ციტატები, მოკლე გამონათქვამები

არ არსებობს ადამიანი, რომელსაც სხეულთან დაკავშირებული რაიმე სახის პრობლემა არ ჰქონია. ზუსტად იგივე მოცემულობა არის ფსიქიკასთან დაკავშირებით. ისიც ამ ბიოქიმიის ნაწილია. შესაბამისად, წარმოუდგენელია ადამიანი, რომელსაც გარკვეული სირთულეები არ შემთხვეოდა ფსიქიკასთან მიმართებით, სულ ცოტა - აპათია, მელანქოლია, დეპრესიული ფაზები და ა.შ

დიდი ქვეყნების ფსიქოლოგიური მახასიათებელი

დიდი და პატარა ქვეყნების მოცულობით ანუ ტერიტორიით, მათი ხასიათი, ფსიქოლოგიური მახასიათებელი. რაცელი როგორც წერს, იმ ქვეყნის მახასიათებელი, რომელსაც დიდი ტერიტორია აქვს, მისი სივრცული გრძნობა არის, რომ ,რაც შეიძლება გააფართოვოს ტერიტორია. ეს არის მახასიათებელი.

მაგრამ პატარა ქვეყნის სივრცული გრძნობა არის, რომ შეინარჩუნოს რაც აქვს.

ჩვენ სხვა აღმზრდელებიც გვყავს ჩვენი ბავშვებისა, ესენი ანგელოზები არიან, რომლებიც სულ თან დასდევენ და იცავენ მათ.
თუ ჩვენ შვილს ვასწავლეთ - რომ ზეცა ცოცხალია, იქ ანგელოზები გყავს შენ, რომლებიც გივლიან, გიცავენ შენ, აბა ერთი უსმინე მათ, გული გიგრძნობს! - თუ ბავშვს ეს ჩავუდეთ გულში, რომ ეს ასე ხდება, მართლაც, ის ხშირად მოისმენს მათგან რაღაცას

ადამიანი - გაძლების არსება

მერაბ მამარდაშვილს აქვს ერთი სრულიად შესანიშნავი ფრაზა, რომელიც ფრანგული ფილოსოფიიდან მოდის, რომ ადამიანი იბადება გაუსაძლისის გაძლებიდან მეორედ და ჭეშმარიტად, რეალურად ეს წიგნებიც სწორედ ამაზეა, რომ ადამიანი არის გაძლების არსება და მცდელობა იმისა, რომ დაიბადოს ხელახლა, ოღონდ ამჯერად დაიბადოს თავისით და გაცილებით გარანტირებულად.

თუ სიყვარულს ავანთებთ გულებში...

უცხო იყოს ჩვენთვის:
სიძულვილი და ბოროტება,
შური და შურისძიება,
გაღიზიანება და განკითხვა,
ჭორაობა და ლაყბობა.
ეს არ არის ჩვენი საქმე.
ეს ყველაფერი სიყვარულს დაგვინგრევს.
თუ სიყვარული გაგვინელდება, ბედნიერებაც გაგვექცევა.
თუ სიყვარულს ავანთებთ გულებში, ბედნიერება არ მიგვატოვებს.
ანთებული სიყვარული ბედნიერებას ადნობს ჩვენ გულებში!

როცა განათლების გარეშე მეტია გამბედაობა

როგორ შეიძლება, განათლებაზე ვთქვათ, რომ ცუდია?! არცერთი არგუმენტი არ შეიძლება მოვიყვანოთ, იმის დასამტკიცებლად, რომ განათლება ცუდია. თუმცა, არსებობს შემთხვევები, როდესაც განათლების "მსხვერპლი" (იმ ჩარჩოების მსხვერპლი, რასაც ასწავლიან) ხდება ადამიანი და შესაბამისად რაღაცებს ვერ ბედავს (ვერ თავხედდება), რასაც განათლების გარეშე გაბედავდა..

სადაც კი შეგვიძლია მივბაძოთ უფალს.
როგორია ის? კეთილია - ვიყო კეთილი.
როგორია ის? ყველა უყვარს - მიყვარდეს ყველა.
როგორია ის? ყველას ყველაფერს უთმობს - დავუთმო მეც ყველას ყველაფერი.
პატარა რაღაც მცნებები მოგვცა და შევუსრულოთ ეს მცნებები. ამ ქვეყნად კარგი სახელი დაგვერქმევა და იმ ქვეყნადაც, ვისაც სწამს, და მე მწამს, სხვა ცხოვრება დაგვეწყება

შენი ცხოვრების სცენარის ავტორი, რეჟისორი, გამნათებელი და ოპერატორი უნდა იყო შენ.
როცა შენ სცენარის ავტორობას უთმობ სხვას, თუნდაც მეუღლეს, მთავრობას,.. მაშინ დამოკიდებული ხდები სხვაზე, თუ რა სცენარს დაწერს, რომ მოერგო მის სცენარს.
მაგრამ როცა შენი ცხოვრების სცენარის დამწერი შენ თვითონ ხარ, შენ თავისუფალი ხარ და წერ იმ სცენარს, რაც შენ გინდა

ჰალუცინაცია რომ ჰალუცინაციია, ცხოვრებაში ერთხელ ისიც კი გამოცდილი აქვს ნებისმიერ ჩვენგანს. მაგალითად ჰალუცინაცია სრულიად ჯანსაღ მოვლენად ითვლება ვინმე, რომ გარდაგეცვლება და უცებ რომ თითქოს ხმა ჩაგესმის. როდესაც დედას მცირეწლოვანი ბავშვი ჰყავს, ოთახში დააძინა და ტირილი ჩაესმის. ჰალუცინაციაა ესეც, ბავშვი არ ტირის მაგრამ დედას ჩაესმის.

შვილთან ერთად ზრდა

გუშინ ერთი მშობელი მეუბნებოდა - ახლა გავიგე აღზრდა რა ყოფილაო. მე ჩემი თავი შვილთან ერთად უნდა ვზარდოო - ეს მართალია.
შვილთან ერთად გავიზარდოთ. როცა შვილთან ერთად იზრდები, ის წინ წავა. მაგრამ თუ გგონია, რომ შენ უკვე გაზრდილი ხარ - აი აქ ვდგავარ და ჩემ შვილს ჩემზე წინ არ გავუშვებო - შვილი მართლა ვერ წავა წინ. მოგემსგავსება შენ, უკეთეს შემთხვევაში

ქალებმა ხშირად უთხარით ეს სიტყვა ქმრებს

სიყვარული - ძალიან ხშირად ახსენეთ ეს სიტყვა. ხშირად უთხარით ერთმანეთს, ჩურჩულით, ალერსით - "მიყვარხარ, ჩემო კარგო". ქმარს უთხარით ქალებმა. გაიმეორეთ და გაიმეორეთ. როგორც პირველად უთხარით, რომ მიყვარხარო, აი ასე უნდა გაიმეოროთ-ხოლმე. მით უფრო, გამოცდილებაც შეიძინეთ უკვე. ჩემო ძვირფასო ქალბატონებო, ძალიან აკლიათ თქვენს მეუღლეებს თქვენი ალერსი.

ვინც იტყვის, - მე მასწავლებელი აღარ მჭირდებაო

ვინც იტყვის, - მე მასწავლებელი აღარ მჭირდება, მე თვითონ მაქვს მასწავლებლის დიპლომიო, - ცოდოა ასეთი ადამიანი, იმიტომ, რომ გაიყინა ადგილზე.
მასწავლებელს მივყავართ წინ და იმ ფარდებს გვიხსნის, რომლის იქითაც სხვა სამყაროები ჩნდება. და ამ სამყაროებს დასასრული არა აქვს.
ცოდნას, კანონებს, ბუნების მოვლენებს, ადამიანის აზროვნებას,.. დასასრული არა აქვს

როგორი ღვთისმსახურიც ვარ, ისე ვუყურებ სამყაროს. შეიძლება დღე და ღამე ტაძარში ვიდგე, მაგრამ ეს ნაყოფის მომცემი არ იყოს ჩემთვის, რადგან ჩემი აზროვნება აბსოლუტურად არ იყოს მიდრეკილი იესოსკენ, რომელმაც მე სიკვდილისგან ხსნა მომიტანა. ეს ჩემთვის შეიძლება უბრალოდ იყოს დროის გაყვანის, ან სიამოვნების სივრცე. აზროვნებას, ჩემ მსახურებას არ შეეხება.

მწერალი უნდა თვლიდეს, რომ არის გადამწერი

წმინდა სამება თუ არ შეეხო მწერალს, მწერლად არ ითვლება. და საერთოდ, მწერალი უნდა თვლიდეს, რომ არის გადამწერი, მხატვარი - გადამხატველი, კომპოზიტორი - გადამღერებელი. ასე თუ არ თვლის, მისგან... ღმერთია ერთადერთი შემოქმედი. შემოქმედს ძალიან უყვარს სოფელ-სოფელ სიარული. ჩვენი კლასიკოსები რომ გავიხსენოთ, სულ ყველა არის სოფლიდან. სხვა მადლი აქვს სოფელს.

მოლოდინები და კმაყოფილება

ჩვენი კმაყოფილება პირდაპირ უკავშირდება ჩვენს მოლოდინებს, ანუ თუ გაქვს ძალიან მაღალი მოლოდინი: ფილმზე, კარიერაზე, ნებისმიერ რამეზე, შენს გულისწორთან დაკავშირებით, მოკლედ ყველამ ვიცით, რომ, ადრე თუ გვიან შეიძლება გულისწყვეტას ველოდეთ, იმიტომ რომ, რაც უფრო მაღალია მოლოდინები, მით უფრო დიდი შეიძლება იყოს სხვაობა რეალობასა და მოლოდინებს შორის.

თუ ბავშვი არ ცელქობს...

თუ ბავშვი არ ცელქობს, უნდა გააცელქო. ბავშვს სჭირდება ცელქი მამა. უყვართ ცელქი და მოულოდნელი მამა. დედაც თუ ასეთი იქნება, მთლად უკეთესი.
თუ ბავშვი არ ცელქობს, დედამ ამით არ იამაყოს. უნდა გააცელქოს, იმიტომ, რომ დიდობაში ცელქები ხდებიან მერე ლიდერები, მეცნიერები, დეპუტატები, მთავრობის წევრები,.. იმიტომ, რომ მათ მიჰყავთ სხვები, ხელმძღვანელობენ ხალხს

დაწყებითების მასწავლებელი აურჩიეთ ბავშვს

მასწავლებლები აურჩიეთ ბავშვს, განსაკუთრებით დაწყებით კლასებში. არ მიუგდოთ ბავშვი ნებისმიერს, ვინც შეგხვდებათ სკოლაში, იმიტომ, რომ ზოგიერთი მასწავლებელი გადაყირავებული ტვინით არის. ზოგიერთი - თქვენ გაჯობებთ ზრუნვასა და სიყვარულში ბავშვის მიმართ. აარჩიეთ ხოლმე მასწავლებლები, რომლებიც განთქმულნი არიან ასეთი ქცევით და მათ მიუყვანეთ ბავშვი

ურთიერთობის ფუფუნება

თუ გვინდა ბავშვებს გამარჯვება ვასწავლოთ, პირველ რიგში კულტურა ვასწავლოთ.
ადამიანები შევაყვაროთ. მათთან ურთიერთობის ფუფუნება დავანახოთ და შევაყვაროთ.
რა ძვირფასი, ადამიანი რომ გყავს და მასთან ურთიერთობა შეგიძლია!
ამ ურთიერთობაში ორივე მხარე რაღაცას იძენს... ეს დიდი კულტურაა, თუ ეს ისწავლა ბავშვმა, მაშინ გამარჯვების ხარისხს ფასი არ დაედება!

მინდა, თუ არ მინდა?

როდესაც ჩვენ ვსაუბრობთ მართლაღმსარებლობაზე, ეკლესიაში ადამიანის ცხოვრების აუცილებლობაზე, ვსაუბრობთ რაღაც ისეთზე, რაც ღმერთმა მოგვცა ჩვენთვის. ახლა ძალიან მარტივია არჩევანი, ან მიიღებ ამას, ან არ მიიღებ. მორჩა და გათავდა!
ძალიან პრაგმატულად რომ მივუდგეთ, რატომ არ უნდა მივიღო ის, რაც მე მჭირდება? დავდივართ ამის გააზრებამდე - მინდა, თუ არ მინდა?

რა აზრი აქვს შვილის აღზრდას, თუ...

რა აზრი აქვს შვილის აღზრდას, თუ უკეთესი არ გახდა მშობელზე? შვილი რაღაცით წინ უნდა წავიდეს მშობელზე. შეიძლება ყველაფრით ვერა, მაგრამ, ან გონიერებით, ან განათლებით, კულტურით, თავისებური უნარებით,.. რაღაცით თუ არ დაწინაურდა შვილი ჩვენზე, მაშასადამე, ჩვენ დავაკელით აღზრდა, იმიტომ, რომ ყველა ბავშვში არის ჩადებული ძალა, რომლითაც შეუძლია ჩვენ გაგვისწროს

თუ გინდა, რომ შორს წახვიდე

წინა კაცი უკანასი, ხიდიაო - ნათქვამია. ჩვენ ხანდახან გვეფიქრება, რომ ჩვენით უნდა მივაღწიოთ რაღაცას, თუმცა, ეგრე არ არის. ჩვენ გვჭირდება ადამიანები. თუ წვალება გვინდა, ალბათ მარტომ უნდა ვიწვალოთ. გამოთქმაც არის - "თუ გინდა, რომ სწრაფად იარო, მარტო წადი, და თუ გინდა, რომ შორს წახვიდე, ხალხთან ერთად იარეო". ჩვენი მიზნების მიღწევა შორს წასვლაა, რა თქმა უნდა.

არა ემოციები, არამედ - გონივრული გადაწყვეტილებები

საოცარი სიტყვები გვიწერია სახარებაში: "სცანთ ჭეშმარიტება და ჭეშმარიტებამან განგათავისუფლოთ თქვენ". იმისათვის, რომ ამ უდებებისგან, კონფლიქტებისგან, ურთიერთ-გათიშულობისგან განვთავისუფლდეთ, საჭიროა, არა ემოციები, არამედ - გონივრული გადაწყვეტილებები, რომლის საზომიც არის ჭეშმარიტება. ჭეშმარიტების შეცნობას სჭირდება დრო, სურვილი და ღრმა ანალიზი.

მეგობარი სახელმწიფო

ყველა მხრიდან მტერი გვყავს, აბსოლიტურად ყველა მხრიდან. ხო არ არსებობს, მეგობარი სახელმწიფო, არსებობს გარკვეული დროით შენი მეგობარი სახელმწიფოები, მუდმივი მეგობარი არ არსებობს. ჩვენ მეგობარს ვეძახით იმას, ვისიც ძალიან ხშირად ეჭვი უნდა გეპარებოდეს, რა მიზნით არის შენთან ის მეგობარი, რა აინტერეაებს შენგან? იქ სადაც ანგარებაა, იქ მეგობრობა აღარაა.

დემოკრატია ხომ ამის გარეშე არ არსებობს

იქნებ მე ამას ვამბობ იმიტომ, რომ გულით მწამს ასე. მოდით, დავუტოვოთ ერთმანეთს სასაუბრო სივრცე, პატივისცემა არ დავკარგოთ ერთმანეთის მიმართ, ვილაპარაკოთ. შენ ასე გგონია, ასე ამბობ. მე ასე მგონია, ასე ვამბობ. მოდი, მსმენელმაც მოგვისმინოს და მან გადაწყვიტოს, ვისი აზრია უკეთესი. გვქონდეს ტოლერანტობის ვალდებულება, დემოკრატია ხომ ამის გარეშე არ არსებობს.