ციტატები, მოკლე გამონათქვამები

ფსიქიკური ენერგიის ფლანგვა

ვინც სიგარეტსაა მიჩვეული, ან სმას, დროსტარებას,.. ასეთ ადამიანს თავში ასეთი აზრები უტრიალებს: დრო სად გავატარო, სიგარეტი სად ვიყიდო, შენ ხომ არ გაქვს სიგარეტი? მომაწევინე რაა, ცეცხლი გაქვს? მოუკიდე... რად მინდა მე ასეთი ცნობიერება და ეს აზრები, მაშინ, როცა უფრო მეტი სასიკეთო, სააზროვნო საქმე მაქვს? და ამაზე რომ დრო დავხარჯე? ამას ჰქვია ფსიქიკური ენერგიის ფლანგვა

როგორი არ უნდა იყოს მასწავლებელი?

თუ გულში არა გაქვს სიყვარული, მოეშვი ჰუმანურ პედაგოგიკას, წადი და იყვირე და იწივლე კლასში და შეიძლება ჯოხიც კი შეიტანო და შეაშინო ბავშვები. ხომ დადის ზოგიერთი მასწავლებელი ჯოხით. ზოგი ემუქრება ბავშვს ქულებით, დასჯით, დედ-მამის გამოძახებით, - დედა მომიყვანე, მამა მომიყვანე, - დაბეზღება ბავშვის, - თქვენი ბავშვი ასე და ასე იქცევა,.. რა ცხოვრება არის ეს ბავშვისთვის?

საჯაროდ ადამიანის ლანძღვა-გინება არ შეიძლება!

როდესაც საჯაროდ ლანძღავენ ხოლმე ადამიანებს, კითხვა მიჩნდება, - არ ფიქრობენ, რომ ვისაც ლანძღავენ, შვილები ჰყავთ, და მათ მშობლებს ასე საჯაროდ როგორ ლანძღავენ? არ შეიძლება ასეთი რაღაც. ვინც სხვებს საჯაროდ ლანძღავს, წარმოიდგინოს თავი მის ადგილზე, ვისაც ლანძღავს. ადამიანმა შეიძლება შეცდომა დაუშვას და წარმოიდგინეთ, მის ასეთ ლანძღვა-გინებას მისი შვილი რომ გაიგებს...

მასწავლებელი იმ ერთი ბავშვისთვის

მასწავლებელი გაჩენილია ერთი ბავშვისთვის, ის ერთი ბავშვი რაღაცა დროს მოვა მასთან, მის ხელში გაივლის ათობით, ასობით მოსწავლე, მაგრამ ის ერთი ბავშვი ერთადერთია, რომელსაც სწორედ ეს მასწავლებელი სჭირდება. რაღაცა დროს მოვა ეს ბავშვი შენთან. მაგრამ შენ არ იცი, როდის მოვა და ვინ იქნება. ამრიგად, ჩემს წინაშე რა ამოცანა დგება? - ვინც არ უნდა მეჯდეს წინ, ყველა ის ერთია ჩემთვის!

თუ მეუღლეს ებუტები

ბუტიაობა - ეს გაუზრდელი ადამიანის ქცევაა. ადამიანი როდესაც გაუზრდელია, გაიბუტება თავისათავად. იმიტომ, რომ თვითონ ქცევა უგუნურია. არ გელაპარაკები, ვიყურები სადღაც. ვის არ ელაპარაკები? ცოლია შენი, ქმარია შენი,.. თუ ამას არ ელაპარაკები, მაშ ვის უნდა დაელაპარაკო?
ჩემო ძვირფასებო, ვინმეს გახასიათებთ ბუტიაობა? ვინმეს გაქვთ ოჯახში კინკლაობა? სასწრაფოდ დაანებეთ ამას თავი.

სიჩუმის სიკეთეები

სიჩუმეს კიდევ ორი ძვირფასი თვისება აქვს. პირველ შემთხვევაში არაფერს არ ვფიქრობ, თვითონ მოვა რაღაცა. მეორე შემთხვევაში, იდეას ჩავიფიქრებ, რაღაც მინდა გავაკეთო და შემეშველეთ, როგორ გავაკეთო მე ეს? იმიტო, რომ უხილავი მშველელები არიან, ჩაგაგონებენ ანგელოზები. იდეას ამუშავებ და ეს იდეა ტრიალებს, როგორც ბურთი და ყველა მხრიდან გაჩვენებენ ამ იდეას და ღრმავდები ამ იდეაში.

მაინც კარგია / უფრო კარგი გახდება

ახლა რომ ვუყურებ ამ ცხოვრებას, რაც არ უნდა ხდებოდეს, მაინც კარგია, ვიდრე ის, რაც იყო. უფრო კარგი გახდება. პატარა დროს უნდა ხოლმე გაძლება და მერე რომ გახვალ რაღაც პერიოდებს, ცხოვრება იცვლება. მერე ისევ გართულდება, ისევ ასე,.. ეს ბორბალია, ცხოვრების ბორბალი. წინ მივდივართ, მარგამ, ხან დალხინებით და ხანაც გაჭირვებით. ხან ბედნიერება და ხან ვითომ უბედურება მოგვადგება ხოლმე კარს.

მასწავლებლობა ცნობიერებაზე და გულზეა დამოკიდებული

მასწავლებელი მიხურავს სკოლის კარს და რაც აქვს თავში, იმას გამოიტანს გარეთ, რაც უდევს გულში, ისე მოქმედებს. თუ გულში უდევს - ეს რა ბავშვები არიან, რა თაობა მოვიდაო, - აი ამ განწყობით ჩაუტარებს გაკვეთილს. მაგრამ, თუ ამბობს - ნეტა ამათი ტოლი ვიყო, ამ თაობას ვენაცვალეო, - ასეთ შემთხვევაში სულ სხვა გაკვეთილს ჩაუტარებს მასწავლებელი. ცნობიერებაზე და გულზეა დამოკიდებული მასწავლებლობა.

თუ ბავშვს არ უჩვენე სიკეთე, სიკეთეს ვერ მიიღებ მისგან!
თუ სიყვარული არ უჩვენე, სიყვარულს მისგან ვერ მიიღებ!
თუ კეთილშობილება და დიდსულოვნება არ დაანახე, ასეთს ბავშვს ვერ გახდი!
მაგრამ თუ რამე უკუღმა დაანახე, იმ უკუღმართობას მიიღებს!
არადა მასში ღმერთისგან ჩათესილია სიკეთის და სიყვარულის მოთხოვნილება,.. უნდა უჩვენო ბევრი სიკეთე და სიყვარული, რომ შემდეგ გამოგივლინოს ეს თვისებები

ბავშვები სხვა დედებს და მამებს ელოდებიან, დედებს და მამებს კი მორჩილი შვილები უნდათ. ვერ მიიღებენ მორჩილ შვილებს, იმიტომ, რომ ეს ბავშვები ინდიგოები არიან. ესენი მოუსვენრები და მრავალმხრივი ნიჭით დაჯილდოებულები არიან. პედაგოგიკა ძველია, ხოლო ბავშვები ახლები არიან. როგორ ჩავჭედო ძველ პედაგოგიკაში ახალი ბავშვები? როგორ დავაფარო ეს ქუდი თავზე? არ ერგებათ. ამიტომაც, შფოთავენ, ანგრევენ...

შიში იწვევს ავადმყოფობას

შიშები გაქვთ? ე.ი. თქვენი ფიზიოლოგია იცვლება. შეცვლილი ფიზიოლოგია კიდევ აჩენს ავადმყოფობას, რაღაცას ბადებს. სადღაც დაგასუსტებთ და იმ ადგილას ავადმყოფობა გამოჩნდება. რამ გამოიწვია ეს? იტყვიან - "ვირუსი გადამედო იმისგანო". კი არ გადაგედო, აი აქ ჩაიკეტებოდა ვირუსი და აქ მოკვდებოდა, თუ შენ სულით ძლიერი დაუხვდებოდი. არ დაუხვდი და შემოიჭრა შენში. ჩვენი სული არის ჩვენი დაცვის პირველი გარანტია.

არ შეუძლია ადამიანს არ შეიმეცნოს სამყარო

ბავშვი დაბადებულია სწავლისთვის. მან იცის, რომ სწავლა აუცილებელია. შემეცნებითი მოთხოვნილება ისეთივეა ბავშვში, როგორც წყურვილის დროს წყლის დალევის სურვილი - როცა ადამიანს არ შეუძლია, რომ არ დალიოს. უნდა შევიმეცნოთ. არ შეიძლება, რომ არ გავიგოთ, რა ხდება იქ, როგორია სამყარო, უმცირესი ნაწილაკები, თუნდაც შავი ხვრელები კოსმოსში... არ შეუძლია ადამიანს, არ შეიმეცნოს საყმარო, და ეს ბავშვში ჩადებულია.

ამ ხნის კაცი თუ მე ჩემ თავს ვზრდი, ჩემზე ახალგაზრდებმა რატომ არ უნდა გაზარდოთ თქვენი თავი, რათა მერე თქვენმა შვილებმა კარგი მაგალითი აიღონ თქვენთან?
ზარდეთ თქვენი თავი. თავშეკავება ისწავლეთ, დათმობა და დახმარება ისწავლეთ, თქვენ შვილებთან მეგობრობა ისწავლეთ. ალერსი და სიყვარულის ნაირფერი გამოვლენა ისწავლეთ. ეს ყველაფერი არც კი მოსთხოვოთ ბავშვს, თუ ჯერ თქვენ არ ისწავლით. ის დამნაშავე არ არის

წმინდა პორფირი ამბობს - სანამ შვილთან მიხვალ რამის ასახსნელად ან დასარიგებლად, ჯერ ღვთისმშობელს სთხოვე, ილოცე ღვთისმშობლისადმი და ღვთისმშობელი უკეთ გააგებინებსო.
ხშირად ჩვენ გვინდა, რომ ჩვენი აზროვნებით და ლოგიკური მსჯელობებით ავუხსნათ ბავშვს რამე სულიერი საკითხი, მაგრამ შესაძლოა ბავშვს დახშული აქვს გონება და ვერ იგებს, რა დროსაც ღმერთის ჩარევაა საჭირო, რომ გაუნათოს და გაუხსნას გონება.

უიმედოდ სიყვარული არ ვითარდება

თუ სადმე იმედი გადაგიწყდა, იქ სიყვარულიც შეგიწყდა. უიმედოდ სიყვარული არ ვითარდება, იმიტომ, რომ მომავალი არ აქვს. იმედი რა არის? - მომავლის გასაღებია. იმედი ახლა კი არა, ხვალ უნდა შედგეს, ან ერთი წლის შემდეგ. შეიძლება უფრო გვიანაც. მაგრამ, იმედი რომ გაქვს, ეს დღეს გაცოცხლებს და სიხარულიც მოდის. ხომ დადგება ეს დღე? ჯერ არ დამდგარა, მაგრამ მე უკვე მიხარია, რომ ეს დღე დადგება! მაშასადამე, ბედნიერი ვარ სულ

სუფრაზე ყველას მხოლოდ კარგი უნდა უთხრა!

არ არსებობს ადამიანი დედამიწის ზურგზე, პატარა სიკეთე მაინც რომ არ ჰქონდეს გაკეთებული. აი ის პატარა სიკეთე რომ გაუკეთებია, შენ ხომ იცი, იმ პატარა სიკეთეზე ესაუბრე. თუნდაც ბევრი სხვა ცუდი რამ ჰქონდეს გაკეთებული, იმ ერთ პატარა სიკეთეზე ესაუბრე. შეაქე იმ სიკეთის გამო, შედეგად, შეიძლება კვლავ მოუნდეს სიკეთის გაკეთება. სუფრაზე არავის ცუდი არაფერი არ უნდა გაიხსენო. აქ ყველას მხოლოდ კარგზე უნდა ესაუბრო.

ბედნიერება თვითონ ჩვენშია

ჩვენშია ბედნიერება. თუ გინდა დაინახო, საკუთარ თავში უნდა ჩაიხედო და აზრები მოაწესრიგო. როგორც შეხედავ ცხოვრებას, ეს ბედნიერება ან კარს მოგადგება და თვითონ აღმოგიცენდება, ანდა გაგექცევა და მერე დაუწყებ ცხრა მთას იქით ძებნას. ბედნიერების პოვნას დაიწყებ ან ლატარიის მოგებაში, ან რაღაც სხვა წარმატებაში, მაშინ, როდესაც გარედან ბედნიერება არ მოდის არასოდეს, იოტისოდენაც კი. ბედნიერება თვითონ ჩვენშია

რომ მივიღო ის, რაც არასდროს მქონია, უნდა გავაკეთო ის, რაც არასდროს გამიკეთებია

ეს ნიშნავს, რომ რაღაც ახალი უნდა გავაკეთო, ახალი ნაბიჯები უნდა გადავდგა. სიახლე ყოველთვის ეწინააღმდეგება გადარჩენის მექანიზმს. რატომ ხო, გადარჩენის მექანიზმი არის მოდი გააკეთე ის რასაც აკეთებდი, იმიტომ, რომ ამან გადაგარჩინა, ამან მოგიყვანა დღევანდელობამდე, მე არ ვიცი რა იქნება ხვალ, ამიტომ მოდი აკეთე ის რასაც აკეთებდი.

თითოეული სიტყვა, რომელსაც ჩვენ ვიყენებთ სხვასთან საუბრისას, ახდენს გავლენას მასზე, ხოლო თითოეული სიტყვა, რომელსაც ჩვენ ვფიქრობთ, ახდენს გავლენას ჩვენზე!
თუ ჩვენ კარგ რამეს ვეუბნებით სხვას და ამით სიკეთეს ვუკეთებთ მას, ზუსტად იგივე კანონზომიერება მოქმედებს საკუთარ თავთან ფიქრებით საუბრის დროს.
ფიქრებით, ჩვენ შეგვიძლია გავაუბედუროთ ან გავაბედნიეროთ ჩვენი თავი, ისე, რომ გარეთ არაფერი ცვლილება არ იყოს

რაც უფრო უბრალოდ, მარტივი ენით ეტყვი ადამიანს (არა მარტო ბავშვს, არამედ დიდსაც), მით უკეთესი, მით უფრო კარგად გაიგებს.
წმ. იოანე ოქროპირს ერთმა ქალბატონმა უთხრა - თქვენი მჭევრმეტყველების ჭა ძალიან ღრმა არის და ჩვენი გონების თოკი ვერ წვდება და ისევ დაურწყულებელი ვრჩებითო - ამის შემდგომ იგი ყველანაირად ცდილობდა გაემარტივებინა ქადაგება და დღეს ყველამ კარგად ვიცით, როგორი ადვილად გასაგებია მისი ქადაგებები

დამპალი აღვირით ცხენის მართვა

ერთხელ მოძღვარმა ასეთი რამ მითხრა: მოძღვრისა და შვილის ურთიერთობა, იგივე მშობლისა და შვილის ურთიერთობა ასეთიაო: წარმოიდგინე, რომ მხედარი ხარ და ცხენზე ზიხარ, რომელსაც დამპალი აღვირით მართავ, შეიძლება გაწყდეს კიდეც. არც უნდა მიუშვა და არც ძალიან არ უნდა მოქაჩო, თორემ გაგიწყდება და სულ დაკარგავ.
ასეა შვილთან ურთიერთობაშიც. არ უნდა გაგიწყდეს, ფაქიზია, რბილია და ადვილად შეიძლება გაწყდეს. ამიტომ, უნდა აკონტროლო

აზრები გვტანჯავს ჩვენ!
ცუდი ფიქრები შემოგიჩნდება და იტანჯები. ხანდახან ისეთ რამეს წარმოიდგენ, აზრები რომ დაფარული არ იყოს, ალბათ სირცხვილით დაიწვებოდი.
გავასუფთაოთ აზრები და ბედნიერი ვიქნებით.
თუ არა გწყინს, თუ არ ბრაზდები, თუ არ ყვირი, თუ არ გშურს, ამის შესაბამისი განწყობები გამოიგავა უკვე ჩვენი ცნობიერებიდან, რომლებიც კარგ აზრებს არ დაბადებდნენ. ამრიგად, ბედნიერება ხელში მიჭირავს. შემიძლია ვიყო ბედნიერი

სასულიერო პირის შვილს მეტი მოეთხოვება?

სასულიერო პირის შვილს, რა თქმა უნდა, უფრო მეტი მოეთხოვება, მაგრამ, ადამიანი სასულიერო პირი რომ ხდება, თვითონ იღებს გადაწყვეტილებას. მისი ჯერ არდაბადებული შვილი ხომ არ იღებს ამ გადაწყვეტილებას. ისიც ერთი ჩვეულებრივი ბავშვია როგორც სხვა. შეიძლება მათაც ჰქონდეთ მობილურები და კომპიუტერები, მაგრამ, ყველა ბავშვმა უნდა იცოდეს სწორი მოხმარება, სწორი გამოყენება. ჩვენ უნდა ვეცადოთ, რომ ჩვენი შვილები ამისგან დავიცვათ

ცოლის მიმართ სიყვარული

ჩვენ ვიცით ფიზიოლოგიური სიყვარული, და როცა ფიზიოლოგია ამოგვეწურება, ეს სიყვარულიც გვისუსტდება. მაგრამ, თუ გვეყვარება ადამიანი, როგორც ღვთის შვილი, სიყვარული შენარჩუნდება. ცოლი მარტო ცოლი კი არ არის, უფლის შვილია (როგორც ჩვენ ყველანი), და თუ მე ცოლი აღარ მიყვარს, მაშასადამე - უფალიც აღარ მიყვარს. ვისაც ადამიანი სძულს, ღმერთი არ უყვარს, ეს ნამდვილად ასეა. თუ ადამიანს პატივს არ სცემ, ე.ი. იმ წამს შენ ღმერთსაც არ სცემ პატივს.