ციტატები, გამონათქვამები

ვის უნდა გავეჯიბროთ და ვაჯობოთ?

ვიღაცა იკითხავს: "მოიცა, საერთოდ არ უნდა მქონდეს მოლოდინები არავის მიმართ და გადამეტებული მოლოდინები არ უნდა მქონდეს? ცუდია?" ჩემი პასუხია, მოდი ჩვენ გვქონდეს გადამეტებული მოლოდინები, მაგრამ არა სხვების, არამედ საკუთარი თავის მიმართ, მხოლოდ! ერთადერთი ადამიანი, ვისაც უნდა გაეჯიბრო ხარ შენ წარსულში და ერთადერთი ადამიანი, ვისაც უნდა აჯობო, ხარ შენ დღეს! ფროიდმა თქვა ესეც, მე არაფერი შუაში არ ვარ.

რაც ადვილია გასაკეთებლად, უფრო ადვილია არგასაკეთებლად

მე ვფიქრობ, ჩვენი მოლოდინები რომ გადავქციოთ დაფასებად სულაც არ არის ძნელი და პირიქით, იმიტომ არ ვაკეთებთ, რომ ადვილია, რაც ადვილია გასაკეთებლად, უფრო ადვილია არგასაკეთებლად და ამიტომ უფრო ადვილ გზას ვირჩევთ. ადვილია, მაგრამ უფრო ადვილია რომ არ გააკეთო.

მადლიერებით დაწყებული დღე

რომ ვიღვიძებთ, ერთის მხრივ ხომ შეგვიძლია ვთქვათ: "ბიჭო, რა მაგარია! გავიღვიძე, ისევ გავიღვიძე!" დაბადებაა ხომ? ახალი დღე, ახალი შესაძლებლობები, დაძინებამდე რამდენი დრო მაქვს, რამდენი კარგი რამე შემიძლია მოვასწრო! შემიძლია თუ არა ეს მოლოდინი გადავაქციო დაფასებად, დაფასებაა ხომ ჩვეულებრივი? ვაკეთებთ ასე? - არა! ნაცვლად ამისა რას ვაკეთებთ? - ტელეფონში: "მომწერა იმან?" სანამ თვალებს გაახელ, ბოლომდე რომ არ გაქვს გახელილი (უკმაყოფილო სახით) "მომწერა იმან? ისევ "seen", არ მიპასუხა"..., მერე ავდგებით და სარკეში ვიხედებით, ისევ უკმაყოფილო სახით, მერე ტელევიზორს ჩავრთავთ , დილის გადაცემაა: "რა იყო, ვინმე უფრო ცნობილი მსახიობი ვერ მოიწვიეს?" რამხელა ვალი აქვს ჩვენს სამყაროს, ვინც არ უნდა მოეწვიათ ხომ იგივეს ვიტყოდით?!

გადამეტებული მოლოდინები იწვევს იმედგაცრუებას

გადამეტებული მოლოდინები არამარტო იმედგაცრუებას იწვევს, არამედ ჩვენი მოქმედებებიც, თითქოს, აგებულია ჩვენსავე მოლოდინებზე. მაგალითად, ხელი ავწიოთ, ვის გვინდა, რომ ლატარიაში მოვიგოთ ჯეკპოტი? რამდენიმეს ვხედავ, ვინც ხელს არ იწევს - "კი მინდა, მარა მრცხვენია რაცხა". ახლა შემდეგი შეკითხვა, ვის აქვს ბილეთი? ეს მაგალითი ჩემთვის იმის მაჩვენებელია, რომ ჩვენი მოქმედებები აგებულია არა იმაზე რა გვინდა, არამედ ჩვენს მოლოდინებზე, ჩვენ ხომ მოლოდინები გვაქვს: "მაინც ვერ მოვიგებ! როგორ მოვიგებ, როცა მილიონი კაცი თამაშობს?!" მაგრამ გვინდა...

ნაკლებად ვინერვიულებდით, რომ ვიცოდეთ...

ჩვენ ნაკლებად ვინერვიულებდით იმაზე, თუ რას იტყვის ჩვენზე ხალხი, ჩვენ რომ ვიცოდეთ, რა იშვიათად ფიქრობს ხალხი ჩვენზე

მადლიერების და უმადურობის შესახებ

ჩვენ შეგვიძლია ვიწუწუნოთ იმაზე, რომ ვარდს აქვს ეკლები, და ჩვენ შეგვიძლია გავიხაროთ იმით, რომ ეკლებს აქვთ ვარდი. ჩვენზეა დამოკიდებული, თუ როგორ მივუდგებით!

მხოლოდ ადამიანს აქვს თავისუფალი ნება

რით ემსგავსება ადმიანი ღმერთს? ჩვენ რომ გვეუბნება ბიბლია, რომ ადამიანი ღმერთმა თავის ხატად და მსგავსად შექმნა, რას ნიშნავს ეს? ალბათ რამდენიმე არსებით მომენტს. პირველი, ეს არის თავისუფალი ნება. ადამიანს აქვს თავისუფალი ნება, მგელს თავისუფალი ნება არა აქვს, არც სოკოს, არც რომელიმე ნივთს ან მაგიდას, მხოლოდ ჩვენ გვაქვს თავისუფალი ნება, ჩვენ შეგვიძლია ან ასე მოვიქცეთ ან ისე. მგელი არ არის ან კეთილი ან ბოროტი, მგელი არის ისეთი, როგორიც მას ბუნებამ დაუწესა. ეს ჩვენ შეგვიძლია: ან... ან.., იმიტომ, რომ თავისუფალი ნება გვაქვს. აქედან გამომდინარე ჩვენს ხატებასაც ქმნის თავისუფალი ნება და ჩვენს ცოდვებსაც ის ქმნის, ორივეს.

საკმარისი არაა, რომ საინტერესო თემა შესთავაზო ადამიანებს, აუცილებელია ამ თემაზე საინტერესოდაც თქვა რაღაცა

აბა შენ თავი სად გგონია?

ადამიანი ხვდება მარადიულ ქვეყანაში და იქ ვიღაც თეთრებში ჩაცმულ კაცთან აქვს ურთიერთობა, მშვენივრად გრძნობს თავს. ეს კაცი ეუბნება, რომ ნებისმიერი რამ შეუძლია ინატროს: საჭმელი, სასმელი, გართობა, ბედნიერება, რაც გინდა, და ცხოვრობს ასე ნეტარად ეს კაცი. რამდენიმე ხანი რომ გადის, ამ თეთრებში ჩაცმულს ეუბნება, რომ - მე უკვე ვინეტარე საკმარისად და ახლა მინდა, რომ ადამიანებისთვის საჭირო კაცად ვიგრძნო თავიო და ამიტომ სამსახური მინდაო, ეს თეთრებში ჩაცმული კაცი, ოდნავ გაღიმებული, ეუბნება, რომ ეს ერთადერთია რისი ასრულებაც მას არ შეუძლია, აქ სამსახური არ არისო. რას ნიშნავსო, გაბრაზდა ეს კაცი. - მე მაშასადამე მთელი დარჩენილი დრო აქ უნდა ვიტანჯებოდე? მაგას ჯობდა ჯოჯოხეთში მოვხვედრილიყავიო. თეთრებში ჩაცმული დაიხარა და ჩასჩურჩულა ძლივს გასაგონად: - აბა შენ თავი სად გგონიაო? ჩვენ ვართ ასეთები, სოციალურები, ჩვენ მარტო ბედნიერება, მარტო ნეტარებაც არ გვინდა. ჩვენ გვინდა ეს ვიღაცამ დაინახოს, ვიღაცამ შეაფასოს ვიღაცამ მოგვიწონოს ვიღაცის თვალებით გვინდა დავინახოთ ჩევნი თავი, ვიღაცის გულით, ვიღაცის გონებით.

შხამი და მალამო

შხამს და მალამოს - ამ ორ სიტყვას აერთიანებს ერთი კარგი ქართული სიტყვა - წამალი. შხამიც წამალია და მალამოც წამალია. როდესაც მენეჯერები შხამს ვიყენებთ, როგორც დიდი ორგანიზაციების მართვის ინსტრუმენტს, ასეთი მენეჯმენტი, მე თუ მკითხავ, ადვილი მენეჯმენტია. როდე

მაგარი ლიდერები გვაჩვენებენ, თუ რა მაგრები არიან ისინი. უფრო მაგარი ლიდერები გვაჩვენებენ, გვაგრძნობინებენ, თუ რა მაგრები შეგვიძლია ვიყოთ ჩვენ

იუმორის შესახებ

რაზე გეცინება? ეს არის ადამიანის შეფასების კრიტერიუმი. ხომ ამბობენ, შენ ის ხარ, რაზეც დუმხარ, მაგრამ ჩვენთვის ის ხარ, რაზეც გეცინება. ვიღაცისთვის რა არის სასაცილო და ვიღაცისთვის რა. ხშირ შემთხვევაში, სავალალო შედეგებს ვიღებთ ხოლმე.

საქმისადმი სიყვარული - ბედნიერება

ბედნიერი ცხოვრება ის არის, როცა აკეთებ იმას, რაც მოგწონს, როცა დრო ისე გადის, რომ ვერც გრძნობ, როცა დაგაღამდება და "უი, დაღამდა?!"

გამოუყავით ენა გოგიჩას

ენას რომ უყოფენ ხოლმე ბავშვები ერთმანეთს, არავინ არ ბრაზდება ამითი ხომ? შემიძლია ვინმეს გთხოვოთ, რომ ენა გამომიყოთ? შეიძლება? - ვინც გამომიყავით დიდი მადლობა! ჩემთვის ეს ადამიანები, ვინც ახლა ენა გამოყო, არიან "ანთეფრენიურები", ვინც რაღაცის გამო ვერ გამოყავით ენა, ხომ გინდოდათ? მაგრამ რაღაცის გამო არ გამოყავით, იმდენად ძლიერია ჩვენში ეს პარადიგმა.
ერთი ანდაზით დავასრულებ: "ჩვენ ვერ ვცხოვრობთ ჩვენი ოცნებებით, რადგან ჩვენ ვცხოვრობთ ჩვენი შიშებით".

მადლიერების და სიხარულის ურთიერთკავშირი

სიხარული ხშირად არის მადლიერებასთან ბმაში. სიხარული წვრილმანებით, სიხარული ყოველი დღით, სიხარული მზის ამოსვლით, წვიმით,.. ყველაფრით, რაც მოგვეცა!

თავისუფალი ნება (არსებობს თუ არა ბედისწერა)

ადამიანი არის ავტორი თავისი ცხოვრების. არ არსებობს ბედისწერა, არსებობს განგებულება. განგებულება განსხვავებული რამ არის. ბედისწერაა ის რაც მე დეტერმინირებას მიკეთებს და ეს უკვე გამოდის რომ თავისუფლება აღარ არის. ადამიანი არის თავისუფალი.

სხვათაშორის აკრძალვებზე დგას თავისუფლება. სადაც არის არჩევანი, იქ ვიყენებ ამ
თავისუფლებას. სადაც არ არის არჩევანი იქ ვერც ვიყენებ. შეიძლება თავი თავისუფალი მეგონოს, მაგრამ ვიყო მონა, მონა ჩემივე გულისთქმების, ჩემივე მოთხოვნილებების, სურვილების და ასე შემდეგ.