შეხედვით შეიძლება გაუგებარი იყოს ადამიანისთვის.

გამოუყავით ენა გოგიჩას

ენას რომ უყოფენ ხოლმე ბავშვები ერთმანეთს, არავინ არ ბრაზდება ამითი ხომ? შემიძლია ვინმეს გთხოვოთ, რომ ენა გამომიყოთ? შეიძლება? - ვინც გამომიყავით დიდი მადლობა! ჩემთვის ეს ადამიანები, ვინც ახლა ენა გამოყო, არიან "ანთეფრენიურები", ვინც რაღაცის გამო ვერ გამოყავით ენა, ხომ გინდოდათ? მაგრამ რაღაცის გამო არ გამოყავით, იმდენად ძლიერია ჩვენში ეს პარადიგმა.
ერთი ანდაზით დავასრულებ: "ჩვენ ვერ ვცხოვრობთ ჩვენი ოცნებებით, რადგან ჩვენ ვცხოვრობთ ჩვენი შიშებით".

რა არის სიკეთე?

მთელი სამყარო, კაცობრიობა, პლანეტა, ეს არის ასპარეზი, სადაც იბრძვის ორი ძლიერი, სერიოზული ძალა - სიცოცხლე და სიკვდილი. ესენი შესაძლებელია ასევე წარმოვიდგინოთ, როგორც - სინათლე და სიბნელე.
სიკეთე არის ყველაფერი ის, რაც ემსახურება აი ამ პირველს - სიცოცხლის, ანუ სინათლის დამკვიდრებას. ეს შეიძლება იყოს სამედიცინო, სამკურნალო, ჰუმანიტარული დახმარება, განათლება... ყველაფერი ეს არის სიკეთე, იმიტომ, რომ ემსახურება სიცოცხლის დამკვიდრებას სიკვდილის წინააღმდეგ

მეუღლეები ერთნაირად თუ არ ვითარდებიან

ის თუ მიიტანე სახლში დილას რაც წამოიღე, “კაცი ქალაქს მიდიოდა, რა მიჰქონდა რა მოჰქონდაო”. სხვა ადამიანი უნდა წახვიდე და სხვა ადამიანი უნდა დაბრუნდე.

- მაგრამ სახლში ვიღაც გხვდებათ, რომელსაც წინა სერიაში როგორიც იყავით, ისეთი უყვარხართ, მერე?

- გამარჯობა შენი... ეგ ძალიან სერიოზული კრიზისების საფუძველია და მაგიტომ არის, რომ პარტნიორები, მეუღლეები, ერთნაირად თუ არ ვითარდებიან, ანუ ორივე თუ არ გადის და სხვა ადამიანი თუ არ ბრუბდება, უნდა ელოდნენ პრობლემებს.

ინტეგრირება VS გათქვეფა / გენეალოგიური ხე

რა თქმა უნდა,თავისუფლების და რაც კი დასავლეთში კარგია თუ მივდივართ იქით, ინტეგრირება უნდა მოვახდინოთ, მაგრამ არის ინტერგრირება და არის ის რაც საპირისპიროა ინტეგრირების, ეს არის გათქვეფა, საკუთარი იდენტობის დაკარგვით. მაშიმ შეძლებ შენ ინტეგრირებას ,თუ კარგად იცი ვინა ხარ.

შვეიცარიაში, მაგალითად, ყველა ოჯახს აქვს გერბი და აქვს გენეალოგიური ხე, რომელიც ეკლესიაში ინახება, ვისგან ვინ მოდის, ამასაც მნისვნელობა აქვს, ზოგჯერ წინაპრების ზეგავლებაა ჩვენზე.

კარს იქით

სიყვარული მოდის, გამოძახებით არ არის ეს,მაგრამ თვითონ მოდის და კარი არ უნდა დაუკეტო ამას.

კარზე გამახსენდა... თავის დროზე საღამოობით ლექსებს ვწერდი და ერთხელ ჩემმა მეუღლემ მკითხა ვის უწერ ამ ლექსებსო, მე ვუთხარი მაცალე ერთი წამი... და დავუწერე ეს ლექსი - "კარს იქით"

მრავალი წლის წინ, შენ კარი შემოაღე და მომონე,
და სიყვარულით შემკარი, თითქოს მე გამოგიგონე
ახლაც ღამე კარს უღებს დღეს
და მზე ჩამოდის ვენახად
ვინც გინდა აკაკუნებდეს,
ჩემთვის კარს იქით შენა ხარ.

"წამ"-ში არის მარადისობა

ალექსანდრე მაკედინელის სიტყვები არისტოტელეზე, რომ თქვა. კონფუცი მეორე, დიდი ადამიანი, ჩინელი ამბობს, ის ვინც წარსულის წვრეტისას, ხედავს მომავალს, ღირსია იწოდებოდეს მასწავლებლად.

სულ ვიმეორებ და ეს ჩემი სიტყვები არ არის, დრო არის მთლიანი, ეს ჩვენ დავყავით: წარსული, აწმყო, მომავალი, რომ უკეთსად ვიოპერიროთ, ერთია ეს.

ქართული სიტყვა: "წამ" - ი, აბრევიატურად, რომ წარმოვიდგინოთ, წ არის წარსული, ა - აწმყო, მ - მომავალი. ერთ წამში არის მარადისობა, მთელი შენი ცხოვრების.