როგორი წარმოდგენა უნდა გვქონდეს ბავშვზე?
- დიდი! ის პატარაა, მაგრამ მასში დიდი ძალებია. ღვთიური ძალებია ბავშვში. პიროვნული თესლი უკვე ჩათესილია მასში. ღმერთმა ჩათესა. ჩვენ მარტო წყალი უნდა დავუსხათ, რომ ეს თესლი გაღვივდეს
მადლიერებით დაწყებული დღე
რომ ვიღვიძებთ, ერთის მხრივ ხომ შეგვიძლია ვთქვათ: "ბიჭო, რა მაგარია! გავიღვიძე, ისევ გავიღვიძე!" დაბადებაა ხომ? ახალი დღე, ახალი შესაძლებლობები, დაძინებამდე რამდენი დრო მაქვს, რამდენი კარგი რამე შემიძლია მოვასწრო! შემიძლია თუ არა ეს მოლოდინი გადავაქციო დაფასებად, დაფასებაა ხომ ჩვეულებრივი? ვაკეთებთ ასე? - არა! ნაცვლად ამისა რას ვაკეთებთ? - ტელეფონში: "მომწერა იმან?" სანამ თვალებს გაახელ, ბოლომდე რომ არ გაქვს გახელილი (უკმაყოფილო სახით) "მომწერა იმან? ისევ "seen", არ მიპასუხა"..., მერე ავდგებით და სარკეში ვიხედებით, ისევ უკმაყოფილო სახით, მერე ტელევიზორს ჩავრთავთ , დილის გადაცემაა: "რა იყო, ვინმე უფრო ცნობილი მსახიობი ვერ მოიწვიეს?" რამხელა ვალი აქვს ჩვენს სამყაროს, ვინც არ უნდა მოეწვიათ ხომ იგივეს ვიტყოდით?!
დავით გოგიჩაიშვილი
თუ იმედი არ აქვს კაცს, თუ უიმედობა სუფევს ადამიანის სულში, გულში და ქვეყანაში, რაც არ უნდა გააკეთოს, რაც არ უნდა დაანახო ასეთ ადამიანს,.. "ჩემ მტერს"
კახი კავსაძე
კიდე მეტყვით ზეციური სამყარო არ არსებობსო?
იცის იმან რომ უნდა წავიდეს, მეც ვიცი რომ უნდა წავიდეს, რომ დღეები უკვე ხელზე ჩამოსათვლელია.
მამაო მოვუყვანე რომ ზიარება მიიღოს. ექიმმა მითხრა, რომ მაქსიმუმ 3 დღე იციცხლოსო, ვეჯექი გვერდით ხელი მეჭირა მისი და როცა თვალები გაახილა, რაღაც წერტილს დაუწყო ყურება, უყურებს და არაფერს არ ხედავს. იქიდან ესმის მას, მე ასე ვგრძნობ, რომ არიგებს მას, ვიღაცა არსი, რომ ასე უნდა ისუნთქო, და სუნთქავს თითქოს ჯაჭვი უნდა აწყვიტო.. მეთოდურად, თვლით, რიტმულად წყვეტ ჯაჭვს, წყვეტ და გიხარია. ჩემს ხელში მისი ხელი ჩაცხრა. არაფერს არ ხედავდა გარდა იმისა, - კიდევ მეტყვით რომ ციური სამყარო არ არსებობსო?! ეს ჩემთვის ისეთი ნათელი, ხელშესახებია. სურათი რომ გადაგვეღო, იქ ვიღაცა ანგელოზი, ვიღცა არსი გამოჩნდებოდა.
Wisdom
