ციტატები, გამონათქვამები

დასვენებაც დისციპლინაა, რომ ენერგია აღიდგინო

ცხოვრებაში ერთხელ ყველას გვტკიებია თავი

ცხოვრებაში ერთხელ ხომ ყველას გვტკიებია თავი, მაგრამ, არ გვაქვს შაკიკი; ყველას გვტკიებია კუჭი, მაგრამ, არ გვაქვს გასტრიტი; ცხოვრებაში ერთხელ ხომ რაღაცა გვიგრძვნია. ზუსტად ასე არის ფსიქიკური მოვლენებიც. ჩვენ შეიძლება ჰალუცინაციაც გამოვცადოთ მთელი ცხოვრების მანძილზე ერთხელ. ჩვენ შეიძლება დეპრესიასაც გავუგოთ გემო. შეიძლება დერეალიზაციაც გვესტუმროს. ჩვეულებრივი, ცხოვრებისეული რამ არის და არაფერი არ არის ამაში საპანიკო.

სამყაროს ადეკვატური არეკვლა

თუ ხანძარი გაჩნდა და შენ პოზიტივისკენ მიმართე გონება და არ შეიმჩნიე ეს ხანძარი, არ გამოგადგება. საუბარია, არა განრიდებით ქცევაზე, რომ რამე ვერ დაინახო, არ შეიმჩნიო, არამედ, საუბარია - სამყაროს ადეკვატურ არეკვლაზე, ანუ, რასაც ვხედავთ, მის მიმართ რომ ზომიერი რეაქცია გვქონდეს.

ფიქრების კონტროლი შეგიძლიათ?

ფიქრებს არ სჭირდებათ კონტროლი, ფიქრები უნდა მოვიდნენ. უბრალოდ, ამ ფიქრების წაკითხვისას მათი სწორად დალაგება უნდა ვცადოთ.

განცდები რომ გვაქვს, მაგიტომ ვართ ადამიანები. მთავარია, რომ განცდების გაფორმებაში, წარმოსახვაში, ინტერპრეტაციაში არ წავიდეთ არასწორი გზით, არამედ, დავრჩეთ სწორ კვალზე.

ზომიერად მგრძნობიარე უნდა იყო!

მგრძნობიარე უნდა იყო, მაგრამ ეს მგრძნობიარობა არ ნიშნავს იმას, რომ გადაგტეხოს ყოველმა ქარის დაბერვამ. თუმცა, არაუშავს იმას, ქარში რომ შენც ირხეოდე.

მთავარია ჩავეტიოთ ჯანსაღ დროში!

მთავარი ის კი არ არის, რომ ტრავმა არ დაგვემართოს და სტრესი არ განვიცადოთ, არამედ, მთავარია, ამ სტრესის დაშლისას და მონელებისას ჩავეტიოთ ჯანსაღ დროში. მაგალითად, ადამიანს თუ ფეხი მოსტყდა, ამას აქვს გონივრული ვადა, როდის უნდა შეხორცდეს ეს ჭრილობა. ამ გონივრულ ვადას უნდა შევხვდეთ მოთმინებით და ჩავეტიოთ ჯანსაღ დროში, როცა ეს სტრესი მოსანელებელი და დასაშლელია. არ უნდა გვქონდეს ჭარბი რეაქცია იმაზე, რასაც მცირე რეაქციაც ეყოფა და ჯანსაღ დროში ჩავეტიოთ, რომ მოვინელოთ ის ბრაზი, წყენა თუ სხვა დარტყმა ცხოვრებისგან.

სტრესს რამდენად მდგრადეგი ვხვდებით

ჩვენი იდეალი ის კი არ არის, რომ რობოტებად ვიქცეთ, რომელიც აღარც ტირის, აღარც იცინის, - სულაც არა! აქ საუბარია ბალანსზე და ჯანსაღ მომნელებელ სისტემაზე, იმ ტრაუმის, სტრესის მიმართ, რომელიც მოაქვს ცხოვრებას, ანუ, რამდენად ჩვენ მას მდგრადები დავხვდებით.

სტომატოლოგსაც უჩნდება კარიესი

ფსიქოლოგსაც შეიძლება დასჭირდეს ფსიქოლოგი. სტომატოლოგსაც კარიესი უჩნდება და სხვა სტომატოლოგთან მიდის. ნებისმიერ ექიმს, მისივე პროფილის ექიმის დახმარებაც შეიძლება დასჭირდეს.

თქვენ გაქვთ თქვენი გზა. და თუ არ გექნებათ თქვენი გზა, ფასიც არ ექნება სხვის კოპირებას!

შინაგან ხმას რომ მოუსმინო, უნდა იყო ჩუმად.

ყველა ადამიანი არის ხატი ღვთისა. შეიძლება მისი საქციელი არ მომწონს, მაგრამ, არ შეიძლება, რომ მე თავად ის ადამიანი არ მიყვარდეს. თუკი ქრისტიანი ვარ, აუცილებლად უნდა მიყვარდეს ისიც კი, ვისი საქციელიც არ მოგვწონს.

გაჭირვება, რასაც უფალი ჩვენზე უშვებს, არის მისი საკონტაქტო ენა, რომ არ დაგვავიწყდეს ღმერთი, რომ მივმართოთ ღმერთს ლოცვით, და რომ დავუბრუნდეთ იმ წიაღს, რისთვისაც ვართ შექმნილები.

რამდენადაც წმინდაა გული, ისეთივეა ხედვა. როდესაც ადამიანს გული აქვს დაბინძურებული, ხედვაც ასეთი აქვს. ძალიან რელიგიურები იყვნენ ქრისტეს ჯვარმცმელები, მაგრამ მათი გული ვერაფერს გრძნობდა. გაქვავებული ჰქონდათ გული.

გონება ეწოდება "სულის თვალები"

გონებას, წმინდა გრიგოლ ნოსელი უწოდებს "სულის თვალებს". რაც სხეულისთვის არის თვალები, ისაა გონება სულისთვის. როგორ იყურება გონება? როგორ იყურება სული? - ამის ინდიკატორია გული, თუ რამდენად განწმენდილია, რამდენად მყოფობს იქ საღვთო ენერგია, რამდენად ტრიალებს საღვთო მადლი. რამდენადაც წმინდაა გული, ისეთივეა ხედვა. როდესაც ადამიანს გული აქვს დაბინძურებული, ხედვაც ასეთი აქვს. ძალიან რელიგიურები იყვნენ ქრისტეს ჯვარმცმელები, მაგრამ მათი გული ვერაფერს გრძნობდა. გაქვავებული ჰქონდათ გული.

ტყუილი მართალს ჰგავს, მართალი - ტყუილს. ანტონი დიდი ამბობდა - ისე შეიშლება მსოფლიო, შეშლილებს ჭკვიანებს დაუძახებენ და ჭკვიანებს შეშლილებსო.

ღმერთისმოყვარეობა და მისი დიდება ალბათ არის ყველაზე დიდი რამ, რაც შეიძლება გააკეთოს ადამიანმა.

ადამიანი ღმერთთან ურთიერთობის სახეები

ადამიანი ღმერთთან ურთიერთობა არის რამდენიმე სახის: 1. როცა სამომავლოდ რაღაცას სთხოვს; 2. როცა მადლობას ეუბნება, როცა მადლიერია ღმერთის; 3. როცა ბოდიშს იხდის, შენდობას ითხოვს; 4. როცა თხოვნით არაფერს სთხოვს მომხმარებლურად, არამედ, მხოლოდ ადიდებს. და ალბათ ეს არის ადამიანის ღმერთთან ურთიერთობის კვინტესენცია.

მართებულად აზროვნების თავისუფლებას გვინარჩუნებს ღვთისმსახურება

მაცხოვარმა თავისი მოსვლით აღასრულა მამისადმი სრული მორჩილება. მან კაცობრიობა გაიყვანა იმ თავისუფლებაზე, რომელი თავისუფლებაც ღვთისმსახურებით არის შესანარჩუნებელი.
თავისუფლება რისგან? - არა რომის იმპერიისგან, არა არამართებული გადასახადებისგან, არამედ - ადამიანის გამუბედურებელი აზროვნებისგან. აქედან გაგვიყვანა ქრისტემ. ღვთისმსახურება სწორედ ამ თავისუფლებას მინარჩუნებს - მართებულად აზროვნების თავისუფლებას.

რას ვადაროთ მეორედ მოსვლა?

მაცხოვარი ამბობს ასეთ სიტყვებს: "რას ვადარო მოსვლა ძისა კაცისა", და ერთ-ერთი ნიშანი, რასაც ის ძე კაცის მოსვლას შეადრის, ეს არის, არა რაღაც შტრიხკოდები, პასპორტები და ჩიპები, არამედ, - ნოეს დღეები.
როგორი იყო ნოეს დღეები? - ნოეს დღეები ხასიათდებოდა ურწმუნოებით, ინტელექტუალური განვითარებით, გარყვნილებით!

ჭეშმარიტება ერთია. ჭეშმარიტება ჩვიდმეტი და ოცი ვერ იქნება.

გზა და ჭეშმარიტება ქრისტეა

ინტელექტუალური შრომა არის დამხმარე საშუალება, სანათი, რომლითაც გზა უნდა გავინათო, თორემ თვითონ გზა - ქრისტეა. ჭეშმარიტება ქრისტეა. ამ გზას მე არ ვადგენ, მოცემულია ჩემთვის, და ისიც ვიცი, რომ ვიწროა და რთულად სავალი.

ქრისტიანობის ისტორია სავსეა მაღალინტელექტუალური მამებით, ვერავინ ვერ გაბედავს, დემაგოგიც კი ვერ გაბედავს, ქრისტიანობას არაწიგნიერი და მეცნიერებისადმი მტრულად განწყობილი უწოდოს.

მე არ ვადგენ, რა არის კარგი, მე მეძლევა - თუ რა არის კარგი.
მე არ ვადგენ, რა არის წმინდა, მე მეძლევა - თუ რა არის წმინდა.