ციტატები, გამონათქვამები

თუ არ გამოგივიდა, ე.ი. არ გდომებია

ირაციონალური არის, რომ აიკვიატებს ვიღაცა რაღაცას და ვერ ეშვება სანამ ბოლომდე არ მიაღწევს ყოველგვარი რაციონალური ლოგიკის გარეშე და ის გამოდის ხოლმე მერე კარგი.

- აკვიატებაც არის და აკვიატებაც, რაღაც, რომ აგეკვიატება და მეორე დღეს მიხვდები, რომ არ არის სინამდვილეში ის რაც გინდა. შენ თავს რას ეუბნები ესეთ დროს?

სანამ არ მიაღწევ, თუ შეეშვი ესეიგი არ გდომებია. ეხლა ამერიკაში წასვლაზე მეკითხებოდნენ, მასკის პროგრამაზე პირველ წელს, რომ გავაგზავნე საბუთები, არ მომივიდა პასუხი, მეორე წელსაც არ მომივიდა პასუხი, პასუხის ღირსადაც არ ჩამთვალეს ამ სიტყვის ყველანაირი გაგებით. არც ოფიციალური, არც არაოფიციალური, უბრალოდ ეთქვათ კაცო.

როცა დროის ფაქტორი შენზე მოქმედებს, ადამიანური გონების ხაფანგია, რავიცი ეხლა სამი წელია ვცდილობ და არ გამომივიდა, ესეიგი არ ყოფილა... შევეშვები... თუ არ გამოგივიდა ესეიგი არ გდომებია, იმიტომ, რომ მანდ თუ გაქვს ე.წ. Plan B, ეს უკვე გონების პროდუქტია. თუ გაქვს, რომ მანამ სანამ არ მივაღწევ, ეს გასაგებია, რომ გვახასიათებს ჯიუტ და აკვიატებებით სავსე ადამიანებს, როგორიც ვიყავი ბავშვობაში და ვარ.

"არა"-ს თქმის ხელოვნება

დონალდ ტრამპი იყო ჰოუსთი, ხოდა სანამ მერე საპრეზიდენტო კანდიდატი გახდებოდა, მანამდე იყო ბიზნეს მოგული და ერთ-ერთ ინტერვიუში აქვს ნათქვამი, რომ მამაჩემისგან რაც ვისწავლე, რაც მერე ბიზნესში ძალიან მადგება, ეს არის „არა“-ს თქმის ხელოვნებაო.

ხომ გეჩვენება ამ დროს, რომ უხეში ხარ იმ ადამიანის მიმართ, რომელიც რაღაცას გთხოვს და შენ არას ეუბნები, რასაც ეუბნები არა სიუხეშის გამო, არამედ როცა ინტერესები არ თანხმდება ერთმანეთთან. მერე იმდენი დრო მეზოგება ამით ცხოვრებაშიო.

ხშირ შემთხვევაში მენეჯმენტში ძალიან ბევრი შემთხვევაა როცა არა მაშინ გტკივა როცა არას გეუბნებიან, დროის გასვლის შემდეგ როცა რაღაცეებს გადააფასებ, ამბობ, რომ კიდევ კარგი არა მითხრეს, იმიტომ, რომ, რომ არა ის დამარცხება და ის უარი არ გამეღციძებოდა და ახალი რქები არ ამომივიდოდა და არ მივაღწევდი რაღაცა ახალს.

წინასწარგანწყობის გადამწყვეტი მნიშვნელობა

წინასწარგანწყობას აქვს გადამწყვეტი მნიშვნელობა ხოლმე, ე.წ ტვინის "განზოგადების ხაფანგი" ერთერთი. ბაზერმანის თეორიის მიხედვით, რომ, აი რაღაცა ვიდეოს ვნახავთ ვიღაცისას, და უი ეს ბიჭი რა კარგად "ბაზრობს" და მოდი ჩვენთან მოვიყვანოთ სტუმრად და ჩვენთანაც კარგად "იბაზრებს".

ის რაღაცა კონტექსტურია, იქ წინასწარ მომზადებული აქვს რაღაც, მოკლედ ბევრი წინაპირობა ახლავს იმას და განზოგადების ხაფანგი გვიკეთებს იმას, რომ მოდი კაცო გადავთარგმნოთ ეს ჩვენს კონტექსტშიც, ფაქტი არ არის რომ ივარგებს.

თან ამას სიმართლე, რომ გითხრა, ემატება ის, რომ, რავიცი საკმარისად ვიყავი ეკრანზე. ხომ იცი განწყობა, რომ გაქვს, ფეხბურთს თუ კარგად თამაშობს ეს, მოდი იჭიდავოს და კარგად იჭიდავებს

ტკივილი იმისთვისაა, რომ რაღაცას მიხვდე

ტკივილი იმისთვის არ არსებობს რომ შენ იტანჯო, ტკივილი არის დაზიანებული ორგანოს ძახილი. აი გეტკინა ნაღვლის ბუშტი, იმიტომ კი არა რომ გაგამწაროს, იმიტომ, რომ დაჯდე დიეტაზე, ნორმალურად იკვებო და თუ საჭიროა ამოიჭრა ბოლოს და ბოლოს.

ტკივილი ემსახურება იმას, რომ შენ რაღაცას მიხვდე. თუ შენ შენი თავი ტკივილთან გააიგივე, ესეიგი ეს რაღაც გარკვეული პრობლემა არის შენთვის გადაუჭრელი პრობლემა და ტკივილი ნიშნავს, რომ მთელი ცხოვრება პრობლემაა. ესეიგი ეს პრობლემები დამთავრდება, როცა მოკვდები.

რატომ ვიღვიძებთ დაღლილი?

თუ მელატონინი ცოტაა, ძილ-ღვიძილის ციკლი იშლება, შენ იღვიძებ დაღლილი, შენ იღვიძებ არა მოსვენებული, არამედ თითქოს არ გიძინია. თითქოს დაიძინე, ახლახანს გაიღვიძე მაგრამ დაღლილი ხარ, ესე გრძელდება წლები.

ყოველ ღამე ერთიდაიგივე დროს გაღვიძება ცუდი ნიშანია, იმიტომ, რომ ყველაფერთან ერთად მელატონინი გახლავთ იმუნო ბიოლოგიური ზედამხედველობის მთავარი ფაქტორი, ანუ მელატონინი მონაწილეობს მუტაციის აღმოფხვრაში.

უჯრედები ხომ მრავლდება, მთელი ჩვენი სხეული ხომ იცვლება 7-9 წლის განმავლობაში, სხვადასხვა სიჩქარით, ესა თუ ის ორგანო მთლიანად იცვლება. უჯრედული მოსახლეობა განახლდება, როდესაც ეს განახლება კლებულობს, ნიშნავს რომ სიბერეა დაწყებული გამოხატულად.

მელატონინი მონაწილეობს მუტანტური, ანუ ცუდი გენეტიკური დაზიანების პოვნაში, ის იმუნოკომპეტენტური უჯრედების აქტივაციას იწვევს, მელატონინი. ანუ თუ მელატონინი ცოტაა, აღარ არის სათანადო იმუნო ბიოლოგიური ზედამხედველობა და იმუნიტეტს გამოეპარება მუტანტური უჯრედი, მათ შორის კიბოს უჯრედი, კიბო ერთ-ერთი ფორმაა ავთვისებიანი სიმსივნის.

ანუ თუ დაიწყო ყოველ ღამე ერთიდაიგივე დროს გამოღვიძება, ნიშნავს იმას, რომ ბიოლოგიური საათი დაზიანდა და 15-20 წელიწადში შეიძლება განვითარდეს ონკოლოგიური დაავადება.

ადრე დაწოლის სარგებელი

აი მოსაღამოდა და დროზე დაიძინე, ტელეფონი გამორთე, დააბნელე ოთახი. თვალის ბადურა დაბნელდა და სეროტონინი გარდაიქმნება მელატონინად - ძილის ჰორმონად. მელანო ნიშნავს მუქს, აი მელანი, მელანია, მუქი. მელანქონია ამიტომ იწოდება, როგორც შავი მდგომარეობა, მწუხარება, შავი ნაღველი, ქოლი ნიშნავს ნაღველს.

თუ სეროტონინი დღის განმავლობიში ცოტაა, შესაბამისად მელატონინიც ცოტა იქნება, თუ მელატონინი ცოტა, მაშინ ჩაძინებისა და ზოგადად ძილის ხარიხსიც იქნება არა საკმარისი, შესაბამისად იქნება ფხიზელი ძილი.

ადამიანი დაახლოებით 8-10 ჯერ იღვიძებს ღამის განმავლობაში, მაგრამ თუ შენ გაქ ჯანმრთელი ნერვული სისტემა, ეს გამოღვიძებები შენ არ გახსოვს. თუ დაგამახსოვრდა გამოღვიძებები, ე.ი შენ გაქ სტრესი.

თუ მელატონინი ცოტაა, ეს ნიშნავს იმას, რომ, დაახლოებით ღამის 2 საათზე, როდესაც უნდა იყოს მისი პიკი, მისი პიკი არ არის, თუ პიკი არ არის, მელატონინი, რომელიც ამცირებს კორტიზოლს ე.ი კორტიზოლი სათანადოდ არ შემცირდება. თუ კორტიზოლი არ შემცირდა დილისთვის, როდესაც უკვე მელატონინი კლებულობს და კორტიზოლი თავისთავად იწყებს მატებას, კორტიზოლის მატებას დახვდება სასტარტო მაღალი მაჩვენებელი კორტიზოლის ანუ დაემატება და ესე იგი ეს ნამატი მოგცემს დილით მაღალ წნევას. ამიტომ ინფაქტების, ინსულტების, გიპორტონული კრიზების დიდი წვლილი მოდის სწორედ დილის პერიოდზე.

გუგლ-ექიმობა და თვითმკურნალობა

თვითმკურნალობა და გუგლ-ექიმობა დამაზიანებელია რასაკვირველია, იმიტომ, რომ თუ დე ვიტამინი არის არაპროფესიონალის მიერ დანიშნული და გამოყენებული, მან შეიძლება გამოიწვიოს მაგალითად თრომბოზების ინდუცირება, ანუ სისხლის შედედების სისტემაზე იმუშავოს ცუდად. ანუ ყველაფერი თავის სპეციალისტს საჭიროებს.

მონასტერში უნდა წახვიდე მაშინ, როდესაც ...

წავიდეთ მონასტერში და ღამის 2 საათზე ავდგეთ და ვილოცოთ, ეგებ რამე გვეშველოს....

მონასტერი არ არის ადგილი, სადაც ღამის 2 საათზე ლოცულობენ. მონასტერში არის ადგილი, სადაც იკრიბებიან ადამიანები, რომლებსაც, ღამის 2 საათზე ლოცვის გარეშე არ შეუძლიათ. განა ის რომ შენ წახვიდე იქ რომ ილოცო, შენ იმ შემთხვევში უნდა წახვიდე იქ, რომ ღამის 2 საათზე ლოცვის გარეშე არ შეგიძლია.

იქ ღამის 2 საათზე ლოცვას ვერ ისწავლი, ეს იქნება შენი სასჯელი.

თავისუფლება უდრის წესიერებას

თავისუფლება მიიღწევა მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ შენ ხარ წესიერი. თავისუფლება უდრის წესიერებას

მონა ოცნებობს კარგ მონათმფლობელზე

შენ ხარ სევდიანი, იმიტომ, რომ ამისთვის გცალია

რატომ შავი?

რატომ არის ჩვენი ნაციონალური ფერი შავი? უმრავლესობას აცვია მუქი ფერის სამოსი, რატომ უყვართ მაინცდამაინც შავი ფერის მანქანა, ჯიპი იქნება თუ BMW, რატომ შავი? იმიტომ რომ ჩვენ ვართ წარსულში ჩარჩენილი, ჩვენ ვართ დიდი ერი, და აღმოჩნდა რომ ვართ უპასუხისმგებლო ხალხი.

ერი დიდი, ხალხი შეუმდგარი, საზოგადოება შეუმდგარი.

რატომ სევდა? იმიტომ რომ, იმისათვის რომ მომავალი შექმნა, დღესვე უნდა დაიკაპიწო ხელები და იმუშაო, მიუხედავად იმისა, პრესტიჟულია ეს თუ არა. უნდა ისწავლო, მიუხედავად იმისა, მოგიმატებენ ამის გამო ხელფასს თუ არა. შენ უნდა იყო შემოქმედი, მიუხედავად იმისა, დაგიფასდება ეს თუ არა.

- ესეიგი, ერთგვარად სიზარმაცის ნაყოფია სევდა? რომელიც იწვევს ერთგვარ დეპრესიას.

- კი და სიზარმაცე არის ენერგიის უკმარისობა, და რა, შენ ხარ სევდიანი იმიტომ რომ ამისთვის გცალია.

მომავალი რომ შექმნა, დღესვე უნდა დაიკაპიწო ხელები და იმუშაო, მიუხედავად იმისა, პრესტიჟულია ეს, თუ არა!
უნდა ისწავლო, მიუხედავად იმისა, მოგიმატებენ ამის გამო ხელფასს, თუ არა!
უნდა იყო შემოქმედი, მიუხედავად იმისა, დაგიფასდება ეს, თუ არა!

რა შემთხვევაში ჩავარდები დეპრესიაში?

თუ შენი შემოქმედება და პიროვნული ზრდა შეჩერდა, შენ ჩავარდები დეპრესიაში. მოწყენილობა, დეპრესია, სასოწარკვეთა, ეს არის - პიროვნული ზრდის შეჩერება

რაციონალური და ირაციონალური აზროვნება

ჩვენი გენეტიკის, პირობითად 80-90% არის რეპტილოიდული და მტაცებლური და ძალიან უმნშვნელო ნაწილი არის ჰუმანოიდური, შესაბამისად ჩვენი ქცევის, გამომდინარე ბიოქიმიიდან...

რაციონალური აზროვნება არის 3%, 97% არის ირაციონალური. შენ ვერ აცნობიერებ... - ვაიმე, ეს რატო მომინდა?... აი ეს რატო მინდა?.. ეს ბიჭი რატო მომეწონა?.. ეს ქალი რატო მომწონს?... ეს არ მომწონს, ჩემი ტიპი არ არის.

უკაცრავად, აბსოლიტურად არ წყვეტ შენ, ვინ მოგწონს და ვინ არა. შენი ტვინის მდგომარეობა, შენში მედიატორების თანაფარდობა და კონცენტრაცია, ამ მომენტში დროსა და სივრცის არის ისეთი, რომ შენ, უკაცრავად ჟარგონისთვის, "იმენნა" ესეთი ტიპის ქალი და ესეთი ტიპიც კაცი მოგეწონება. შენ არ წყვეტ, ეს შენ მოგეწოდება რომ ეს მოგეწონა.

არაცნობიერი, ქვეცნობიერი, ცნობიერი

წარმოიდგინეთ : არაცნობიერი, ქვეცნობიერი, ცნობიერი - მივიღეთ პირამიდა. აქედან ყველაზე დიდი არის არაცნობიერი. ასეთი სამაროვანი არის ჩვენი ტვინი.

თუ აქცენტი დამახსოვრებაზეა, იკარგება გაგების მომენტი

განათლება არ არის ინფორმაციის რაოდენობა. განათლება არის გაცნობიერების ხარისხი

სიცოცხლე სასწაულია

არის რაღაც წინაელემენტარული ნაწილაკები, რომლებიც შემდეგ ქმნიან, რაღაც კვანტიონულ პლაზმას, შემდგომ იქმნება ეს ნუკლეო სინთეზის გზით ატომები, შემდეგ ეს ატომები ქმნის მოლეკულას, მოლეკულები ქმნიან უკვე ნივთიერებას, მატერიას.

აქედან საბოლო ჯამში იქმნება ცოცხალი ორგანიზმი, რომელიც შესდგება ორგანოებისაგან, შემდეგ ეს ქმნის საზოგადოებას, საზოგადოება სახელმწიფოებს და ყოველი შემდგომი საფეხური არის რთული.

არცერთი ატომი, მოლეკულა, ცოცხალი არ არის და ქმნის ცოცხალ უჯრედს, არცერთ ნეიროში ინტელექტი არ არის და ის ქმნის ინტელექტს, არცერთ მიკოქონდრიაში, ბირთვში, არ არის ცნობიერება და ის ქმნის ცნობიერებას.

ანუ ჩვენ ვღებულობთ მთელს, რომელიც შესდგება ნაწილებისაგან, მაგრამ არ არის მათი არითმეტიკული ჯამი.

როდის ხდება სარკე საშიში?

- როდის არის სარკე საშიში?
- როდესაც მე ვაიგივებ ჩემს თავს სხეულთან. როგორც კი მე გავაიგივებ ჩემს თავს სხეულთან, რომ მე ვარ სხეული, მაშინ როდესაც მე მაქვს სხეული. ესაა განსხვავება ქონასა და ყოლას შორის, ქონა ყოველთვის არის უბედურების მომტანი, ეს არუს ფლობა.

ბედნიერება ყოველთვის არის ყოლა. მე ჩემი თავი მყავს. მე არ ვარს სხეული, მე სხეული მაქვს. მე ხომ არ ვამბობ: მე ვარ ხელი ან თავი..

და ეგზისტენციალური საკითხი, ფლობა და ყოლა... მაგალითად გავიხსენოთ სიზმარი, შეუძლებელია ერთხელ მაინც არ გქონოდა სიზმარში გამოცდილება, რომ ხარ ბედნიერი, მაშინ როდესაც სიზმარში შენ არ გახსოვს რა გაქვს და რა არა. შენ არაფერი არა გაქვს, აბსოლიტურად არაფრის მქონე არა ხარ და გაქვს ბედნიერების შეგრძნებაა.

ე.ი იმის პრეცედენტი, რომ შენ შეიძლება იყო ბედნიერი, მიუხედავად იმისა, რომ არაფერი არ გქონდეს, ეს პრეცედენტი უკვე ქვეცნობიერში არის.

მოდი იყავით ადამიანები

დღეს მომავლის უნარები რატომ არის ასეთი აქტუალური და მნიშვნელოვანი? სხვა ყველაფერს მანქანა აკეთებს, რობოტი აკეთებს ადამიანურ უნარებს ვერ ანაცვლებს ჯერ ვერაფერი, ამიტომ ეს კრეტიულობა, შემოქმედებითობა, ემოციური ინტელექტი, მოსმენა, ემპათია და ასე შემდეგ - არის ის რაც ჯერ ვერ ნაცვლდება.

21-ე საუკუნე გვეუბნება რომ მოდი იყავით ადამიანები.

როგორია კარგი დედა?

გვანცამ გამცა იდეალური პასუხი, იცი რა არის კარგი დედაო? - ბედნიერი დედა ყოფილა კარგი დედა, ანუ როცა შენ იქნები ბედნიერი... არ შეიძლება უბედურმა ადამიანმა ბედნიერი ბავშვები გაზარდოს.

როგორც დროის ფაქტორი, არა აქვს მნიშვნელობა რა დროს ატარებ შენს შვილებთან, მთავარია ხარისხი. 1 წუთი (პირობითად) შეიძლება გაატარო და უკიდურესად ხარისხიანად, ან ერთი დღე და სულ შენს საქმეებში იყო რუტინულად და დაკარგული იყოს ის დღე ფუჭად.

მოგზაური პეპელას "დაეხმარა" დაბადებაში

მოკლედ მოგზაური თავისთვის მისეირნობს და შეამჩნია ჭუპრი, საიდანაც პეპელა ცდილობს გამოჩეკვას. რა თქმა უნდა დააინტერესა, უყურებს რა მოხდება. გაჭრილი არის, ეს ნაპრალი გაკეთებული არის, მაგრამ ეს პეპელა არაფრით არ ამოვიდა იქიდან. გავიდა 1, 2 საათი და ეს დაკვირვების პროცესშია, იმიტომ, რომ ერთი სული აქვს ნახოს პეპლის დაბადების პროცესი და რომ გაიწელა დროში, ამოიღო დანა და გაჭრა, მიეხმარა.

გადმობობღდა იქიდან პეპელა, გამჭვირვალე ფრთები შეაფრთხიალა და ვერ გაფრინდა, და ნუ ის რამდენიმე დღე, რასაც ცოცხლობს პეპელა, ისე იცოცხლა რომ ფრენა ვერ შეძლო.

ამ მოგზაურს კი უნდოდა, რომ დახმარებოდა, მაგრამ არ იცოდა, რომ პეპელა, ჭუპრი, იმ პროცესში, როცა წინააღმდეგობებს ლახავს, რა გამოცდილებასაც იღებს, ის ეხმარება, რომ გაძლიერდეს და მისმა ფრთებმა ფრენა შეძლოს, მოკლედ იყოს ის რაც არის. პეპელა რომ გახდეს.

ანუ, ჩვენ ყველას გვაქვს ჩვენი დრო და პერიოდი, როცა მოვმწიფდებით ხოლმე ამ ცვლილებებისთვის, ამ გადაწყვეტილებებისთვის. ვიღაცა ამას ახერხებს უფრო ადრეულ ასაკში, ვიღაცა უფრო გვიან, მაგრამ ეს გადაწყვეტილება არის შიგნიდან მისაღები.

სხვადასხვა დროს აკეთებენ ამას ადამიანები. გარედან შეიძლება მოისმინონ, რაღაც საინტერესო სპიკერი, გადაცემა, შეიძლება რაღაცა შეფრთხიალდეს შიგნით, მაგრამ გადაწყვეტილება, გასაღები, მაინც შიგნიდან ტრიალდება.

და ეს თუ შიგნიდან არ მოხდა, გარე ძალებით თუ მოხდა ჩარევა, შეიძლება მერე ფრენა ვერ შევძლო უბრალოდ.

ის წინააღმდეგობები უნდა გადავლახოთ, ყველა თავისთვის უნდა დაიბადოს შიგნიდან. ამას სხვა ვერავინ ვერ გააკეთებს. ამას ვერც ქოუჩი გააკეთებს, ვერც ფსიქოთერაპევტი, ვერც ტრენერი და ვერც დედა. მე თვითონ უნდა გადავწყვიტო.

მსხვერპლის და შემოქმედის როლები

მუდმივად ვიწუწუნებ, ათას მიზეზს გამოვძებნი, რაღაც თუ არ მომწონს, აი ჩემი ცხოვრება თუ არ მომწონს და იმ შედეგებს არ ვდებ, ამის ათას მიზეზს გეტყვი, რატო არ ხდება ესე, ეს არის მსხვერპლის როლი.

და ამისგან საპირისპირო შემოქმედის როლი არის რომ, ეხლა ამ სიტუაციაში რას ვაკეთებ? გავიგე რომ არ მომწონს ის რაც მაქვს, რა უნდა ვქნა, რომ მომეწონოს?

ამ კითხვას როცა ვსვამ, ეს ნიშნავს, რომ უნდა ავდგე სკამიდან და რაღაცეები გავაკეთო, უნდა ვიმოქმედო, ჩემი კომფორტის ზონა უნდა გამოვარღვიო და ეს იმდენად მტკივნეული პროცესია, რომ მირჩევნია, მოდი მსხვერპლის როლმში დავრჩები, არაფერს არ გავაკეთებ და წუწუნი არის უფრო ადვილი.