ციტატები, გამონათქვამები

თუ კარგად დაგეგმავ ...

თქვენ პირადად გრჩებათ თუ არა საკუთარი თავისთვის თავისუფალი დრო?

აი გაგიკვირდება იმდენი თავისუფალი დრო მრჩება ხოლმე. რაშია საქმე იცი, თუ კარგად დაგეგმავ ყველაფრის მოსწრება შეიძლება.

ჩემს მეგობრებს, ბევრი ახალგაზრდა მეგობარი მყავს, მათთან თავს ძალიან კომფორტულად ვგრძნობ ხოლმე, რამდენიმე არის სკოლის დირექტორი, მივესალმები მათ აქედან, ძალიან მიყვარს ისინი, აი ჩემს შვილებად მიმაჩნია. როდესაც შევთავაზებ ხოლმე, წამოდი ლუდი დავლიოთ მეთქი (ლუდი მიყვარს ძალიან, ამიკრძალეს ამ ბოლო დროს და სევდიანი ვარ უკიდურესად), ხან ერთი მეუბნება ვერ იცლის, ხან მეორე და მე სულ მიკვირს მე რატო მცალია ამ დროს, იმათაც უკვირთ. მაგრამ რა არის იცი, უნდა მოინდომო და რაღაცა დრო გამონახო შენი თავისთვის. არც ერთი გაკეთებული საქმე არ ღირს იმად, რომ მოაკლო ფიქრისა და განწყობის შექმნის დრო შენ თავს, მომავალ კარგ საქმეთა გასაკეთებლად.

ერთხელ, ერთმა მოსწავლემ ...

ერთმა მოსწავლემ ცოტა დამცინავად მითხრა, რომ რასაც მე ვეუბნებოდი, ეს იყო სისულელე. მეწყინა სიმართლე გითხრათ და ცოტა მკაცრად ვუპასუხე, როგორც მაშინ ამბობდნენ: მივუჩინე თავის ადგილი.

ამან, არ გამოიღო კარგი შედეგი, პრობლემა დაბადა. სანამ ერთ მშვენიერ დღეს არ გამოვიხმე გარეთ ეს ბიჭი, არ მოვუხადე ბოდიში და არ ვუთხარი, რომ ჩემიო აზრით ის არ იყო სამართლიანი, როდესაც ეს მითხრა, მაგრამ მე პატივს მივაგებ მის აზრს.

მასწავლებელს არ აქვს სხვა არჩევანი, არა იმიტომ, რომ ეს დაწერილია სადმე, არამედ, იმიტომაც, რომ ის მასწავლებელია.

მასწავლებლების შეცდომები

ეს შეცდომები არ არის ერთგვაროვანი, შეიძლება დაუშვა შეცდომა გაკვეთილის დაგეგვმაში და მაშინ მთელი გაკვეთილი ცუდად წავა, შეიძლება რაღაც მომენტი გამოგრჩეს, რომელიც დაიბადა გაკვეთილზე, არ გადაეწყო იმ მომენტზე და ყველაფერმა ფუჭად ჩაგიაროს, რაც მანამდე დაგეგმე. შეიძლება მოსაწყენად ილაპარაკო და ეს არის ყველაზე დიდი შეცდომა, რაც მასწავლებელმა დაუშვას. და კიდევ ერთიც, შეიძლება არ აღიარო შეცდომა, რომელიც დაუშვი გაკვეთილზე და შეეცადო, რომ შენიღბო ის, რათა შეინარჩუნო შენი სახე. იმ წუთას დაკარგავ ამ სახეს, როგორც კი შეეცდები, რომ ბავშვები მოატყუო, იმიტომ, რომ ისინი ყველაფერს კარგად ხვდებიან.

ადამიანს აქვს უფლება, იბრძოლოს ...

რუსთველმა დახატა ადამიანები, რომლებიც ესწრაფვიან ბედნიერებას და ეს გააკეთა იმ მიზნით, რომ, ნებისმიერი ჩვენგანისთვის ეთქვა, და შუა საუკუნეებში ამის თქმა, არ იყო მთლად მარტივი და ადვილი, რომ ადამიანს აქვს უფლება იბრძოლოს საკუთარი ბედნიერებისთვის. ეს ძალიან არსებითი რამ არის, რაც არის ერთ-ერთი ქვაკუთხედი, რუსთველის მნიშვნელობის. არა მარტო საქართველოსთვის, არამედ მთელი მსოფლიოსთვის.

რა არის პატრიოტიზმი?

თქვენთვის რა არის პატრიოტიზმი და რაში გამოიხატება იგი?

ჩემთვის პატრიოტიზმი არის გაკეთებული საქმე სამშობლოსთვის, არ მჯერა ისეთი ადამიანების, რომლებსაც უბრალოდ უყვართ სამშობლო და მისთვის არაფერს აკეთებენ. რაც მთავარია შენს ქვეყანას უნდა მოუფრთხილდე, უნდა ეცადო, რომ უფრო მშვენიერი და რაც მთავარია უფრო ჭკვიანი გახადო.

ზე პატრიოტობა რაშია იცით, ყველას პატრიოტობა ერთად? თუკი ჩვენ ყველანი შევეცდებით, რომ ჩვენი ძალისხმევა და გარჯა გავაერთიანოთ ჩვენი სამშობლოს კეთილდღეობისთვის.

განსხვავება ცხოვრებასა და არსებობას შორის

რა განსხვავება ცხოვრებასა და არსებობას შორის? - ცხოვრობს მხოლოდ ადამიანი, დანარჩენი ყველაფერი არსებობს. იდეაც, მცენარეც, ცხოველიც... ცხოვრებას ქმნის, ჩემი აზრით, ერთი რამ, მუდმივად გახსოვდეს, რას ნიშნავს, რომ შენ შეიქმენი შესაქმის ბოლო დღეს და შენ შეგქმნა ღმერთმა, თავის ხატად და მსგავსად. ვისაც სწამს ბიბლიის, ღმერთის, მისთვის ეს გასაგებია. ვისაც არ სწამს მისთვისაც გასაგებია, იმიტომ, რომ ღმერთი რომც არ არსებობდეს შენ უნდა შექმნა მთავარი სახე საკუთარი თავის და ეცადო რომ მას მისდიო ყოველწამიერად, იმიტომ, რომ თუ მას ჩამორჩი, უკვე აღარ იცხოვრებ, უბრალოდ იარსებებ.

ტანკა სიყვარულზე

ახლა იმ ტანკას წაგიკითხავ, მე რომ დავწერე წეღან:

გამოიარა ისტორიამ და მითხრა - რა მოხდა.

გამოიარა ძალაუფლებამ და მითხრა - რატომ მოხდა.

გამოიარა სიყვარულმა და მითხრა - რისთვის მოხდა.

გამოიარა მშვენიერებამ და მითხრა - როგორ ცდილობდა, რაღაცისთვის მაინც მიეცა აზრი.

გამოიარა სიკეთემ და მითხრა - რა გზით მევლო.

გამოიარა ბოროტებამ და უდღეურად გამიცინა.

გამოიარა სიკვდილმა და მიბრძანა - ყველაფერი დამევიწყებინა.

ახლა მარადისობას შევცქერი და ერთი რამ მახსოვს მხოლოდ, როგორ გამოიარა სიყვარულმა

არასდროს ერთი რაკურსით!

ლიტერატურული ტექტები და ლიტერატურული პერსონაჟები, და საერთოდ ცხოვრება, არასოდეს არ უნდა დაინახოთ ცალფად, ერთი რაკურსით.

ხშირად მითქვამს, არის ასეთი გერმანელი პედაგოგი, ანტონ დისტერვეგი, რომელმაც თქვა, რომ სჯობს ბავშვებს ერთი საგანი ან მოვლენა ასწავლო ათი სხვადასხვა კუთხით, ვიდრე ათი სადანი ან მოვლენა ცალფად.

თქვენ დაიბადეთ იმ ტყეში

მინდა გირჩიოთ რომ თქვენს თავისუფლებას სცეთ პატივი, მაგრამ ასევე გახსოვდეთ რომ სხვებიც თავისუფლები არიან, ამიტომ სხვისი თავისუფლების პატივისცემა არის თქვენი თავისუფლება ასევე

უნივერსალიზმის მომხრე ვარ. რას ნიშნავს უნივერსალიზმი, რომ ერთი პროფესიის ადამიანს შეეძლოს, სხვა რაღაცეების კეთებაც. მაგალითად ფოტო ჟურნალისტს უნდა შეეძლოს როგორც გადაღება, ასევე წერა. ისევე როგორც, ვთქვათ, ტელე ჟურნალისტს უნდა შეეძლოს, როგორც რეპორტაჟის მომზადება, ასევე ვიდეო ქპარატით გადაღება, იმიტომ, რომ კაცმა არ იცის რა ხდება და როდის შეიძლება საჭირო გახდეს ჟურნალისტისთვის ვიდეოს გადაღება, ოღონდ არა მხოლოდ ჟურნალისტს ეხება ეს, არამედ ოპერატორებსაც. ასევე უნდა შეეძლოთ, დაწერონ.

ეს არის უნივერსალიზმი, როცა, მაგალითად ფეხბურთში თავმდამახმელს შეეძლოა ჩასვლა და დაცვის დახმარება. ან მეკარეს,როდესაც ბოლო წუთებში გუნდს უჭირს, გახდეს მეთერთმეტე თავმდამსხმელი თავის გუნდის, რომ მწტი ასეთი მასირებული შეტევით შეძლონ გოლის გატანა.

უნივერსალიზმი ნიშნავს, რომ შენ იცოდე შენი საქმე კარგად, მაგრამ პარალელურად შეგეძლოს სხვადასხვა რაღაცეების გაკეთება.

არ დაარღვიო

ძალიან მომდომებია დამერღვია საგზაო მოძრაობის წესი, და ძალიან ვებრძვი ხოლმე ჩემს თავს, მაგრამ მაინც მივდივარ იქითკენ, რომ არ დავარღვიო, იმიტომ, რომ მე თუ ეს დავარღვიე, მერე სხვებს ვეღარ მოვუწოდებ და ვეღარ ვეტყვი: არ დაარღვიო.

გაიღიმე!

გაუღიმეთ ერთმანეთს! ღიმილი არის უფასო, ბოლოსდაბოლოს!

კომფორმიზმი და აგრესია

კომფორმიზმსაც თავისი საფრთხე აქვს და საშიშია და აგრესიასაც თავისი საფრთხე აქვს და ისიც საშიშია. კომფორმიზმი შენს ნაჭუჭში ჩაკეტვას ნიშნავს, ოღონდ მე არ შემეხოს და სხვას რაც უნდა ქნას, არა, არ შეიძლება ასე ცხოვრება, მითუმეტეს როცა ამ ქვეყნის შვილი ხარ, ეს ქვეყანა არის ჩვენი სახლი, ჩვენ ვართ ყველანი ამ სახლის მმართველები, ანუ სახელმწიფო ჩვენ ვართ, ადამიანები. ჩვენ, ოჯახი ვართ მმართველი ამ სახლისა. ოჯახის ერთ წევრს რომ რაღაც უფუჭდება და უზიანდება, მე რომ ჩემს ოთახში ჩავიკეტო, ხანძრისგან რო იწვის მეორე ოთახი, ის მეც შემეხება მერე, ადრე თუ გვიან. იმ ოთახში ხანძარი, იმ მომენტში, არ შემოვა, მაგრამ 5 წუთის მერე ხომ შემოვა. კომფორმიზმი არ ვარგა, მაგრამ არც აგრესია არ ვარგა, იმიტომ, რომ ის აბრმავებს ადამიანს, რეალობის აღქმას აკარგვინებს, ამიტომ ჩვენ უნდა დავიჭიროთ ოქროს შუალედი ჯანსაღ კრიტიკასა და ლანძღვას შორის, ჩაფრებას შორის. ეს აუცილებელია.

ჩემთვის ქრისტიანობა ..

ჩემთვის ქრისტიანობა უპირველესად, ეს არის მონანიება. თუ ნდაც, რომ ავიღოთ ვნების კვირა, ოთხშაბათი დღე, როდესაც იუდამ გასცა იესო, მერე ფეხთბანვა და შემდეგ პარასკევი, მერე აღდგომა და ურწმუნო თონა კიდევ. აი ამ ყველაფერს სიყვარულთან მიჰყავხარ.

და კიდევ მოყვასის სიყვარული, საერთოდ ადამიანის სიყვარული. არაჩვეუკებრივი გამოთქმებია, მაგალითად, მე ძალიან მომწონს: მოექეცი სხვას ისე, როგორც შენ გინდა რომ მოგექცნენ. შენ თუ სხვას აგინებს, ისიც შეგაგინებს.

იაკობნგოგებაშვილს აქვს პატარა მოთხრობა, რომელიც ძალიან კარგად
ეხმიანება ამას, ვანოს და ქვევრის ამბავი.
ვანო ქვევრს რო ჩასძახებს და ქვევრი იმავეს ამოსძახებს, ქვევრს ლანძღავს და ისიც იქიდან ილანძღება. მერე დედა მივა და ეუბნება, შვილო რასაც ჩასძახებ, იმას ამოგძახებსო. თბილი სიტყვით თუ ჩასძახებ, აუცილებლად ამოგძახებს თბილი სიტყვით. იაკობმა ეს დაგვიწერა ძალიან ბავშვურ ენაზე, ბავშვებისთვის გასაგებად. იესომ ეს ყველასთვის გასაგებ ენაზე გვითხრა.

ქრისტიანობა არის სიყვარული და სინანული.

მუდმივად გრძნობ, რომ შენ გვერდით არის

მე ვარ ძალიან საინტერესო დროს მონათლული ქაშვეთის ეკლესიაში, 1958-1959 წლები. ძალიან ძველ ამბავს ვყვები, ისე მახსოვს ბუნდოვნად, მაგრამ ძალიან კარგად მახსოვს რიტუალის მომენტი, ნათლია, მამიდა, რომელმაც ეს თავის თავზე აიღო და ქაშვეთში, სადღაც დაბლა, ჩუმად და იმ წუთიდან მოყოლებული, რახან ეს მახსოვრობაში ჩაჯდა, ყოველთვის თუ არის ჩემში ისეთი მე ვარ ძალიან საინტერესო დროს მონათლული ქაშვეთის ეკლესიაში, 1958-1959 წლები. ძალიან ძველ ამბავს ვყვები, ისე მახსოვს ბუნდოვნად, მაგრამ ძალიან კარგად მახსოვს რიტუალის მომენტი, ნათლია, მამიდა, რომელმაც ეს თავის თავზე აიღო და ქაშვეთში, სადღაც დაბლა, ჩუმად და იმ წუთიდან მოყოლებული, რახან ეს მახსოვრობაში ჩაჯდა, ყოველთვის თუ არის ჩემში ისეთი მომენტი.., მშობლის გარდაცვალება, იქ რაღაც სტრესია, ან კიდევ ძალიან დიდი სიხარულია, შვილის შეძენის თუ ასე შემდეგ, მუდმივარ გრძნობ, რომ შენ გვერდით არის უფალი, რომელიც შენ არ გტოვებს.

როდესაც შეჯიბრზე გამოდიხარ...

გავიხსენებ, როდესაც საჩხერეში ჩავედი და გაიგეს, დამირეკეს საჩხერე-ჭიატურის მეუფე დანიელის სახელით, წირვაზე მოდი, მეუფეს საჩუქარი აქვს შენთვისო და როდესაც მივედი, სატრაპეზოში შემიყვანა, ყველაფერს დასმასწრო და მისი სიტყვები ჩამრჩა გულში, რომ როდესაც შეჯიბრზე გამოდიხარ, უფალს ვხედავ შენშიო და აი იმ მომენტში გავიაზრე ის ყველაფერი თუ რამხელა ძალას ვგრძნობ, იმ მომენტში, როდესაც გულით შევთხოვ უფალს დახმარებას.

რაღაცნაირი განცდა არის, რომ ვიცი, დარწმუნებული ვარ ჩემს შესაძლებლობებში, რომ ის ჩემი დღე არის და გამარჯვებას მოვიპოვებ. და ყოფილა მომენტი, როდესაც ემოციების გარეშე გავსულვარ, უფალისთვის არც დახმარება მითხოვია და რაღაც განსაცდელი მოვლენილა, ან წონა ვერ დამიძლევია და მერე მინანია ხოლმე ეს ყველაფერი.

სამი ტიპის ადამიანი

პლატონს აქვს ასეთი დიფერენცირება, გარჩევა, სამი ტიპის ადამიანს გამოყოფს ადამიანის სულის სამი ნაწილის შესაბამისად. სულის სამ ნაწილს ასე განარჩევს: უმდაბლესი ნაწილი, რომელსაც წადილისმიერ ნაწილს ეძახის, ეს არის ჩვენი ბაზისი, ელემენტარული მოთხოვნილებების დაკმაყოფილებისა, კვება იქნება თუ გამრავლება; სულის მეორე ნაწილს მგზნებარე ნაწილი ჰქვია, ჩვენი სულის "დრაივი", მუხტი, ერთგვარი აგრესია, ტემპერამენტი და მესამე ნაწილი არის გონება. ამის მიხედვით სამი ტიპის ადამიანია, ბოლო ტიპის ადამიანი არის სარგებლისმოყვარე ადამიანი, ფილოკერნესი, რომელიც ცხოვრობს ამ წადილებით და მისთვის მთავარია რა დააგროვოს, მიიღოს, იკვებოს, სხეული შეიმოსოს და სხვა ვნებები. შემდეგი დონე არის ადამიანი, რომელიც დიდებას ესწრაფვის და აქ შეიძლება ლიდერები, იგივე პოლიტიკური ლიდერები გავაერთიანოთ, ანუ ფილონიკროს ტიპის ადამიანები. ფილოსოფოსს რაც შეეხება, ეს არის ადამიანის სახე, რომელსაც თავისთავად ცოდნა აინტერესებს, ცოდნის თავისთავადი ღირებულება, სიბრძნეს ეზიარება, ის სიბრძნეს არც ეუფლება, არც იყენებს, ეზიარება და იმას აღარ დაუდევს აქედან რა სარგებელი შეიძლება მიიღოს. დღესაც, ადამიანს შეიძლება არ ჰქონდეს უმაღლესი განათლება მიღებული, მაგრამ თავისი ბუნებით, განწყობილებით და ტემპერამენტით იყოს ფილოსოფოსი და სიამოვნებდეს თავისთავად ცოდნასთან ზიარება.

3 რამ, რისთვისაც ღირს ბრძოლა

სამი რამ, რისთვისაც ბრძოლა ღირს, მე ვიტყოდი: თავისუფლება, სიყვარული და სინამდვილე. სინამდვილეში მე ღმერთს მოვიაზრებ, რატომ? ვიცით ხომ რა არის ბიბლიაში ღმერთის სახელი: "მე ვარ რომელიც ვარ", სინამდვილე ეს არის.
სწორედ ეს სამი რამ, თავისუფლება, სიყვარული, სინამდვილე არის ის, რისთვისაც ღირს ბრძოლა და იმ ადამიანსაც მოვუწოდებდი, რომ იბრძოლოს, გაკვეთოს თავისი ატომის კედლები და ნახავს თავისუფლებას, სიყვარულს და სინამდვილეს.

სუფრის ტრადიცია

უთქვამთ უცხოელებს, მათ შორის ფსიქოლოგებს - თქვენ ისეთი ფსიქოთერაპია გაქვთ სუფრის სახით, და აი ამ ურთიერთობებით, საერთოდ რაში გჭირდებათ ფსიქოთერაპევტიო, - ნამდვილად, ბევრს არ სჭირდება და არც არის საჭირო!

ქალი, რომელიც თავს არ უვლის

როდესაც ქალს უჩნდება იმის განცდა, რომ მას ყველაფერი ხელში უჭირავს და აკონტროლებს, და საკუთარ თავს არ უვლის... არსებობს ქალთა ტიპოლოგია, მაგალითად ქალი - კრუხი, რომელიც ბავშვებს რომ გააჩენს, ჩათვლის რომ მისია ამოწურა, აღარაფერი უნდა მეტი, უნდა ბავშვები გაზარდოს მარტო, აღარც თავს უვლის, აღარც გარეგნობას, აღარც ჰიგიენას და ასე შემდეგ და კიდევ შეიძლება ამადლიდეს თავის ქმარს, რომ - ,,ქალი ესეთი უნდა იყოს,“ და ამ როლში შესული ეს ადამიანი შეიძლება გახდეს პრობლემა მეორესთვის.

თუ სიმართლე თქვი...

თუ სიმართლე თქვი, ჩაგქოლავენ. სიმართლეს არ იტყვი? - შენ ქვეყანას განვითარება არ უწერია!

სიყვარული მოყვასის მიმართ

ორი ყველაზე ძვირფასი რამ რაც ჩვენ გვაქვს, ეს არის ჩვენი რწმენა და ჩვენი სამშობლო. აი ეს ორი უძვირფასესი რამ შეიძლება იქცეს დაუსრულებელი სისხლისღვრის და ადამიანური მტრობის მიზეზად, თუ ამას არ ახლავს მესამეც, მოყვასის სიყვარული.

ადამიანში ღირსების დანახვის უნარი თუ არ ახლავს, ისე შეიძლება, იმ ორმა, თავისთავად ძალიან ძვირფასმა, შენ დაგღუპოს.

თუ მოყვასის სიყვარულს გამოაცლი ღვთის სიყვარულს, შენ ფანატიკოსი გახდები.

თუ მოყვასის სიყვარულს გამოაცლი შენი სამშობლოს სიყვარულს, შენ შეიძლება გახდე ადამიანი, რომელიც ძალიან მოკლე მზერით გამოირჩევა და თავისი ქვეყნის იქით, არაფრის დანახვა არ სურს.

დროის დაფასება

როგორი მართალი იყო მიქელანჯელო, - არც მტერი მინდა არც მოყვარე, ორივენი ერთნაირად მიშლიან ხელსო

ირგვლივ აღსრულებული მრავალი სასწაულის შესახებ

ხე რომ ყვავილს მოისხავს, მერე კვირტად გადაიქცევა და ასე.... ეს ღვთის წყალობაა, მაგრამ იმდენად ხშირი გვაქვს ეს წყალობა ღვთის რომ, არაფრად არ ვაგდებთ.