ციტატები, გამონათქვამები

"ბავშვი არ გამომადგა"

"დრო არ მაქვს",
"ვერ ვიცლი",
"ბავშვი თავადაა ასეთი უხეში"
...
ყველაფერს მიაბრალებს მშობელი, როგორმე თავისი თავი რომ გაამართლოს.
ზოგი მშობელი ამბობს - "ბავშვი არ გამომადგაო".
"ბავშვი არ გამომადგა" კი არა, ჩვენ ვერ გამოვადექით ბავშვს

ესაა თავი და ბოლო ჩემ ოჯახში, რომ ღირსეული შვილები აღვუზარდო ქვეყანას. ისეთები, რომლებთან ერთად ქუჩაში გავლის არავის შეეშინდება. რომლებთან ერთადაც სიამოვნებით იმუშავებენ და ღალატს არავინ დაელოდება

დაიპყრეს ახლანდელი ბავშვები პლანშეტებმა, სასიამოვნო საყურებლებმა და გასართობებმა. ეს გასართობები აღზრდისთვის არაა გამოგონილი

"აღზრდა" არის საზოგადოების განვითარების ფუნდამენტალური ცნება, სხვა რა დავასახელოთ მეორე?

ადამიანი არ იბადება აგრესიული განზრახვებითა და მიდრეკილებებით. მერე იძენს ამას საზოგადოებაში, როცა უყურებს ცხოვრებას, როცა აღზრდაში რაღაც დააკლდება - აი მაშინ სარეველასავით ამოიზრდება უკეთური მიდრეკილებები, როგორიცაა: ბოროტება, სიძულვილი, დაცინვა...

3 რამ, რაც საქართველოს ყველაზე მეტად სჭირდება

სამი რამ, რაც საქართველოს დღეს ყველაზე მეტად სჭირდება:
1. კარგი ხელმძღვანელი
2. კარგი მასწავლებელი
3. სამართლიანი მოსამართლე

ყველა მთავრობა წყალია

საქართველო მთავრობა არ არის. ყველა მთავრობა წყალია. ეს მთავრობაც წყალია. წყალი წავა და ქვიშები დარჩებიანო. ჩვენ ვართ ქვიშა

ყველაფერი უნდა მიიღო, როგორც შედეგი რაღაც მიზეზისა

ბიჭივით ვარ, იმიტომ, რომ ცხოვრება მიყვარს (და ცოლიც მიყვარდა და ეხლაც მიყვარს), ვისაც ცხოვრება უყვარს, ბიჭივით იქნება სულ

მარტო ერთი კაცი ვერ იქნები ბედნიერი ცხოვრებაში. მე ვერ ვიქნები ბედნიერი ახლობლების ბედნიერების გარეშე. ვერ ვიქნები ბედნიერი შვილების ბედნიერების გარეშე, ბებიების და პაპების, მშობლების, ამ სოფლის გარეშე...

"ბედნიერი კაცი ხართ"

ბედნიერება ის არის, რასაც შენი ხელით ქმნი, რაც არავის ხელს არ შეუშლის და სხვასაც მოუტანს სიხარულსა და წარმატებას

წარსულს არ ვუბრუნდები. ჩემთვის მარტო მომავალია ყოველთვის

შვილის აღზრდით ქვეყნის ბედზე ზრუნავთ. და თუ საქართველო მართლაც რაღაცად გიღირთ, აჩუქეთ შვილი

რამდენი ბავშვი ვიყოლიოთ?

თითებზე დაითვალო და - უფალო, ცხრაზე მეტი შვილი არ გამომიგზავნოო, - ასე არ შეიძლება. ცხრა ძმანი იყვნენ ხერხეულიძეები და ისინი რომ არა, ისტორიის ეს მშვენიერი ფურცელი არ გვექნებოდა.

ასეთ ოჯახიდან რა შვილი გამოვა?

ლოთი რომ არის კაცი, გავარდნილი, ნარკომანი რომ არის, დედა რომ ოჯახში არა ჩერდება,.. ამათ ოჯახში რომ ბავშვი გაჩნდება, ეს მამა რა მამა გახდება? დედა როგორი დედა გახდება და შვილი რა გახდება?

საკუთარი თავის აღზრდის გარეშე შვილის აღზრდა ძნელია

შენთან საუბრის სურვილი როგორ შეიძლება გაუჩნდეს შვილს?

გულწრფელი იყავი შვილის მიმართ. რჩევები ჰკითხე: როგორ ვიცხოვრო, ასეთი რამ შემემთხვა, ასეთი იდეა მებადება, ან ეს მინდა ვიყიდო, დედა მინდა გავახარო და რა ვქნა... ჰკითხე მსგავსი რჩევები ქალიშვილს, ვაჟს... და დაინახავენ გულწრფელობას და გულის მესაიდუმლეები გახდებიან

შვილთან მეგობრობა და ცოლის სიყვარული!

აღზრდაში ბევრი რაღაცა იცვლება, მაგრამ ზოგი რამ უცვლელია და წითელი ხაზივით უნდა გაჰყვეს ბოლომდე - შვილთან მეგობრობა და ცოლის სიყვარული.
თუ ცოლის სიყვარული დაირღვა, ოჯახი ლაყლაყებს. შეიძლება გაექცნენ კიდეც ერთმანეთს

ძალადობრივი აღზრდა არ ვარგა

ყველამ უნდა გაიხსენოს (ვისაც მამა ჰყავს წასული) ყველა სიტყვა, მოქმედება მამისა. რომ ეყვირა კიდეც მამას, არა მგონია, რომ მხოლოდ შვილის დაჩაგვრისთვის ეყვირა. [შვილის აღზრდისთვის] გზა ვერ გამოუნახიათ სხვა. არადა კარგი უნდოდათ და უკეთესი რომ ვერაფერი მოიფიქრეს, ეს უძლურების გამოხატულებაა

თუ მამამ თავისი მეგობრული სიყვარული გიჩვენა, მაშინ მამის სიტყვა შენი ფარი ხდება. რატომ არ მოვკიდე ხელი სიგარეტს? - მამამ მთხოვა. მამა იმდენად მიყვარდა, რომ მისი სიტყვა ფარი გახდა ჩემი

გაღიზიანებული მშობელი საშიშია, ბავშვი გარბის ასეთი მშობლისგან.
ხმამაღალი საუბარი ნიშნავს იმას, რომ მე მივეცი მაგალითი, ჩემი შვილი რომ თავის შვილთანაც ასე მოიქცეს. რა ქცევაც ვუჩვენე, ის ქცევა გაჰყვა მას და თუ მე ცოტათი მაინც პატივს მცემს, ეს ქცევა განმტკიცდება მასში და იგივეს გამოავლენს.
ამრიგად, გაღიზიანება უნდა მოიცილონ მშობლებმა

დარიგება ცოტას აკეთებს, დარიგება მერე გააკეთებს საქმეს, რომ გაიზრდება და გაიხსენებს, დედამ დამარიგაო, მამამ ასე მითხრაო, როცა გაიხსენებს... ამ წუთას დარიგება ცოტას აკეთებს, მაგრამ ბევრს აკეთებს მაგალითი, ჩვენი ქცევა, თუ როგორ ვიქცევით და რას ხედავს ბავშვი

მახსენდება სურათები / ასე არ უნდა მოვქცეულიყავი

ხანდახან, მახსენდება ხოლმე სურათები, როცა შვილთან ისე არ უნდა მოვქცეულიყავი; ის არ უნდა გამეკეთებინა; ის სახე არ უნდა მეჩვენებინა... ახლა, მასთან რომ ურთიერთობა მაქვს, ეს ყველაფერი წინ მიდგას და დანაშაულის განცდა მაქვს - ხომ არ ახსოვს და იქიდან რაღაც ცუდად ხომ არ ჩარჩა. დღემდე გრძელდება ჩემი მამობა.