ციტატები, მოკლე გამონათქვამები

თუ ყველაფერი იცი

ის რომ შენ ყველაფერი იცი, და ყველა ადამიანში შეგიძლია შესწორება ან ყველა თემაზე შეგილია შენ შენი მნიშვნელოვანი აზრი გქონდეს, ეს არის, უბრალოდ პატარა ბავშვის დონეზე... ბავშვს, რომ უნდა რომ თავი გამოიჩინოს, რომ იცი რა, მეც ვარსებობ და მე ვიცი ყველაფერი.

ეს სიცარიელეს ნიშნავს, შენ არ ხარ ისეთი შევსებული, რომ სხვისი ცხოვრება და სხვისი საქმე არ იყოს შენთვის პრიორიტეტი. ამიტომ განათლების თემაა ძალიან მნიშვნელოვანი.

არ დანებდე!

მეათე ჩვევა არის დანებება, რასაც არ აკეთებს ეს ხალხი, არ ნებდებიან! ესეც კავშირშია ხომ წინა ჩვევებთან.

გასაგებია, რომ ცხოვრება გატკენს გულს, კოლეგები ვერ გაგიგეგებენ, უფროსი ვერ დაგიფასებს, მაგრამ ეს ხალხი არ ნებდება. თუ კარგად იციან რისი მიღწევა უნდათ, დანებება არ ჩვევიათ.

ზოგი ცუდი დღე გექნებათ, ზოგი კარგი, მაგრამ არ დანებდეთ. აპატიეთ თქვენს თავს შეცდომები და გააგრძელეთ გზა. ეს არის ჯანსაღი ვერსია ამ ჩვევის.

აზრები გვტანჯავს ჩვენ!
ცუდი ფიქრები შემოგიჩნდება და იტანჯები. ხანდახან ისეთ რამეს წარმოიდგენ, აზრები რომ დაფარული არ იყოს, ალბათ სირცხვილით დაიწვებოდი.
გავასუფთაოთ აზრები და ბედნიერი ვიქნებით.
თუ არა გწყინს, თუ არ ბრაზდები, თუ არ ყვირი, თუ არ გშურს, ამის შესაბამისი განწყობები გამოიგავა უკვე ჩვენი ცნობიერებიდან, რომლებიც კარგ აზრებს არ დაბადებდნენ. ამრიგად, ბედნიერება ხელში მიჭირავს. შემიძლია ვიყო ბედნიერი

დიალოგის აუცილებლობა

მათი მზერით მათი ხმის ტემბრით მათი ყურადღებით,თუნდაც მათი კითხვებით,თუნდაც მათი წინააღმდეგობით,ხანდახან იმიტო რო ეს ასე რატომ არის,მე ვგრძნობ რომ ჩვენ ერთმანეთთან დიალოგი გვაქვს და კლასში უკეთესი რაღაცის ადგილი არ არსი ვიდრე არის დიალოგი მასწავლებელსა და მოსწავლეს შორის.დიალოგი არის მთავარი მოდუსი ადამიანებს შორის ურთიერთობის,თუ იქ დიალოგს ისწავლიან, სხვებთანაც შეძლებენ მერე დიალოგს თავის ცხოვრებაში.

სასულიერო პირის შვილს მეტი მოეთხოვება?

სასულიერო პირის შვილს, რა თქმა უნდა, უფრო მეტი მოეთხოვება, მაგრამ, ადამიანი სასულიერო პირი რომ ხდება, თვითონ იღებს გადაწყვეტილებას. მისი ჯერ არდაბადებული შვილი ხომ არ იღებს ამ გადაწყვეტილებას. ისიც ერთი ჩვეულებრივი ბავშვია როგორც სხვა. შეიძლება მათაც ჰქონდეთ მობილურები და კომპიუტერები, მაგრამ, ყველა ბავშვმა უნდა იცოდეს სწორი მოხმარება, სწორი გამოყენება. ჩვენ უნდა ვეცადოთ, რომ ჩვენი შვილები ამისგან დავიცვათ

როგორია კარგი დედა?

გვანცამ გამცა იდეალური პასუხი, იცი რა არის კარგი დედაო? - ბედნიერი დედა ყოფილა კარგი დედა, ანუ როცა შენ იქნები ბედნიერი... არ შეიძლება უბედურმა ადამიანმა ბედნიერი ბავშვები გაზარდოს.

როგორც დროის ფაქტორი, არა აქვს მნიშვნელობა რა დროს ატარებ შენს შვილებთან, მთავარია ხარისხი. 1 წუთი (პირობითად) შეიძლება გაატარო და უკიდურესად ხარისხიანად, ან ერთი დღე და სულ შენს საქმეებში იყო რუტინულად და დაკარგული იყოს ის დღე ფუჭად.

ამას მე სულიერ დამბლას დავარქმევდი

არისტოტელეს აქვს ნათქვამი - "ადამიანს უნდა ჰქონდეს შეშმარიტების შეცნობის მუხტი და ინტერესი". ინფორმაციული სიჭარბის გამო, - ზოგი ასე ამბობს, ზოგი ისე, რა ვიცი რა არის სიმართლეო - შეიძლება ადამიანმა ხელი ჩაიქნიოს. ეს არის ყველაზე სახიფათო მომენტი, რასაც მე სულიერ დამბლას დავარქმევდი, - როცა ადამიანმა შეიძლება დაკარგოს ჭეშმარიტების ძიების, შეცნობის ინტერესი, როცა აღარ გაქვს ის განცდა, რომ შენ ენათესავები ჭეშმარიტებას.

3 რამ, რისთვისაც ღირს ბრძოლა

სამი რამ, რისთვისაც ბრძოლა ღირს, მე ვიტყოდი: თავისუფლება, სიყვარული და სინამდვილე. სინამდვილეში მე ღმერთს მოვიაზრებ, რატომ? ვიცით ხომ რა არის ბიბლიაში ღმერთის სახელი: "მე ვარ რომელიც ვარ", სინამდვილე ეს არის.
სწორედ ეს სამი რამ, თავისუფლება, სიყვარული, სინამდვილე არის ის, რისთვისაც ღირს ბრძოლა და იმ ადამიანსაც მოვუწოდებდი, რომ იბრძოლოს, გაკვეთოს თავისი ატომის კედლები და ნახავს თავისუფლებას, სიყვარულს და სინამდვილეს.

მონასტერში უნდა წახვიდე მაშინ, როდესაც ...

წავიდეთ მონასტერში და ღამის 2 საათზე ავდგეთ და ვილოცოთ, ეგებ რამე გვეშველოს....

მონასტერი არ არის ადგილი, სადაც ღამის 2 საათზე ლოცულობენ. მონასტერში არის ადგილი, სადაც იკრიბებიან ადამიანები, რომლებსაც, ღამის 2 საათზე ლოცვის გარეშე არ შეუძლიათ. განა ის რომ შენ წახვიდე იქ რომ ილოცო, შენ იმ შემთხვევში უნდა წახვიდე იქ, რომ ღამის 2 საათზე ლოცვის გარეშე არ შეგიძლია.

იქ ღამის 2 საათზე ლოცვას ვერ ისწავლი, ეს იქნება შენი სასჯელი.

ინფორმაციული დიეტა არის ახლა საჭირო!

დღეს არის ინფორმაციის წარღვნა, ამიტომ, დღეს ჭეშმარიტების პოვნა რთულიც კი გახდა, მიუხედავად იმისა, რომ ყველანაირი ინფორმაცია ხელმისაწვდომია. ყველაფერს ვერ წავიკითხავთ, რადგანაც წაკითხვას გააზრება და გადამუშავება სჭირდება, ამიტომ - გარკვეული ინფორმაციული დიეტა არის ახლა საჭირო. უამრავი საიტია ინტერნეტში, ერთიდაიგივე ფაქტზე ათასნაირი განმარტება შეიძლება წაიკითხო, ამიტომ, უფრო რთული ხდება ჭეშმარიტების შეცნობა.

ცოლის მიმართ სიყვარული

ჩვენ ვიცით ფიზიოლოგიური სიყვარული, და როცა ფიზიოლოგია ამოგვეწურება, ეს სიყვარულიც გვისუსტდება. მაგრამ, თუ გვეყვარება ადამიანი, როგორც ღვთის შვილი, სიყვარული შენარჩუნდება. ცოლი მარტო ცოლი კი არ არის, უფლის შვილია (როგორც ჩვენ ყველანი), და თუ მე ცოლი აღარ მიყვარს, მაშასადამე - უფალიც აღარ მიყვარს. ვისაც ადამიანი სძულს, ღმერთი არ უყვარს, ეს ნამდვილად ასეა. თუ ადამიანს პატივს არ სცემ, ე.ი. იმ წამს შენ ღმერთსაც არ სცემ პატივს.

ბედნიერი ოჯახური ცხოვრებისთვის რა არის აუცილებელი?

კავშირი უფალთან. უფალი რომ ქორწილში მივიდა გალილეის კანაში, ჩვენ ვიცით, რომ იქ ღვინო გამოელიათ, რის შემდგომაც მაცხოვარმა წყალი ღვინოდ გარდაქმნა. ეს რას ნიშნავს? - ის ღვინო, რაც თავიდან სუფრაზე ჰქონდათ, ეს არის ადამიანური სიყვარული, როდესაც ქალსა და ვაჟს თავიდან ერთმანეთი უყვართ, მაგრამ მერე ეს სიყვარული ილევა, ყველგან ილევა. შემდგომ უფალი უნდა იყოს იქ, რომ საღვთო სიყვარული გაჩნდეს. სხვაგვარად მერე ერთმანეთის გაძლებაა

მართებულად აზროვნების თავისუფლებას გვინარჩუნებს ღვთისმსახურება

მაცხოვარმა თავისი მოსვლით აღასრულა მამისადმი სრული მორჩილება. მან კაცობრიობა გაიყვანა იმ თავისუფლებაზე, რომელი თავისუფლებაც ღვთისმსახურებით არის შესანარჩუნებელი.
თავისუფლება რისგან? - არა რომის იმპერიისგან, არა არამართებული გადასახადებისგან, არამედ - ადამიანის გამუბედურებელი აზროვნებისგან. აქედან გაგვიყვანა ქრისტემ. ღვთისმსახურება სწორედ ამ თავისუფლებას მინარჩუნებს - მართებულად აზროვნების თავისუფლებას.

პედაგოგიკა არ არის მეცნიერება. მეცნიერება რომ იყოს, ყველა პედაგოგი ერთნაირი ვიქნებოდით. ყველა ფიზიკოსი, კათედრაზე რომ წარსდგება, უკვე აღმოჩენილ საკითხებზე ისაუბრებს. მაგრამ, ყველა პედაგოგი თავისი ჭკუით ისაუბრებს კონკრეტულ ამოცანაზე, ყველას თავისებური გადაწყვეტა ექნება. ყველა სიმართლეს იტყვის, მაგრამ მთელი სიმართლე არ გამოვა. ყველა იტყვის ამ მთელი სიმართლის ნაწილს, რომელიც, თუ შევკრებთ, შეიძლება ჭეშმარიტება მივიღოთ.

ოჯახების ნგრევის მთავარი მიზეზი

საქართველოში რამდენიც ქორწინებაა, იმის ნახევარი იშლება. რატომ ხდება ეს? იმიტომ, რომ სიყვარულს ვერ უვლიან. სიყვარულს მოვლა უნდა. სიყვარულის ამოზრდა შესაძლებელია. 50 წელი ვიცხოვრე მეუღლესთან ერთად ბედნიერად. რას ვაკეთებდით? - სიყვარულს ვზრდიდით. ხელოვნურად ვზრდიდით - კონფლიქტებისგან გავრბოდით, კონფლიქტებს არ ვაზვიადებდით. ერთმანეთს ვუთმობდით. "იყოს როგორც შენ გინდა" - ვეუბნებოდით ერთმანეთს და ასე გამოგვივიდა სიამტკბილობა

გვიყვარდეს უპირობოდ

ცხოვრება ადამიანებითაა სავსე. ადამიანების გარეშე ჩვენი ცხოვრება ვერ შედგება. ამიტომ, გვიყვარდეს ადამიანები.
გვიყვარდეს ყველა. გვიყვარდეს მანამდე, ვიდრე ვინმეს შევხვდებით.
გვიყვარდეს უპირობოდ.
გვიყვარდეს იმიტომ, რომ ადამიანია. და თუ ჩვენიანია, რა თქმა უნდა, უფრო მეტად შეგვიყვარდება. ჩვენი შვილი, მეუღლე, ახლობელი, ნათესავი,.. მაგრამ, ყველა გვიყვარდეს უპირობოდ, იმიტომ, რომ ყველა, ისევე როგორც თითოეული ჩვენგანი, ღვთის შვილია

ბავშვების ერთმანეთთან შედარება

როგორც ხელის თითების ერთმანეთთან შედარება და დაწუნება არ შეიძლება, ასევეა ბავშვების შემთხვევაშიც. მე არ ვიცი, ერთი ბავშვი მეორესთვის რა იქნება და რაში დაეხმარება, რომ გაიზრდებიან. შეიძლება, ერთმა ვერ შეძლოს თავისი საკითხის გადაწყვეტა, მეორეს გარეშე. ადამიანები ერთმანეთისთვის ვართ გაჩენილები. ამიტომ, ერთი ბავშვის შედარება მეორესთან, და თქმა იმისა, რომ შენ უკეთესი ხარ და შენ ცოტა ნაკლები, ეს არის დანაშაული ბავშვის მიმართ!

რით წავახალისოთ ბავშვი წიგნის წაკითხვისთვის?

წიგნის წაკითხვისთვის ბავშვის წახალისების მრავალი მეთოდი არსებობს. შეიძლება ეს იყოს რაღაც ტიპის ჯილდო, მათ შორის უმარტივესი, ბანალური - შოკოლადი. მთავარია, არ შევცდეთ წიგნის არჩევისას და ამ წიგნის შეთავაზების შემდეგ მიცემული ჯილდო, მხოლოდ ჯილდო არ უნდა აღმოჩნდეს მისთვის. ჩვენ უნდა მივიღოთ ის შედეგი, რომ ამ წიგნს როცა წაიკითხავს, მეორე წიგნის წაკითხვა ჯილდოს აღარ საჭიროებდეს და თავად წიგნის წაკითხვა იქცეს ჯილდოდ მისთვის.

სად იყო მეცნიერება პანდემიის დროს?

როგორც აქ გვესმოდა რომ, პანდემიის დროს სად იყო მეცნიერება? ეს მარტო საქარველოთი არ შემოიფარგლება. პანდემია იყო მეცნიერების ტრიუმფი, არც მოელოდა არავინ, რომ ასე სწრაფად ვაქცინას გააკეთებდნენ. ფორსირებულად დაიწყო მუშაობა და ვაქცინა მივიღეთ თვეებში. უსწრაფესად მოხდა ვაქცინის გაკეთება. ეს ყველაფერი იყო მეცნიერების ტრიუმი და როგორ შეიძლება, ადამიანმა თქვას, რომ მეცნიერება სად იყო პანდემიის დროს. მანდ იყო, თუ იყო მეცნიერება.

ეკლესია გვავალდებულებს მაგინებელთათვის ვილოცოთ

ეკლესია გვავალდებულებს ლოცვას პირადი მტრებისთვის. აუცილებლად უნდა ვილოცოთ, სხვანაირად, ეკლესიაში არაფერი გვესაქმება. მოძულეთათვის, მაგინებელთათვის, მაჭირვებელთათვის ლოცვაში უბრალოდ ფრაზები კი არ უნდა ვისროლოთ, არამედ ღმერთს უნდა ვთხოვოთ მათთვის სიკეთე და სიხარული. იმიტომ, რომ საბოლოო სიკეთე და სიხარული იკრიბება ქრისტეში და ერთობაში. ვიღაც თუ წარწყმდა, ვიღაც თუ დაზიანდა, ის ჩემი სიხარულის საბაბი ვერ გახდება ვერანაირად.

მოსწავლის გზა

რაც არ უნდა დიდხანს ვიცხოვროთ, მაინც ვერ ვიტყვით, რომ ჩვენ უკვე შევიმეცნეთ ცხოვრება.
ამრიგად, ყველაზე კარგი გზა ცხოვრებაში - მოსწავლის გზაა.
ყოველთვის მოსწავლე ვიყოთ და ვსწავლობდეთ.
რას ვსწავლობდეთ?
ყველაფერს, რაც არ ვიცით, რასაც ვერ ვაკეთებთ. რისთვისაც ჯერ არ მიგვიღწევია. მივაღწიოთ. დავეუფლოთ.
თანაც, ამ სწავლაში ჩვენს ძალებსაც დავინახავთ, თურმე რამდენი შეგვძლებია. თურმე ღმერთსაც ცოტათი მივუახლოვდით. მისი ძალები გადმოგვეცა

ყველაზე მთავარი აღზრდის გზა არის ბავშვთან მეგობრობა.
ბავშვთან იმეგობრე. როგორც დიდმა პატარასთან კი არა, არამედ, როგორც თანასწორმა.
ყველა კანონი, რაც მეგობრობაში მოქმედებს, ბავშვთან ურთიერთობაში უნდა შეიტანო.
მეგობრობაში არავინ მეტი და არავინ ნაკლები არ არის.
ყველა ერთისთვის და ერთი ყველასთვის არის.
დათმობა ვიცით, დახმარებაც ვიცით და თავგანწირვაც ვიცით.
თუ ერთმანეთს საყვედურები და კრიტიკა დავუწყეთ, გავექცევით ერთმანეთს

ეკლესია არ უნდა დახასიათდეს უწესრიგობით

ვერ მანახებთ ეკლესიის ისტორიაში პერიოდს, სადაც ეკლესია მშვიდად და უპრობლემოდ არის. პრობლემები ყველა დროში ჰქონდა და დღესაც აქვს. იუდას პერიოდიდან მოყოლებული ახალი აღთქმის ეკლესიაში არ არსებობს ეპოქა, მსგავსი ვინმე რომ არ იყოს. ეს არ ნიშნავს იმას, რომ იუდათი ვახასიათოთ ეკლესია. იუდასთან ერთად იოანეც იყო. არიოზთან ერთად ათანასეც იყო. უწესრიგობა, რომელიც ეკლესიის ისტორიაში ყოველთვის იყო, არ უნდა გახდეს ეკლესიის მახასიათებელი.

რაში გვჭირდება წიგნი?

წიგნი ძალიან ავითარებს ფანტაზიას. წიგნი არის ე. წ. გამოტოვების ხელოვნება. ბავშვი რომელიღაც გმირზე, მაგალითად კარლსონზე რომ კითხულობს, ის საკუთარ თავს აიძულებს, წარმოიდგინოს საკუთარი კარლსონი, წარმოიდგინოს ფერები, გარეგნობა, ხმის ტემბრი, სურნელება,.. მარტივად რომ ვთქვათ, მკითხველი იძულებულია გარკვეული თვალსაზრისით რეჟისორი იყოს ამ წარმოსახვითი ფილმის, და რეალურად ეს იძულება განაპირობებს იმას, რომ მკითხველს ფანტაზია უვითარდება.