ციტატები, მოკლე გამონათქვამები

ბედნიერი ოჯახური ცხოვრებისთვის რა არის აუცილებელი?

კავშირი უფალთან. უფალი რომ ქორწილში მივიდა გალილეის კანაში, ჩვენ ვიცით, რომ იქ ღვინო გამოელიათ, რის შემდგომაც მაცხოვარმა წყალი ღვინოდ გარდაქმნა. ეს რას ნიშნავს? - ის ღვინო, რაც თავიდან სუფრაზე ჰქონდათ, ეს არის ადამიანური სიყვარული, როდესაც ქალსა და ვაჟს თავიდან ერთმანეთი უყვართ, მაგრამ მერე ეს სიყვარული ილევა, ყველგან ილევა. შემდგომ უფალი უნდა იყოს იქ, რომ საღვთო სიყვარული გაჩნდეს. სხვაგვარად მერე ერთმანეთის გაძლებაა

პედაგოგიკა არ არის მეცნიერება. მეცნიერება რომ იყოს, ყველა პედაგოგი ერთნაირი ვიქნებოდით. ყველა ფიზიკოსი, კათედრაზე რომ წარსდგება, უკვე აღმოჩენილ საკითხებზე ისაუბრებს. მაგრამ, ყველა პედაგოგი თავისი ჭკუით ისაუბრებს კონკრეტულ ამოცანაზე, ყველას თავისებური გადაწყვეტა ექნება. ყველა სიმართლეს იტყვის, მაგრამ მთელი სიმართლე არ გამოვა. ყველა იტყვის ამ მთელი სიმართლის ნაწილს, რომელიც, თუ შევკრებთ, შეიძლება ჭეშმარიტება მივიღოთ.

ოჯახების ნგრევის მთავარი მიზეზი

საქართველოში რამდენიც ქორწინებაა, იმის ნახევარი იშლება. რატომ ხდება ეს? იმიტომ, რომ სიყვარულს ვერ უვლიან. სიყვარულს მოვლა უნდა. სიყვარულის ამოზრდა შესაძლებელია. 50 წელი ვიცხოვრე მეუღლესთან ერთად ბედნიერად. რას ვაკეთებდით? - სიყვარულს ვზრდიდით. ხელოვნურად ვზრდიდით - კონფლიქტებისგან გავრბოდით, კონფლიქტებს არ ვაზვიადებდით. ერთმანეთს ვუთმობდით. "იყოს როგორც შენ გინდა" - ვეუბნებოდით ერთმანეთს და ასე გამოგვივიდა სიამტკბილობა

გვიყვარდეს უპირობოდ

ცხოვრება ადამიანებითაა სავსე. ადამიანების გარეშე ჩვენი ცხოვრება ვერ შედგება. ამიტომ, გვიყვარდეს ადამიანები.
გვიყვარდეს ყველა. გვიყვარდეს მანამდე, ვიდრე ვინმეს შევხვდებით.
გვიყვარდეს უპირობოდ.
გვიყვარდეს იმიტომ, რომ ადამიანია. და თუ ჩვენიანია, რა თქმა უნდა, უფრო მეტად შეგვიყვარდება. ჩვენი შვილი, მეუღლე, ახლობელი, ნათესავი,.. მაგრამ, ყველა გვიყვარდეს უპირობოდ, იმიტომ, რომ ყველა, ისევე როგორც თითოეული ჩვენგანი, ღვთის შვილია

რით წავახალისოთ ბავშვი წიგნის წაკითხვისთვის?

წიგნის წაკითხვისთვის ბავშვის წახალისების მრავალი მეთოდი არსებობს. შეიძლება ეს იყოს რაღაც ტიპის ჯილდო, მათ შორის უმარტივესი, ბანალური - შოკოლადი. მთავარია, არ შევცდეთ წიგნის არჩევისას და ამ წიგნის შეთავაზების შემდეგ მიცემული ჯილდო, მხოლოდ ჯილდო არ უნდა აღმოჩნდეს მისთვის. ჩვენ უნდა მივიღოთ ის შედეგი, რომ ამ წიგნს როცა წაიკითხავს, მეორე წიგნის წაკითხვა ჯილდოს აღარ საჭიროებდეს და თავად წიგნის წაკითხვა იქცეს ჯილდოდ მისთვის.

ბავშვების ერთმანეთთან შედარება

როგორც ხელის თითების ერთმანეთთან შედარება და დაწუნება არ შეიძლება, ასევეა ბავშვების შემთხვევაშიც. მე არ ვიცი, ერთი ბავშვი მეორესთვის რა იქნება და რაში დაეხმარება, რომ გაიზრდებიან. შეიძლება, ერთმა ვერ შეძლოს თავისი საკითხის გადაწყვეტა, მეორეს გარეშე. ადამიანები ერთმანეთისთვის ვართ გაჩენილები. ამიტომ, ერთი ბავშვის შედარება მეორესთან, და თქმა იმისა, რომ შენ უკეთესი ხარ და შენ ცოტა ნაკლები, ეს არის დანაშაული ბავშვის მიმართ!

მოსწავლის გზა

რაც არ უნდა დიდხანს ვიცხოვროთ, მაინც ვერ ვიტყვით, რომ ჩვენ უკვე შევიმეცნეთ ცხოვრება.
ამრიგად, ყველაზე კარგი გზა ცხოვრებაში - მოსწავლის გზაა.
ყოველთვის მოსწავლე ვიყოთ და ვსწავლობდეთ.
რას ვსწავლობდეთ?
ყველაფერს, რაც არ ვიცით, რასაც ვერ ვაკეთებთ. რისთვისაც ჯერ არ მიგვიღწევია. მივაღწიოთ. დავეუფლოთ.
თანაც, ამ სწავლაში ჩვენს ძალებსაც დავინახავთ, თურმე რამდენი შეგვძლებია. თურმე ღმერთსაც ცოტათი მივუახლოვდით. მისი ძალები გადმოგვეცა

ყველაზე მთავარი აღზრდის გზა არის ბავშვთან მეგობრობა.
ბავშვთან იმეგობრე. როგორც დიდმა პატარასთან კი არა, არამედ, როგორც თანასწორმა.
ყველა კანონი, რაც მეგობრობაში მოქმედებს, ბავშვთან ურთიერთობაში უნდა შეიტანო.
მეგობრობაში არავინ მეტი და არავინ ნაკლები არ არის.
ყველა ერთისთვის და ერთი ყველასთვის არის.
დათმობა ვიცით, დახმარებაც ვიცით და თავგანწირვაც ვიცით.
თუ ერთმანეთს საყვედურები და კრიტიკა დავუწყეთ, გავექცევით ერთმანეთს

რაში გვჭირდება წიგნი?

წიგნი ძალიან ავითარებს ფანტაზიას. წიგნი არის ე. წ. გამოტოვების ხელოვნება. ბავშვი რომელიღაც გმირზე, მაგალითად კარლსონზე რომ კითხულობს, ის საკუთარ თავს აიძულებს, წარმოიდგინოს საკუთარი კარლსონი, წარმოიდგინოს ფერები, გარეგნობა, ხმის ტემბრი, სურნელება,.. მარტივად რომ ვთქვათ, მკითხველი იძულებულია გარკვეული თვალსაზრისით რეჟისორი იყოს ამ წარმოსახვითი ფილმის, და რეალურად ეს იძულება განაპირობებს იმას, რომ მკითხველს ფანტაზია უვითარდება.

არ გავაჩერებ ასეთ მასწავლებელს სკოლაში

მე რომ სკოლის დირექტორი ვიყო, ასეთ მასწავლებელს სკოლაში არ გავაჩერებ, იმიტომ, რომ მე ბავშვების დამცველი ვარ, და არა - მასწავლებლისა. მასწავლებელი, რომელიც ბავშვებს შეურაცხყოფას აყენებს, ამცირებს, წყევლის, მშობლის ხელფასებს ეკითხება,.. ეს მასწავლებელი არ არის. მისთვის კარი უნდა იყოს ჩაკეტილი. ჯობია, სუსტად იცოდე შენი საგანი (თუმცა ესაც ცუდია), მაგრამ, ბავშვი გიყვარდეს. ამ სიყვარულში უფრო მეტს გაიგებს მასწავლებელი და ბავშვიც გაიზრდება.

სხეულის მეხსიერება

ჩვენ გვაქვს ჩვენი მეხსიერება, მაგრამ სხეულსაც აქვს თავისი მეხსიერება. შესაბამისად, ჩვენი სხეული გვისიგნალებს, რაღაც დროს გვაძლევს სიგნალს, მინიშნებას.
ხშირ შემთხვევაში ტრავმები დაავადებად გვევლინება. იმას, რასაც ფსიქიკა ვერ გადაამუშავებს, იმ ემოციებს, რომლის უტილიზაციასაც ადამიანი ვერ მოახერხებს, შინაარსებს, რომლებსაც ადამიანი სახელს ვერ დაარქმევს, - გაიტყორცნება სხეულში და სხვადასხვა სიმპტომების და დაავადებების სახით მოვა

გიხაროდეთ

სიხარული ატარეთ ყოველთვის.
დარდი ძალებს წაგართმევთ, სიხარული ძალებს შეგმატებთ, რომელი ჯობია ცხოვრებისთვის?
ამიტომ, გიხაროდეთ:
რომ გაიღვიძეთ,
რომ ვიღაცა დაინახეთ,
რომ ჩიტის ხმა მოგესმათ,
თუნდაც რომ შვილმა, შვილიშვილმა გაგაბრაზათ,
ქმარმა რომ დაიგვიანა, ესაც გიხაროდეთ, ბოლოს ხომ დაბრუნდა სახლში.
გიხაროდეთ ყველაფერი!
ეცადეთ, სიხარული დაინახოთ იქაც, სადაც თითქოსდა არაფერია სასიხარულო, იმიტომ, რომ ყოველთვის, ყველგან რაღაცაა სასიხარულო

რატომ უნდა უხაროდეს ადამიანს მარხვის დაწყება?

წმ. იოანე ოქროპირი ამბობს - მარხვა არის სულის ზეიმი ხორცზე - სული ზეიმობს ამ დროს და ამიტომაც უნდა უხაროდეს ადამიანს მარხვის დაწყება, და არა იმიტომ, რომ რაღაცას ძალით მოიკლებს. ყველა ადამიანი ნებაყოფლობით იმდენს სწირავს ღმერთს, რამდენიც მას სურს,.. ყველა თავისი გადაწყვეტილებით, ვისაც რამდენი სურს, რომ შესწიროს ღმერთს მხიარული გულით, მარხვა იქნება ეს, თუ სხვა სახის ღვაწლი, იმდენს სწირავს და იმდენადაც მისი სული ხარობს და კიდევ უფრო მეტადაც

ბოროტებას როგორ უყურებ, როგორც პათოლოგიას თუ განზრახვას?

ადამიანი არის მცდელობა, რომ იყოს იმაზე უფრო მეტი, ვიდრე თავიდანვე არის. ჩვენ, ადამიანები, ბოროტები ვართ, შურიანებიც, გულშიც ბევრჯერ ისეთი ცუდი რამ გვიფიქრია, რომ განგვეხორციელებინა, მკაცრად დავისჯებოდით.
ჩვენი "უპირატესობა", იმ ბოროტმოქმედთაგან განსხვავებით, რომლებსაც ახლა თავისუფლება აქვთ აღკვეთილი, არის ის, რომ ისინი თავისუფლები არ არიან, იმიტომ, რომ თავს ვერ დაეუფლნენ, ჩვენ - დავეუფლეთ.
ადამიანი არის მცდელობა იმისა, რომ თავს დაეუფლოს.

რა ასაკში მივიყვანოთ ბავშვი სკოლაში?

თუ ბავშვს პირველი სექტემბრისთვის უსრულდება ექვსი წელი, ის უთუოდ უნდა შევიდეს სკოლაში, ოღონდ სამი პირობა უნდა დააკმაყოფილოს: 1. გონებრივად უნდა იყოს ნორმალური; 2. ფიზიკურად უნდა იყოს ჯანმრთელი; 3. ცოტათი მაინც უნდა ჰქონდეს სოციალური გამოცდილება - ან ბაღის გამოცდილებით, ან და-ძმა უნდა ჰყავდეს,.. თუ ამ პირობებს აკმაყოფილებს, აუცილებლად უნდა მივიდეს პირველ კლასში. თუ არა და 1 წლით გვიანდება ბავშვის აღზრდა. ერთი წლით ადრე წავართმევთ მას ბავშვობას.

10000-ჯერ უჩვენე

ჩვენი სურვილები კი არ აღზრდის ბავშვს, არამედ ჩვენი ოფლის ღვრა, შრომა.
რაც მინდა ბავშვში აღვზარდო, ის უნდა ვუჩვენო მას.
გინდა, კეთილი იყოს? - კეთილი ინებე და 10,000-ჯერ უჩვენე, როგორი კეთილი ხარ თავად, და ეს ჩაითესება.
გინდა, უყვარდე შენ და უყვარდეს ყველა? - 10,000-ჯერ დაანახე, როგორ გიყვარს ცოლი, შვილი, მეზობელი და სხვებიც კიდევ, ყველანი.
გადახნულზე მარცვლის ჩათესვის მსგავსად, მასში ჩაითესება და ამოვა - გავა დრო და დაინახავ - თურმე შენ შვილში ეს სათნოება არის

რა არის სიკეთე?

მთელი სამყარო, კაცობრიობა, პლანეტა, ეს არის ასპარეზი, სადაც იბრძვის ორი ძლიერი, სერიოზული ძალა - სიცოცხლე და სიკვდილი. ესენი შესაძლებელია ასევე წარმოვიდგინოთ, როგორც - სინათლე და სიბნელე.
სიკეთე არის ყველაფერი ის, რაც ემსახურება აი ამ პირველს - სიცოცხლის, ანუ სინათლის დამკვიდრებას. ეს შეიძლება იყოს სამედიცინო, სამკურნალო, ჰუმანიტარული დახმარება, განათლება... ყველაფერი ეს არის სიკეთე, იმიტომ, რომ ემსახურება სიცოცხლის დამკვიდრებას სიკვდილის წინააღმდეგ

ჩვენ გარდამქმნელი აზროვნება გვაქვს

ჩვენ მოაზროვნე არსებანი ვართ. ცხოველთა სამყაროშიც არის აზრი, მაგრამ გარდამქმნელი აზრი არ არის მათში. ჩვენ გარდამქმნელი აზროვნება გვაქვს. ძაღლი თავის ლეკვებს წიგნს ვერ დაუწერს, ვერ დაარიგებს, თავის გამოცდილებას ვერ გადასცემს. ასწავლის იმას, რაც მათში ბუნებითაა ჩადებული და იქ გაჩერდება. ხოლო ჩვენ ვიზრდებით წინა თაობების ცოდნაზე და გამოცდილებაზე. ასევე, მომავალ თაობასაც დავუტოვებთ ჩვენ ცოდნასა და გამოცდილებას, ნაკლებად რომ იწვალონ და მეტად დაწინაურდნენ

თავად სიკეთის აქტით უნდა იყო კმაყოფილი

შოთა რუსთაველი, რომელიც აბსოლუტური კატეგორიის გენიაა, გვეუბნება - "რასაცა გასცემ შენია, რაც არა - დაკარგულია". ამით რუსთაველი ამბობს, რომ თვითონ სიკეთის კეთების აქტი არის შენი. სიკეთეს რომ გააკეთებ, უნდა ახვიდე იმ სიმაღლემდე, რომ არაფერი მოლოდინი არ გქონდეს ამ სიკეთისგან. ვისაც სიკეთე გაუკეთე, ის როგორ მოიქცევა, სიკეთით დაგიბრუნებს თუ პირიქით, შენთვის უმნიშვნელო უნდა იყოს. შენ უნდა ივარჯიშო იმაში, რომ სიკეთეს როცა აკეთებ, თავად ამ სიკეთის აქტით იყო კმაყოფილი.

როდის რა წიგნის წაკითხვა ვურჩიოთ ბავშვს?

- უნდა არსებობდეს თუ არა კომპეტენტურ ადამიანთა ჯგუფი ან ცენტრი, რომელსაც მივაკითხავ და მომცემს რჩევას?
- რეალურად, ასეთი უნდა იყოს მასწავლებელი. მას ამ თვალსაზრისით ძალიან დიდი ფუნქცია აქვს. მასწავლებელი ქმნის კოლექტიურ ველს, მოსწავლეებს ესაუბრება, კარგი გაგებით კონკურენციაში შეჰყავს ერთმანეთთან, ხოლო შეჯიბრებითობა ბადებს საჭიროებას, რომ ბავშვებმა თავიანთი ცოდნა გამოავლინონ. ბევრი მეთოდი არსებობს, რომლითაც მასწავლებელს შეუძლია ამ პრობლემას გაუმკლავდეს.

აი რას მოგიტანს დღის პატივისცემა

სიცოცხლე ქმნაა.
სიცოცხლე წინსვლაა.
რაც არ უნდა შეგემთხვას, ცუდი თუ კარგი, ეს ყველაფერი საფეხურია. ამიტომ, განიცადე როგორც საფეხური. ზოგ საფეხურზე ძნელად აფორთხდები, ზოგზე ფეხიც დაგიცდება, მაგრამ მაინც უნდა აფორთხდე. ზოგზე თავისუფლად აიქროლებ და ახვალ მაღლა.
თუ ასე შეხედავ ცხოვრებას, მაშინ შეგიყვარდება ეს ცხოვრებაც, იმიტომ, რომ მეტს მოგიტანს. მეტ სიხარულს, წარმატებას, ბედნიერებას, სახელს განგიდიდებს, რომელსაც მერე შვილებს დაუტოვებ...
აი რას მოგიტანს დღის პატივისცემა!

გაფლანგული 10-ე, 11-ე, 12-ე კლასები

ჩვენ შევკარით მასწავლებლები რით? - იმით, რომ მოამზადონ ბავშვები სახელმწიფო გამოცდების ჩასაბარებლად. იგივეთი შევზღუდეთ მშობლის აზროვნება და ცნობიერება.
10-ე, 11-ე, 12-ე კლასებში მთელი ყურადღება გამოცდების კარგად ჩაბარებაზეა გადართული. ეს წლები კი ისეთი დროა, როცა ბავშვის სულიერი მსოფლმხედველობა ყალიბდება.
ჩვენ კი ეს დრო მოვახმარეთ არა სულიერ მსოფლმხედველობას, არამედ, რომ მოიცილოს რაღაცა გამოცდები, თანაც ისეთი გამოცდები, რომლებიც არ აინტერესებს არ უნდა, იძულებით აკეთებს ამას.

ასეთი ტელევიზია მინდა გვქონდეს...

მინდა ტელევიზია ჰგავდეს ჩემ შვილიშვილს, რომელსაც დღეს შეუსრულდა 30 დღე. მისნაირი სუფთა, გამჭვირვალე, ნაღდი მინდა იყოს. მიხაილ ასოკინს არ მინდა ჰგავდეს ჩვენი ტელევიზია, რომელსაც ასე სიამოვნებს ცუდის ლაპარაკი.
ტელევიზიიდან სიკეთე უნდა მოედინებოდეს. როდესაც კაცი სპექტაკლს დადგამს და კრიტიკოსი მას შეაფასებს, ეს კაცი მიხვდება, კრიტიკოსი მას სიყვარულით აძლევს შენიშვნას, თუ - ბოღმით და სიძულვილით. თუ სიყვარული გადმოდინდება ჩვენი ტელევიზიიდან, მაშინ რაღაც შეიძლება გაიგოს ხალხმა

ბავშვი ჩვენი გამოცდაა

შვილები მარტო იმიტომ კი არ მოდიან, რომ გავზარდოთ, ისინი ჩვენი გამოცდები არიან. შეგიძლია ჩააბარო 100 ბალიანი შეფასებით კაცობის გამოცდა? - აი შვილი მოგივიდა, რომელმაც ცუდი რაღაც ჩაიდინა. ეგ შენი გამოცდაა. აბა ჩააბარე გამოცდა. ან ლაწა უნდა გაადინო, ან ის სიბრძნე უნდა მონახო და ამ ბავშვს ჩააგონო, რომელიც მას იმ მომენტისთვის სჭირდება.
რასაც ჩვენ ბავშვების აღზრდით გავდივართ, ეს ძალიან ძნელი გამოცდებია და ამიტომ გვინდა სრულვყოთ საკუთარი თავი, რომ ბავშვს ჩავაბაროთ გამოცდები წარმატებით